Neo-Hellene Poets, an Anthology of Modern Greek Poetry, 1750-2018

Ποίημα Μανώλη Αναγνωστάκη//Poem by Manolis Anagnostakis


Η αγάπη είναι ο φόβος που μας ενώνει με τους άλλους
όταν υπόταξαν τις μέρες μας και τις κρεμάσανε σα δάκρυα
όταν μαζί τους πεθάνανε σε μίαν οικτρὴ παραμόρφωση
τα τελευταία μας σχήματα των παιδικών αισθημάτων
και τί κρατά τάχα το χέρι που οι άνθρωποι δίνουν;
ξέρει να σφίγγει γερὰ εκεί που ο λογισμός μας ξεγελά
την ώρα που ο χρόνος σταμάτησε και η μνήμη ξεριζώθηκε
σα μίαν εκζήτηση παράλογη πέρα απὸ κάθε νόημα;
(κι αυτοὶ γυρίζουν πίσω μια μέρα χωρὶς στο μυαλὸ μία ρυτίδα
βρίσκουνε τις γυναίκες τους και τα παιδιά τους μεγάλωσαν
πηγαίνουνε στα μικρομάγαζα και στα καφενεία της συνοικίας
διαβάζουνε κάθε πρωὶ την εποποιία της καθημερινότητας.)
Πεθαίνουμε τάχα για τους άλλους ή γιατὶ έτσι νικούμε τη ζωὴ
ή γιατὶ έτσι φτύνουμε ένα-ένα τα τιποτένια ομοιώματα
και μία στιγμὴ στο στεγνωμένο νου τους περνά μίαν ηλιαχτίδα
κάτι σα μια θαμπὴ ἀνάμνηση μιας ζωικής προιστορίας.
φτάνουμε μέρες που δεν έχεις πια τί να λογαριάσεις
συμβάντα ερωτικὰ και χρηματιστηριακές επιχειρήσεις
δε βρίσκεις καθρέφτες να φωνάξεις τ᾿ όνομα σου
απλὲς προθέσεις ζωής διασφαλίζουν μίαν επικαιρότητα
ανία, πόθοι, όνειρα, συναλλαγές, εξαπατήσεις
κι αν σκέφτομαι είναι γιατὶ η συνήθεια είναι πιο προσιτὴ απὸ την τύψη.

Μα ποιος θα `ρθεί να κρατήσει την ορμὴ μιας μπόρας που πέφτει;




Love is the fear that connects us with others

when they take control of our days and hang them like tears

when our days die along with them in a wretched disfiguring

the last schemes of our childhood emotions

and what does the extended hand of people hold?

It knows how to squeeze tightly where logic fools us

when time stops and memory is uprooted

in a pointless search beyond logic.

(One day they return without any wrinkle in their mind

they discover their wives and children have grown

they frequent the little stores and cafes of the neighborhood

they read the epic routine of each and every morning)

Do we truly die for the others or we avenge our lives this way

or we spit all the measly resemblances this way

and at some time a sunray goes through our dried up minds

something like a vague memory of our lively prehistory?

We’ve reached the days when you don’t know what to measure

erotic events and stock market companies

you can’t find a mirror into which to call out your name

simple intentions of a secure life, current affairs

boredom, lust, dreams, business dealings, cheating

as if, I think it’s because custom is better than guilt.

However who will come to stop the momentum of the falling rain?

NEO-HELLENE POETS — AN ANTHOLOGY OF MODERN GREEK POETRY 1750-2018, translated by Manolis Aligizakis, Ekstasis Editions, Victoria, BC, 2018.