Yannis Ritsos-Poems, Selected Books, Volume II

Yannis Ritsos_cover4

PHILOCTETES 3rd POST

Κι ίσως να μελετούσες μες στη μόνωσή σου μιαν εκδίκηση,
μιαν αναγνώριση δική σου ή, τουλάχιστον, την αναγνώριση
της σημασίας των όπλων σου. Και, ιδού που δικαιώθηκες· —
δε θέλω να κρυφτώ —γι’ αυτά έχω έλθει, όπως το μάντεψες—
αυτά θα δώσουν επιτέλους τη νίκη στους Έλληνες,
(ρητός ο χρησμός:) αυτά, με το δικό μου χέρι.

Όμως εγώ, ήρθα πρώτα για σένα. Κι ούτε θα τα δεχόμουν τα όπλα σου
σαν αντάλλαγμα της αναγνώρισής μου ή σαν αντάλλαγμα
στη σωτηρία που σου προσφέρω: να σε πάρω μαζί μου στα καράβια μου
μ’ όλες τις αθεράπευτες πληγές σου, μ’ όλη σου τη μοναχικότητα — ποιά σωτηρία;
Πολύ τα συνηθίζουν τώρα κάτι τέτοια λόγια —τα μάθαμε·—
τί να πούμε; — δεν προφταίνει κανένας να δει και να μιλήσει.

Λαμπαδηδρόμοι τρέχουν μες στη νύχτα. Οι πυρσοί χρυσώνουν τους δρόμους.
Για μια στιγμή τ’ αγάλματα των θεών φωτίζονται πάλλευκα
σαν πόρτες ανοιχτές σε τείχη θεόρατα. Ύστερα
πέφτει η σκιά των πέτρινων χεριών τους σκεπάζοντας το δρόμο.
Κανένας πια δεν ξεχωρίζει τίποτα. Είδα ένα βράδυ
αλλόφρονα πλήθη να σηκώνουνε κάποιον στους ώμους τους
επευφημώντας τον. Μια δάδα έπεσε πάνω του.
Πήραν φωτιά τα μαλλιά του. Αυτός δε φώναξε.
Ήταν απ’ ώρα νεκρός. Τα πλήθη σκόρπισαν. Απόμεινε
το βράδυ καταμόναχο, δαφνοστεφές, με τα χρυσά φύλλα των άστρων.

 

You thought of revenge, perhaps, in your isolation,

of your recognition or at least for the significance

of your arms.

Yet, now, you have been vindicated — I won’t hide it —

I’ve come for these, as you have guessed; these

will finally bring victory to the Hellenes

(on this the oracle is clear) your arms, in my hands.

 

But above all I’ve come for you. I wouldn’t accept

your arms so that I’d be recognized or as a reward

for the deliverance I’m offering you: to take you along

to my ships with your incurable wounds and your loneliness;

and what deliverance? Such words are fashionable these days.

We’ve learned them — what more can we say?

No one has the time to see nor to speak.

 

 

Torchbearers run in the night; the torches turn the streets

golden.

For a moment the statues of the gods turn white, open

light-flooded doors in gigantic walls. Then the shadow

of their stony hands falls and darkens the road.

No one can distinguish one thing from another. One night

I witnessed a delirious crowd who raised a man

on their shoulders and exulted him. A torch fell on him.

His hair caught fire. Yet he didn’t yell.

He was already dead. The crowd dispersed. The evening

was left in solitude, crowned by the golden leaves of the stars.

 

 

 

 

Heraclitus on the True Story of Lamia

SENTENTIAE ANTIQUAE

This story probably needs trigger warnings. Here, the legend of the Lamia is explained by the Paradoxographer Heraclitus (not the same figure as the philosopher).  Antiquity has bequeathed to us a collection of works on ‘wonders’: some are mere lists of amazing things; others are rationalizing explanations of myths (for which the Hellenistic Palaephaetus is most famous). This summer I am going to post material from the paradoxographers periodically since there is very little of it translated and free online.

From Heraclitus the Paradoxographer 34: On Lamia

“They tell the story that after Zeus had sex with [Lamia], Hera turned her into a beast and further, when she went crazy, she ripped out her eyes and threw them into a cup and, in addition, that she ate flesh and dined on human beings.

It really could have gone this way: Zeus, who was a king, got intimate with her…

View original post 228 more words

Εισαγωγή στην ιστορία της αρχαίας Ευρωπού

ΕΛΛΑΣ

Από τις 18 Μαΐου 2020 θα επαναλειτουργήσει, μεταξύ άλλων και ο αρχαιολογικός χώρος Ευρωπού, όπως ανακοίνωσε η Εφορεία Αρχαιοτήτων Κιλκίς. Οι επισκέπτες του θα χαρούν έναν ευρύ, καλαίσθητο και φιλικό αρχαιολογικό χώρο με εξαίρετο ορίζοντα θέασης προς το όρος Πάϊκο (στα δυτικά), τη λεκάνη του πλατύρροου Αξιού ποταμού και το όρος Μπέλλες (στα βόρεια-βορειοανατολικά). Η περιήγηση στο χώρο ξεκινά από το νεοσύστατο Κέντρο Ενημέρωσης αρχαίας Ευρωπού, όπου η «ΕΥΡΩΠΑΙΩΝ η ΠΟΛΙΣ», σύμφωνα με επιγραφική μαρτυρία του 2ου αι. π.Χ., συστήνεται ως «Ευρωπός. Πόλη της Ευρώπης – Πόλη του κόσμου», με υπόκρουση παραδοσιακής μακεδονικής και συριακής μουσικής.

View original post 256 more words