NEO-HELLENΕ POETS, An Anthology of Modern Greek Poetry: 1750-2018

Neo-Hellene Poets_Feb8




Στον Γιάννη Πατίλη


Όταν θα λείψω

να μελετάς, το βράδυ σου που γέρνεις

τα μάτια που σε κοίταζαν και σε πιστεύανε.

Να μελετάς τα μάτια

που ανεβάζανε στο στόμα την αλήθεια σου,

όπως τραβούν στο μπράτσο σου το αίμα

οι πευκοβελόνες.


Όταν θα λείψω

ν’ αφουκράζεσαι τα βήματα που λάσπωναν

έναν καιρό απελπισμένο, τι κατώφλι σου.

Να αφουκράζεσαι τα βήματα

που φέρναν τ’ όνειρο νωπό

μέσ’ την καλή ψυχή σου.


Όταν θα λείψω

ν’ ακούς τις σιωπές των ήχων

μέσα στην οχλοβοή.

Να τις ακούς,

γιατί οι σιωπές είναι τα λόγια μου

που ταξιδεύουνε στο χρόνο ορφανά απ’ το σώμα.


Οι σιωπές είναι τα λόγια εκείνων που δεν μίλησαν,

όχι γιατί δεν το θελήσανε,

αλλά γιατί η γλώσσα τους υπήρξε μια δεντροστοιχία

μέσ’ την οποία κελαηδούσαν διαρκώς τ’ αηδόνια.





For John Patilis


When I die


when you go to sleep at night

the eyes that saw you and believed you.

Recall the eyes

that brought your truth to the lips

like the pine needles

draw the blood of your arm.


When I die

listen to the steps that muddied

your door step in those desperate days.

Listen to the steps which

brought the fresh dream

in your good soul.


When I die

listen to the silence of sounds

among the people’s chatter.

Listen to them

they’re my body’s orphan words

that travel in time.


Silence is the words of all who didn’t speak

not because they didn’t want

but because their tongue was a treeline

among which nightingales always sang.



NEO-HELLENΕ POETS, An Anthology of Modern Greek Poetry: 1750-2018, Translated by Manolis Aligizakis, Ekstasis Editions, 2018


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in: Logo

You are commenting using your account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s