Yannis Ritsos-Poems, Selected Books, Volume II//Translated by Manolis Aligizakis

Yannis Ritsos_cover4

ΦΙΛΟΚΤΗΤΗΣ (1963-1965) FOR POSTING

 (Καλοκαιριάτικο απόγευμα. Σε μιαν ερημική ακρογιαλιά νησιού — ίσως της Λήμνου. Τα χρώματα σβήνουν λίγο λίγο. Ένα καράβι αραγμένο στο βραχώδη ορμίσκο. Ακούγονται οι φωνές και τα γέλια των ναυτών που λούζονται, γυμνάζονται, παλεύουν, λίγο πιο κάτω. Εδώ, έξω από μια βραχοσπηλιά, διαμορφωμένη σε κατοικία, κάθονται δυο άντρες — ο ένας ωραίος, γενειοφόρος, ώριμος, με αρρενωπή, πνευματική μορφή· ο άλλος, γεροδεμένος νέος, με φλογερά, ερευνητικά κι ερωτικά μάτια. Έχει κάτι απ’ τα χαρακτηριστικά του Αχιλλέα, μα κάπως πιο εκπνευματωμένα, σα να ’ναι ο γιος του, ο Νεοπτόλεμος. Ένα φτενό, αφανές φεγγάρι, μετακινείται αόριστα κι αργά κάπου στον ουρανό, ασημί, μέσα στις παρατεταμένες τριανταφυλλιές και μενεξελιές ανταύγειες του ηλιοβασιλέματος. Φαίνεται πως ο ώριμος άντρας, ύστερ’ από χρόνια μόνωσης και σιωπής, είχε μιλήσει πολύ στον Νέο, σ’ αυτόν τον απροσδόκητο επισκέπτη του, που ’χε φτάσει μόλις πριν δυο ώρες, και τώρα σωπαίνει πάλι, βαθύς, κορεσμένος, κουρασμένος από μιαν άλλη, ανώφελη κι αυτήν, μα ανθρώπινη, κούραση και θλίψη. Μια αόριστη τύψη σκιάζει το ευρύ μέτωπό του. Ωστόσο παρατηρεί ακόμη το εξαίσιο πρόσωπο του Νέου, σαν κάτι να περιμένει. Στο βάθος της σπηλιάς αντιλαμπίζουν πότε πότε τα όπλα του — η μεγάλη καλοδουλεμένη ασπίδα του με παραστάσεις απ’ τους άθλους του Ηρακλή, και τα τρία φημισμένα του δόρατα — μοναδικά στο είδος τους. Ο Νέος, σα να παίρνει μια δύσκολη απόφαση, αρχίζει να μιλάει):

 

PHILOCTETES (1963-1965)

(Summer afternoon, on a deserted shore of an island — perhaps Limnos.

The colors fade slowly. A ship is anchored in the rocky cove. You could hear

the voices of seαmen, down below, taking a bath, exercising or wrestling.

Two men sit up here outside the mouth of a cave transformed into

a habitable space; one of the men is mature, bearded and with manly

and sophisticated looks; the other is younger, muscly, with flaming, piercing,

erotic eyes. He has some of the characteristics of Achilles only a bit more

spiritualized, as if he was Achilles’ son Neoptolemos. A frazzled, silvery,

moon shifts vaguely in the sky amid the prolonged, violet and pinky  

resplendence of the sundown. It seemed that the mature man, who

had been alone and silent for too long, had been talking to the young man,

to that unexpected visitor who had arrived just two hours earlier, but now

he seemed to turn silent again, heavy, content, tired from another, also useless

but humane tiredness and sadness. A vague guilt clouds his broad forehead.

Yet he still examines the face of the youth as if expecting something. His weapons

gleam occasionally at the back of the cave — his well-made shield

with the many depictions of Hercules Labors, and his three famous, and of

an exceptional kind, spears. The youth, as if he thought of it a lot, started speaking)

http://www.libroslibertad.com

 

Ο Ερμής της Άνδρου, ένα άγαλμα ταξιδεμένο

ΕΛΛΑΣ

Ο Ερμής της Άνδρου πρωτοστήθηκε στην Άνδρο στον 1ο αι. π.Χ., βρέθηκε το 1832 και το 1841 μεταφέρθηκε στην Αθήνα, στο Εθνικό Μουσείο, όπου θαυμάστηκε έως το 1981, οπότε ξαναγύρισε στην Άνδρο.

View original post 973 more words

Η πρόσφατη ιστορία της ελληνικής κοινότητας στην Αλεξάνδρεια

ΕΛΛΑΣ

Ελληνικός Ναυτικός Όμιλος Αλεξάνδρειας

Η αιγυπτιακή Youm 7, έχει ένα αφιέρωμα για τον ελληνικό ναυτικό όμιλο Αλεξάνδρειας και αναφέρεται στην συνεισφορά των Ελλήνων στη νεότερη ιστορία της αιγυπτιακής αυτής πόλης.

View original post 599 more words

Μουσείο Μπενάκη: Online bazaar βιβλίων

ΕΛΛΑΣ

Μετά από τόσες ημέρες καραντίνας δύσκολα θα έχουν μείνει αδιάβαστα βιβλία στα ράφια της βιβλιοθήκης. Ποιος κατάλογος του Μουσείου Μπενάκη ήταν εκείνος που σας κράτησε την καλύτερη συντροφιά;

View original post 175 more words

A Description of Genius or Madness: An Epistle on Democritus

SENTENTIAE ANTIQUAE

Hippocrates, Letter 10

A man of ours takes the greatest risks in the city now, Hippocrates, who both in the present moment and in the future has been a hope for fame for the city. May this, by the all the gods, never be a source of envy! When he has become so sick because of the great wisdom which possesses him that as a result he was afraid he might not obtain it—well, that’s how Democritus himself lost hits mind, and then abandoned our city of Abdera.

When he forgot everything, even himself before, he was awake both night and day and was laughing at everything great and small and believing that he would accomplish nothing at all for his whole life. Someone marries, another goes into business, another is a public speaker, another serves in office, he is old, he votes, he votes against things, he is…

View original post 381 more words