Neo-Hellene Poets an Anthology

a8ee4aa434f9aee953ea6fc9ad49a4c3--people-art-attractive-peopleNeo-Hellene Poets_Feb8

Poem by Maria Polydouris//Ποίημα Μαρίας Πολυδούρη



Οι νέοι που φτάσανε μαζὶ στο έρμο νησί με σένα
κάποια βραδιὰ μετρήθηκαν κ᾿ ηύραν εσὺ να λείπης.
Τα μάτια τους κοιτάχτηκαν τότε, χωρὶς κανένα
ρώτημα, μόνο εκίνησαν τις κεφαλὲς της λύπης.

Νύχτες πολλές, θυμήθηκαν, απὸ τη μόνωση σου
ένα σημείο απὸ φωτιὰ τους έστελνες, γνωρίζαν
το θλιβερὸ χαιρέτισμα που φώταε της αβύσσου
τους δρόμους κι᾿ όλοι απόμεναν στον τόπο τους που ορίζαν.

Απόμεναν στην ίδια τους πικρία, κρεμασμένοι
έτσι μοιραία και θλιβερὰ στο «βράχο» του κινδύνου.
Κι᾿ όταν πια τους χαιρέτισες, οι αιώνια απελπισμένοι
ψάλαν μαζὶ κάποια στροφὴ καθιερωμένου θρήνου.

Μα φτάνουν πάντα στο «νησί» τα νέα παιδιὰ ολοένα.
Στην άδεια θέση σου ζητοῦν της ζωής το ελεγείο.
Σου φέρνουνε στα μάτια τους δυο δάκρυα παρθένα
και της καινούργιας σου Εποχής το πλαστικὸ εκμαγείο.


The young men who arrived to the deserted island with you

one night counted themselves and found you missing.

They looked each other in the eyes and no wonder

they shook their heads in sadness. They recalled many nights that

from your loneliness a sign of fire you would send and they knew

the sad welcome of the abyss lighting the roads

and for this they stayed in their familiar places

they grieved, as if fatefully and sorrowfully they hanged

from the “rock” of danger and when you said goodbye, you,

the forever desperate they sang a few verses of a traditional dirge.


The young men arrive to the island every year

and they search for the elegy of life in your vacant spot.

They maintain two tears in their eyes for you

and for the new Epoch you have established.



NEO-HELLENE POETS AN ANTHOLOGY 1750-2018, translated by Manolis Aligizakis,

Libros Libertad, Ekstasis Editions, 2018