Miltiadis Malakasis//Μιλτιάδης Μαλακάσης

ΠΟΙΗΜΑ ΜΙΛΤΙΑΔΗ ΜΑΛΑΚΑΣΗ//POEM BY MILTIADIS MALAKASIS

ΜΟΙΡΕΣ

Αργά, βαρειὰ κι ακόμα σαν βγαλμένα,
μέσ᾿ απὸ νύχτες μακρινὲς άγνωστων χρόνων,
απάνω στα λιθόστρωτα αντηχούν συρμένα,
κάποια χαμένα βήματα, λησμονημένα,
τα μυστικὰ παράπονα των παραπόνων.

Αδύνατα κορμάκια, αποσωμένα,
πρόσωπα που δε φαίνεστε μες στο σκοτάδι,
μάτια μεγάλα, μαύρα, αραχνιασμένα,
και στεναγμοὶ βγαλμένοι μέσ᾿ απὸ τον Άδη,
φαντάσματα σκυφτά, μαυροντυμένα,

που αφήνετε τους τάφους σας βράδυ σε βράδυ
και δείχνετε, δε λέτε, περπατείτε μόνον,
με τα βουβὰ παράπονα των παραπόνων.

FATES

Slow, heavy, steps as if from
ancient nights of unknown years,
echoes of steps on cobblestones,
lost steps, long forgotten,
secret laments of plaintive souls,

weak, small bodies, enervated
faces hiding in the darkness,
big eyes, black, shadowy,
groans rising from Hades
ghosts stooping, black-cloaked,

you leave your graves
night after night, visible but silent,
only walking with the mute
laments of plaintive souls.

NEO-HELLENΕ POETS, An Anthology of Modern Greek Poetry: 1750-2018, Translated by Manolis Aligizakis, Ekstasis Editions/Libros Libertad, 2018

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s