Nostos et Algos, poetry by Manolis Aligizakis

nostos et algos cover

Το βιβλίο μου Nostos and Algos σε μετάφραση στα Γαλλικά από τον Karoly Sandor Pallai μόλις κυκλοφόρησε στον Καναδά από τον εκδότη Ekstasis Editions. Τους ευχαριστώ πολύ για την καλαίσθητη έκδοση.


My poetry book Nostos and Algos, translated in French by Karoly Sandor Pallai was just released in Canada by Ekstasis Editions. I thank you them for the well presented edition.



Des yeux sereins

manquant tout sommeil rapide


des rideaux creme blanchis par le soleil

une faible chaleur dans ton esprit

le corps presque gele


dans le grondement de l’ eau

quelque part dans les rives sombres

des cailloux et des dunes de sable


cote baignee de larmes

le voyageur sans chapeau


et le soleil dans le lointain

souriant derriere des nuages

rien n’est eternel




le dernier





Ήρεμα μάτια χωρίς

άθελη βλεφάρων κίνηση


ασπρόθωρες κουρτίνες

ελαφριά θέρμη του νου

κορμί σαν παγωμένο


σε παφλασμό νερού

κάπου κάτω στον Άδη

βότσαλα και πολλή άμμος


ακρογιαλιά γιομάτη δάκρυα

ο οδοιπόρος χωρίς καπέλο


κι ο ήλιος κάπου μακρυά

πίσω απ’ τα σύννεφα γελά

για πάντα τίποτα δεν μένει









 Serene eyes lacking

rapid eye movement


sun-bleached creamy curtains

light warmth in your mind

body almost frosty


in the water’s roar

somewhere in the underworld

pebbles and sand dunes


shore drenched in tears

the wayfarer with no hat


and a sun in the far distance

smiling behind clouds

nothing stays forever






Neo-Hellene Poets an Anthology of modern Greek Poetry 1750-2018



Μιλούσαν για την επανάσταση

κι ο άφρων εγώ τους οδήγησα

στον μεγάλο καθρέφτη των ενδοσκοπήσεων
μήπως και καταλάβουν πως όλα

χρειάζονται μιαν έντιμη αρχή αυτογνωσίας


Έπειτα, με συγκατάβαση τους άφησα

να ξεκουραστούν από το δύσκολο ταξείδι

λέγοντας στη θνητότητα και τη φθορά

να τους κοιμίσουνε διδακτικά


Το άλλο πρωί έχασα τις ελπίδες μου


Τους είδα να τινάζουν

όση σκόνη ταπεινότητας
απόμεινε στα ρούχα τους

κι έδωσαν διαταγή να θρυμματιστούν

οι απανταχού καθρέφτες.


Τότε ήταν που χρειάστηκε

να πατήσω γερά στη δύνσαμη μου

κι έγινα ο ταπεινότερος των ανθρώπων




They were talking of revolution

and I, the fool, led them

to the big mirror of introversion

perhaps they could understand that everything

needed an honorable beginning in self-knowledge


then quite condescendingly I left them

to rest after the difficult voyage

and I asked mortality and decay

to teach them a lesson

by putting them to sleep


next morning I lost all hope


I saw them shaking off

the remaining dust of humility

from their cloths

and they gave an order to shutter

all the existing mirrors


when I needed

to rely entirely onto my strength

to become the humblest of all men



Neo-Hellene Poets an Anthology of Modern Greek Poetry 1750-2018, Ekstasis Editions, BC Canada, 2018

Αργώ, το Αρχαίο Διαστημόπλοιο


Η αρχαία ελληνική μυθολογία δεν αποτελείται από μυθεύματα, αλλά περιέχει πραγματικά γεγονότα τα οποία σήμερα, ύστερα από τα τεχνολογικά επιτεύγματα των τελευταίων δεκαετιών, γίνονται κατανοητά και παίρνουν τις αληθινές τους διαστάσεις. Τυπικό παράδειγμα αυτού του τρόπου αποκρυπτογράφησης της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας αποτελεί η Αργώ, που όπως αναφέρεται στη Μυθολογία ήταν ένα πλοίο. Όμως, όπως θα διαφανεί από τα στοιχεία που θα παρατεθούν παρακάτω, η Αργώ ουσιαστικά ήταν ένα διαστημόπλοιο.

View original post 4,392 more words

Neo-Hellene Poets an Anthology of Modern Greek Poetry 1750-2018

Neo-Hellene Poets_Feb8

Ποίημα Χάρη Βλαβιανού/Poem by Haris Vlavianos


Αν για τη νιότη σου θρηνείς γιατί να ζεις;
Εδώ είναι η γη του ένδοξου θανάτου!
Όρμα στη μάχη, δώσε δίχως δισταγμό
Την τελευταία σου πνοή εδώ κάτω!
Ζήτα – εύκολο να ζητάς, όχι να βρεις –
Τάφο στρατιώτη, τον καλύτερο για σένα
Ύστερα κοίτα γύρω, διάλεξε το χώμα
Όπου θα γείρεις για ν’ αναπαυτείς.

«Σήμερα κλείνω τα τριάντα έξι», Mεσολόγγι, 22 Ιανουαρίου 1824


«Ποιος θα έγραφε,
αν είχε κάτι καλύτερο να κάνει»,
είπε ο Λόρδος στον Έλληνα υπηρέτη του,
καθώς από το στενό παράθυρο
του ετοιμόρροπου σπιτιού του
κοίταζε τα στίφη των Οθωμανών
να συγκεντρώνονται γύρω από τα τείχη της πόλης.
Είχε μόλις ολοκληρώσει
την πρώτη στροφή του ποιήματος
που έμελλε να ’ναι το τελευταίο του.
Τη μέρα εκείνη έκλεινε τα τριάντα έξι.
Τρεις μήνες αργότερα
ο ξένος, εμφύλιος τόπος
που είχε επιλέξει για πατρίδα του,
θα του χάριζε αυτό που ποθούσε:
θάνατο αντάξιο του ονόματός του,
έξοδο ηρωική από την αφόρητη πλήξη της poesie.


If you lament for your youth why you live?
Here is the land of the glorious death
rush into the battle, give your last breath
without hesitation at this very point

                     long for — it’s easy to long, not to find —
your burial site, soldier, the most appropriate for you
then, look here, choose the soil
where you will lean and rest

Today I turn thirty years old, Messologi, January 22, 1824


Who could be a writer
if one had something better to do?
Lord Byron asked his Greek servant
as he gazed through the open window
of his old crumbly house
the hordes of the Ottoman Empire soldiers
encircling the walls of the city.

He had just finished
the first verse of the poem
which was meant to be his last.
He turned thirty years old that day.
Three months later
the strange, civil-warred place
which he had chosen as his homeland
would grace him his wish:
a death worthy of his name
an heroic exit from the unbearable boredom of poesie

Neo-Helene Poets an Anthology of Modern Greek Poetry 1750-2018, Ekstasis Editions, 2018