Nostos and Algos

nostos and algos cover

ΒΑΡΟΣ

 

Έβαλε το σακούλι του στο πάτωμα

πλάγιασε δίπλα μου

το ένα πόδι ακούμπησε

στον τοίχο σαν να `θελε

ν’ αφήσει ένα χνάρι ανθρώπινο

τ’ άλλο του πόδι ξεκουράζονταν

στο δροσερό τσιμέντο

 

ξαφνικά σαν να θυμήθηκε

κάτι πολύ σοβαρό

 

σηκώθηκε και βημάτισε

στο τραπέζι, γονάτισε και

μύρισε το μοναδικό τριαντάφυλλο

άφησε ένα στεναγμό να αιωρηθεί

στο σκοτεινό δωμάτιο σαν

να `θελε να ελευθερωθεί απο

κάποιο βάρος της τελευταίας του

ανάσας και χωρίς λέξη να πεί

στη δροσιά του τσιμέντου κατέρρευσε

 

BURDEN

 

He put his bag on the floor,

laid next to me

he raised one leg and

leaned it against the wall

as if to leave on it

a fleshy mark

a faint human trace

the other leg was resting

on the cool cement

 

suddenly as though he remembered

something very important

 

he got up

walked to the table

leaned down and smelt

the last bloomed rose

then he let a sigh float

in the darkened room

as if to release

burden of his last breath

and without any word

on the cool cement he collapsed

 

 

NOSTOS and ALGOS, poetry, by Manolis Aligizakis, Ekstasis Editions, Victoria, BC, 2012

 

www.ekstasiseditions.com

 

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s