Περί τρέλας: Όταν η ψυχική κατάρρευση συναντά το πνευματικό μεγαλείο

LovArt's Corner

Η διάνοια οδηγεί στην παραφροσύνη ή παραφροσύνη στη διάνοια;
Εδώ και πολλούς αιώνες κυριαρχεί το στερεότυπο του τρελού καλλιτέχνη, με λίγο νεώτερο το στερεότυπο του τρελού επιστήμονα. Η ευαισθησία του διανοούμενου είναι πλέον αποδεκτή από κοινού, κανείς δεν επιχειρηματολογεί πλέον για το αντίθετο. Περιπτώσεις πολλές μας είναι γνωστές, από το κομμένο αυτί του Βαν Γκονγκ -και την αυτοκτονία του-, μέχρι την αυτοκτονία του Καρυωτάκη, από την απομόνωση της Ντίκινσον έως την οριστική φυγή από την ανθρώπινη κοινωνία το  Δημήτρη Λιαντίνη που οδήγησε στον θάνατο του, τα παραδείγματα είναι χιλιάδες.
Και ξαναρωτώ, είναι η μοναδική τους αντίληψη για τον κόσμο και ότι αυτόν περιβάλλει, που οδηγεί στην πνευματική τους κατάρρευση; Ή η πνευματική κατάρρευση οδηγεί σε αυτή την μοναδική αντίληψη;
Σίγουρα ο κάθε ένας από αυτούς είναι μία μοναδική οντότητα. Η κατάρρευση έχει επέλθει για διάφορους λόγους, το μόνο αδιαμφισβήτητο είναι ότι η δημιουργική έκφραση για αυτούς ήταν απαραίτητη…

View original post 1,035 more words

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s