Yannis Ritsos-Poems/translated by Manolis Aligizakis

11007741_1028336327180072_6866849738460871477_n

ΑΝΑΣΤΑΣΗ

 

Κοιτάζει πάλι, παρατηρεί, διακρίνει

μέσα σε μιαν απόσταση χωρίς καθόλου νόημα,

μες στη διάρκεια που πια δεν ταπεινώνει,

τους σβώλους ναφθαλίνης στη χαρτοσακκούλα,

τα ξερά κληματόφυλλα στον τρύπιο κουβά,

το ποδήλατο στ’ αντικρυνό πεζοδρόμιο.

Άξαφνα

ακούει το χτύπημα πίσω απ’ τον τοίχο,

το ίδιο εκείνο, συνθηματικό, καταμόναχο,

το βαθύτερο χτύπημα. Αισθάνεται αθώος

πούχει ξεχάσει τους νεκρούς.

Τις νύχτες, τώρα

δε χρησιμοποιεί ωτασπίδες—τις έχει αφημένες

μες στο συρτάρι του μαζί μα τα παράσημά του

και με την πια αποτυχημένη τελευταία του προσωπίδα.

Μονάχα που δεν ξέρει αν είναι η τελευταία.

 

 

RESURRECTION

 

 

He looks again, observes, discerns

in a distance that has no meaning at all

in the continuance that doesn’t humiliate anymore

the moth balls in the paper bag

the dry grape leaves in the leaky pail

the bicycle on the opposite sidewalk.

Suddenly

he hears the knock behind the wall

that same one, coded, totally alone,

the deepest knock. He feels innocent

that he has forgotten the dead.

At night, now, he doesn’t

use earplugs anymore – he’s left them

in the drawer along with his medals

and with his last most unsuccessful mask.

Only he doesn’t know whether it’s the last one.

 

 

~Γιάννη Ρίτσου-Εκλεγμένα Ποιήματα/μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη

~Yannis Ritsos-Selected Poems/translated by Manolis Aligizakis

www.libroslibertad.com

www.authormanolis.wordpress.com

 

Advertisements

Neo-Hellene Poets, an Anthology

Neo-Hellene Poets_Feb8

Ποίημα Σίσσυς Δουτσίου σε μετάφραση μου//Poem by Sissy Doutsiou-my translation

 

Η ΝΥΦΗ

 

Δακρυσμένες νύφες
και οι ανεστανάρηδες να ουρλιάζουν.
Ένα θαύμα που δεν έγινε.
Βαθιά Απελπισία
Εγένετο το θέλημα σου –
ανοιγμένα τα εύθραστα σκέλια της γυναίκας σου
κάθε πρωί ο αφέντης δίνει διαταγές
οι δούλοι προσκυνάνε.
Η γυναίκα του μια πόρνη
τα σεντόνια ωμά ροζ
άνευ ακραίου ενθουσιασμού
κάτω από τα πράσινα όνειρα
μέσα σε ένα σπίτι.
Λείπει η ευφορία
πεταγμένα εσώρουχα, βιλία, κόμικ, πέτρες, πετσέτες,
ιδρωμένα σορτς και αλατισμένες φανέλες.
Ένας οξύς πόνος
κλείνω τα πόδια μου
τα φέρνω στο στήθος μου.
Ένα μικρό σμήνος πουλιών
καλοσορίζει τα δάκρυα μπροστά σου
– σκέφτομαι τον ποταμό Ούς –
ισοροπημμένα σε ξανθιά αγκάθια κοιτάζεις τους μώλωπες
παίζουν σαν παιδιά κοιτάζουν το ένα το άλλο
αρσενικό – θυληκό – γένος ουδέτερο
Λυπάμαι, σήμερα φέυγω.
Κάποια παιδιά είναι καταδικασμένα να μεγαλώσουν.

 

 

THE BRIDE

 

 

Teary brides and the screaming live coal walkers.

The miracle that wasn’t.

Indescribable desperation.

Let your wish come true.

The tender legs of your woman are open

each morning the master gives orders

the slaves obey.

His woman a whore

on plain pink bedsheets

beyond a shred of enthusiasm

under green dreams

inside a house.

Absent euphoria

books, comics, stones, napkins thrown on the floor

sweaty shorts and salty inside shirts.

A sharp pain

I contract my legs

bend them to my chest

a small flock of birds

welcomes my tears in front of your eyes

I think of the river Ouse

as if balanced on blonde thorns, you inspect the bruises

as they play like children one against the other

male-female-neuter genders.

I’m sorry, but today I’ll leave.

Some children are doomed to grow.

 

 

Neo-Hellene Poets an Anthology 1750-2018, translated by Manolis Aligizakis, Libros Libertad, Ekstasis Editions, 2018

www.libroslibertad.com
www.ekstasiseditions.com

 

Yannis Ritsos, Poems, translated by Manolis Aligizakis

11007741_1028336327180072_6866849738460871477_n

ΛΑΘΗ

Ο άντρας καθόταν στον καναπέ, μιλούσε,

άκουγε τη φωνή του, διόρθωνε τον τόνο της. Η γυναίκα

διόρθωνε τα μαλλιά της μπροστά στον καθρέφτη.

Τα μαλλιά της γυναίκας είταν βαμμένα.

Η φωνή του άντρα είταν βαμμένη. Το `ξέραν.

Σβήσαν το φώς. Γονάτισαν αντικρυστά και κλάψαν.

Ύστερα κάναν έρωτα στο πάτωμα. Κ’ έξω, η γριά

χτυπούσε τη μπετούγια της σιδερένια πόρτας.

 

MISTAKES

The man was sitting on the couch; he was speaking;

he was listening to his voice; he corrected its tone. The woman,

before the mirror, was fixing up her hair.

Her hair was dyed.

The man’s voice was dyed. They knew it.

They turned off the lights. They kneeled opposite each other and cried.

Then, they made love on the floor. And outside, the old woman

knocked the latch of the metal door.

 

~Γιάννη Ρίτσου-Ποιήματα/Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη

~Yannis Ritsos-Poems/Translated by Manolis Aligizakis, Ekstasis Editions, 2014

www.libroslibertad.com

www.ekstasiseditions.com