Tasos Livaditis/Translated by Manolis Aligizakis

4416107

Ο ΑΤΕΛΕΙΩΤΟΣ πυρετός των δρόμων, οι μεγάλες απόπνοιες απ’

τις πυρκαγιές,

και πάλι παλιές διηγήσεις, ενώ το ήρεμο αδράχτι των γυναικών

οδηγούσε μυστικά τις ώρες. Κανείς δε μας αναγνώρισε όταν γυρί-

σαμε,

καθίσαμε κι εμείς μες στην ανωνυμία μας, σαν τον ξυλοκόπο

μες στη συγνώμη των δέντρων, ώσπου σιγα σιγά μας ξέχασαν,

δεν είχαμε ούτε όνομα, ούτε προσδοκία. Όπως τ’ αγάλματα είναι

αθάνατα,

συντηρώντας μια θνητή μας ώρα.

 

 

 

THE ENDLESS fever of the roads the strong smell emitted

by conflagrations

and again the old stories, while the women’s serene spindle

secretly guided the hours. Nobody recognized us when we

returned

so we dwelled in our anonymity like the lumberjack

in the forgiveness of the trees until slowly they forgot of us:

we had neither name nor expectation. Like the statues that are

immortal and

they preserve our mortal hour.

 

 

~Tasos Livaditis-Poems, translated by Manolis Aligizakis, Libros Libertad, 2014

www.libroslibertad.ca

 

Ένα το χελιδόνι (Οδυσσέας Ελύτης & Μίκης Θεοδωράκης)

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Οδυσσέας Ελύτης & Μίκης Θεοδωράκης, Το άξιον εστί

Σύνθεση: 1961-1963, Παρίσι-Αθήνα
Λαϊκό ορατόριο σε τρία μέρη για λαϊκό τραγουδιστή, ψάλτη (βαρύτονο), αναγνώστη (ηθοποιό), λαϊκά όργανα, συμφωνική ορχήστρα και μικτή χορωδία

Μέρος Β’: Τα πάθη
Ένα το χελιδόνι(χορικό)

Ποίηση:Οδυσσέας Ελύτης
Σύνθεση, ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας:Μίκης Θεοδωράκης
Μπουζούκι:Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Πιάνο:Γιάννης Διδίλης
Σαντούρι:Τάσος Διακογιώργης
Κιθάρα:Δημήτρης Φάμπας
Μπάσο:Βαγγέλης Παπαγγελίδης
Κρουστά:Εύανδρος (Παπαδόπουλος)
Ερμηνεία:Γρηγόρης Μπιθικώτσης & Μικτή Χορωδία της Θάλειας Βυζαντίου
Έργο:Το άξιον εστί (1964)

Ένα το χελιδόνι
κι η Άνοιξη ακριβή
Για να γυρίσει ο ήλιος
θέλει δουλειά πολλή
Θέλει νεκροί χιλιάδες
να ’ναι στους Τροχούς
Θέλει κι οι ζωντανοί
να δίνουν το αίμα τους

Θε μου Πρωτομάστορα
μ’ έχτισες μέσα στα βουνά
Θε μου Πρωτομάστορα
μ’ έκλεισες μες στη θάλασσα!

Πάρθηκεν από Μάγους
το σώμα του Μαγιού
Το ’χουνε θάψει
σ’ ένα μνήμα του πέλαγου
Σ’ ένα βαθύ πηγάδι

View original post 1,051 more words

Η πορεία προς το μέτωπο (Οδυσσέας Ελύτης)

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Οδυσσέας Ελύτης & Μίκης Θεοδωράκης, Το άξιον εστί

Σύνθεση: 1961-1963, Παρίσι-Αθήνα
Λαϊκό ορατόριο σε τρία μέρη για λαϊκό τραγουδιστή, ψάλτη (βαρύτονο), αναγνώστη (ηθοποιό), λαϊκά όργανα, συμφωνική ορχήστρα και μικτή χορωδία

Μέρος Β’: Τα πάθη
Η πορεία προς το μέτωπο(ανάγνωσμα)

Ποίηση:Οδυσσέας Ελύτης
Αφήγηση:Μάνος Κατράκης
Έργο:Το άξιον εστί (1964)

Ξημερώνοντας τ’ Αγιαννιού, με την αύριο των Φώτων, λάβαμε τη διαταγή να κινήσουμε πάλι μπροστά, για τα μέρη όπου δεν έχει καθημερινές και σκόλες. Έπρεπε, λέει, να πιάσουμε τις γραμμές που κρατούσανε ως τότε οι Αρτινοί από Χειμάρρα ως Τεπελένι. Λόγω που εκείνοι πολεμούσανε απ’ την πρώτη μέρα, συνέχεια, κι είχαν μείνει σχεδόν οι μισοί και δεν αντέχανε άλλο.

Νύχτα πάνω στη νύχτα βαδίζαμε ασταμάτητα, ένας πίσω απ’ τον άλλο, ίδια τυφλοί. Με κόπο ξεκολλώντας το ποδάρι από τη λάσπη, όπου φορές εκαταβούλιαζε ίσαμε το γόνατο. Επειδή το πιο συχνά ψιχάλιζε στους δρόμους έξω, καθώς μες στην ψυχή…

View original post 1,375 more words

ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ

Ευχαριστώ πολύ την εκλεκτή φίλη Γωγώ Καλλιδονάκη που με συμπεριέλαβε στο Τηλεοπτικό της πρόγραμμα ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ της 23ης Οκτωβρίου//I extend my appreciation and thank you to Gogo Kallidonakis for including me in her tv program of Oct 23rd.

http://www.neatv.gr/el/video.php?vi=352198

 

 

 

Μάνος Χατζιδάκις & Άρης Δαβαράκης, Πορνογραφία

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Πορνογραφία

Μουσική:Μάνος Χατζιδάκις
Στίχοι:Άρης Δαβαράκης
Τραγούδι:Έλλη Πασπαλά
Δίσκος:Πορνογραφία(1982)

Πορνογραφία σημαίνει συνουσία
συνωμοσία στο φως των αστεριών
για την Ευρώπη μα και για την Ασία
πορνογραφούμε στα μάτια των παιδιών

Μες στον κόσμο χάνομαι
κι απ’ τα πάθη μου πιάνομαι
δίνω σώμα, δίνω φως
μα πεθαίνω σοφός

Πορνογραφία σημαίνει συνουσία
συνωμοσία στο φως των αστεριών
για την Ευρώπη μα και για την Ασία
πορνογραφούμε στα μάτια των παιδιών

Μες στον κόσμο χάνομαι
κι απ’ τα πάθη μου πιάνομαι
δίνω σώμα, δίνω φως
μα πεθαίνω σοφός

Πορνογραφία σημαίνει ανταρσία
απελπισία, σκοτάδι και μαγεία
πορνογραφία σημαίνει συνουσία
φωτογραφία, σημάδι των καιρών

View original post

Αβάσταχτο να σ’ αγαπώ (Federico Garcia Lorca & Χρήστος Λεοντής)

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Federico Garcia Lorca & Χρήστος Λεοντής, Αβάσταχτο να σ’ αγαπώ

Απόδοση στα Ελληνικά: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Μπουζούκι:Κώστας Παπαδόπουλος
Τραγούδι:Μανώλης Μητσιάς
Δίσκος:αχ… έρωτα(1974)

Απ’ την πολλήν αγάπη μου
πληγώνει με ο αγέρας
αχ με πληγώνει η καρδιά
και το σομπρέρο μου

Αβάσταχτο να σ’ αγαπώ
έτσι όπως σ’ αγαπάω

Ποιος θ’ αγοράσει από μένα
τη μεταξένια αυτή κορδέλα
κι αυτή τη λύπη από μπαμπάκι
μαντίλια για να φτιάξει

Αβάσταχτο να σ’ αγαπώ
έτσι όπως σ’ αγαπάω

Υ.Γ.: Ευχαριστώ πολύ τον Σταύρο Κεκέ, μαθητή του Κώστα Παπαδόπουλου και συνεργάτη του Χρήστου Λεοντή τα τελευταία χρόνια, για την πολύτιμη βοήθειά του στις δημοσιεύσεις των τραγουδιών αυτού του δίσκου.

View original post

Παραμύθι (Federico Garcia Lorca & Χρήστος Λεοντής)

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Federico Garcia Lorca & Χρήστος Λεοντής, Παραμύθι

Απόδοση στα Ελληνικά: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Μπουζούκι:Κώστας Παπαδόπουλος
Τραγούδι:Μανώλης Μητσιάς
Δίσκος:αχ… έρωτα(1974)

Στην Ανδαλουσία ζούσε μια φορά
δράκος με γαλόνια και λογιών φτερά
ρήμαζε τα σπίτια του φτωχού κοσμάκη
κι έσταζε η καρδιά του πίσσα και φαρμάκι

Παραμύθι παραμύθι
που ’ναι τόσο αληθινό

Με πουγκί γεμάτο κι άδεια κεφαλή
διάλεξε για νύφη τη μυριόκαλη
μα η γλυκιά αγάπη, ο λαός το ξέρει
όταν την αρπάζουν γίνεται μαχαίρι

Παραμύθι παραμύθι
που ’ναι τόσο αληθινό

Ξόφλησεν ο δράκος, ώρα του καλή
πήρε τον καλό της η μυριόκαλη
κι ο λαός που ξέρει κι όλα τα νογάει
μόνο της αγάπης τ’ άστρο προσκυνάει

Παραμύθι, παραμύθι
που ‘ναι τόσο αληθινό

Υ.Γ.: Ευχαριστώ πολύ τον Σταύρο Κεκέ, μαθητή του Κώστα Παπαδόπουλου και συνεργάτη του Χρήστου Λεοντή τα τελευταία χρόνια, για την πολύτιμη βοήθειά του στις δημοσιεύσεις των τραγουδιών αυτού του δίσκου.

View original post

Γκέοργκ Τρακλ, Βαραββάς

To Koskino

Μετάφραση ▪ Επίμετρο
Μιχάλης Παπαντωνόπουλος

Εκδόσεις Κοβάλτιο

Α’ έκδοση: Οκτώβριος 2018
Αριθμός σελίδων: 72 ▪ Τιμή: €8,48
ISBN: 978-618-82781-5-8

Από το παραβολικό διήγημα «Βαραββάς» και τον θεατρικό διάλογο «Μαρία Μαγδαληνή» μέχρι τα ποιήματα σε πεζή μορφή όπως η «Μεταμόρφωση του Κακού» και η «Εγκατάλειψη», η πρόζα του Τρακλ αποκαλύπτει τον σκοτεινό ψυχισμό και τη συγγραφική ιδιοφυία μιας μοναδικής περίπτωσης στην ευρωπαϊκή λογοτεχνία.

Τα πεζά κείμενα του Τρακλ είναι το σημείο μέγιστης ενέργειας της διάνοιάς του και ο θεμελιώδης βαθμός ελευθερίας στο γλωσσικό του σύστημα.

Όπως ο ίδιος περιέγραψε αυτή την ελευθερία: «Αισθάνθηκα, οσμίστηκα και άγγιξα τις πιο τρομερές δυνατότητες εντός μου, και άκουσα τους δαίμονες να ουρλιάζουν μες στο αίμα μου, χιλιάδες δαίμονες με τα καρφιά τους που τρέλαναν τη σάρκα μου. Τι φριχτός εφιάλτης! Μα πέρασε. Και τώρα ακούω μαγεμένος τις μελωδίες από μέσα μου, και το βλέμμα μου, συνεπαρμένο, επινοεί δικές του εικόνες – καλύτερα, παρά οτιδήποτε πραγματικό!…

View original post 258 more words

Nostos and Algos

nostos and algos cover

ΒΑΡΟΣ

 

Έβαλε το σακούλι του στο πάτωμα

πλάγιασε δίπλα μου

το ένα πόδι ακούμπησε

στον τοίχο σαν να `θελε

ν’ αφήσει ένα χνάρι ανθρώπινο

τ’ άλλο του πόδι ξεκουράζονταν

στο δροσερό τσιμέντο

 

ξαφνικά σαν να θυμήθηκε

κάτι πολύ σοβαρό

 

σηκώθηκε και βημάτισε

στο τραπέζι, γονάτισε και

μύρισε το μοναδικό τριαντάφυλλο

άφησε ένα στεναγμό να αιωρηθεί

στο σκοτεινό δωμάτιο σαν

να `θελε να ελευθερωθεί απο

κάποιο βάρος της τελευταίας του

ανάσας και χωρίς λέξη να πεί

στη δροσιά του τσιμέντου κατέρρευσε

 

BURDEN

 

He put his bag on the floor,

laid next to me

he raised one leg and

leaned it against the wall

as if to leave on it

a fleshy mark

a faint human trace

the other leg was resting

on the cool cement

 

suddenly as though he remembered

something very important

 

he got up

walked to the table

leaned down and smelt

the last bloomed rose

then he let a sigh float

in the darkened room

as if to release

burden of his last breath

and without any word

on the cool cement he collapsed

 

 

NOSTOS and ALGOS, poetry, by Manolis Aligizakis, Ekstasis Editions, Victoria, BC, 2012

 

www.ekstasiseditions.com

 

 

 

Κατερίνα Γώγου: [Να δώσεις μια…]

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

9

Να δώσεις μια και να βγεις όξω απ’ την πόρτα.
Πάρε φόρα και βρόντα την πίσω σου.
Στήσου απέναντι και δες το πατρικό σου να σωριάζεται
τα παιδικά σου χρόνια δες τα καλά
να τη φουντάρουν απ’ τους φεγγίτες μουγκρίζοντας
σαν τα βόδια που τους πατάνε πυρωμένο σίδερο
και τα μαρκάρουνε
θρησκευτικές τελετές ξόρκια χρυσά σταυρουδάκια
μποδίζουν στο κατάστημα
στήσου απέναντι και κοίταξε
πόρτες και παράθυρα έχουν το σχήμα του σταυρού
τίποτα δεν είναι τυχαίο
Σάπιο η φωνή του αίματος
το κληρονομικό δίκαιο το κρατάει
την ώρα που θα πέφτει το τελευταίο καδρόνι
πέρα μακριά ανεμίζουν πουλιά
βάλε τα χέρια στις άδειες τσέπες σου
άνοιξε βήμα μη νοιαστείς για την ώρα
άνοιξε το στόμα σου ξύπνα τους ένοικους της γης
βάλε λόγια και δική σου μουσική
ξελαρυγγιάσου με την αγριοφωνάρα σου
– Η ζωή –
δεν είναι ένα κλειστό ταξίδι
που ήταν
α-α-αταξίδευτο.

Από τη συλλογή Ιδιώνυμο (1980) της

View original post 2 more words