Tasos Livaditis-Selected Poems//translated by Manolis Aligizakis




Θάθελα να μιλήσω


όπως ξεκουμπώνει κανείς το πουκάμισό του

και δείχνει ένα παλιό σημάδι

όπως κρυώνει ο αγκώνας σου


και βλέπεις ότι είναι τρύπιος

όπως κάθεται στην πέτρα ένας σύντροφος και μπαλώνει

τη φανέλλα του.

Να μιλήσω αν μια μέρα ξαναγυρίσω

Κουβαλώντας μια βρώμικη καραβάνα γεμάτη ξενητειά

κουβαλώντας στις τσέπες μου δυο γροθιές σφιγμένες

να μιλήσω

απλά —

μονάχα μια στιγμή ν’ ακουμπήσω κάπου τα δεκανίκια μου.


Κάποτε ονειρευόμαστε να γίνουμε μεγάλοι ποιητές

μιλούσαμε για τον ήλιο.

Τώρα μας τρυπαει η καρδιά

σαν μια πρόκα στην αρβύλα μας.

Εκεί που άλλοτε λέγαμε: ουρανός, τώρα λέμε: κουράγιο.

Δεν είμαστε πια ποιοητές

παρά μονάχα


με μεγάλες πληγές και πιο μεγάλα όνειρα.


Ο άνεμος που φωνάζει έξω απ΄τ΄αντίσκηνο

το συρματόπλεγμα καρφωμένο στην κοιλιά της νύχτας

μια λάμπα σπαμσένη

το πετρέλαιο που στάζει




I like to speak

in a simple way

as one unbuttons his shirt

and reveals  an old wound

like your elbow which feels cold;

you look

and discover there is a hole in your garment

while the comrade sits on a rock and mends

his undershirt;

I like to speak of whether I may one day return

carrying a dirty mess-tin full of exile,

having in my pockets two tight fists;

to speak in a simple way

but give me a moment to put down my crutches.


We dreamed of becoming great poets once

we talked of the sun.

Now our heart pierces us

like a nail in our boot.

Once we said: sky, now we say: courage.

We aren’t poets anymore

only comrades

with big wounds and even bigger dreams.


The wind screams just outside our tent;

the barb wire is fastened on the belly of the night;

a broken oil lamp

with its dripping oil.















Η δύναμη του ήχου στην αρχαία Ελλάδα


Η δύναμη του ήχου στην ελληνική μυθολογία και ιστορία.

Ο ήχος και η φωνή επικοινωνώντας άμεσα με τις υποσυνείδητες περιοχές του νου, θεωρείται ως το αρχαιότερο μέσο θεραπείας. Σήμερα είναι πλέον αποδεκτή η θεραπευτική δύναμη του ήχου. Από παλιά ιερείς, θεραπευτές, φιλόσοφοι και μουσικοί πίστευαν, ότι η δύναμη του ήχου και γενικά της μουσικής μπορεί να φέρει σε αρμονία σώμα και νου του ανθρώπου. Ο ήχος έχει πρόσβαση στις βαθύτερες καταστάσεις της συνείδησης.

View original post 704 more words

Γρεγολίμανο: Η ομορφότερη αμμόγλωσσα της Εύβοιας (Βίντεο)


Το Γρεγολίμανο

Ποιές είναι όμως αυτές οι άγνωστες και εξωτικές παραλίες της που όμοιας ομορφιάς τους πολύ δύσκολα θα συναντήσεις σε ολόκληρη την Ελλάδα και όχι μόνο.

View original post 158 more words

Paging Dr. Isidore


Isidore of Seville, Etymologies 6.14:

Previously, librarii were called bibliopolas, because the Greeks call a book a biblion. The same people are called both librarii and antiquarians, but librarii are those who copy out both old and new things, while antiquarians are those who write out only the old, from which fact they derive their name. The scribe has received this name from writing (scribendo), expressing their duty with the quality of the word.

The scribe’s tools are the reed and the quill, because it is from these tools that words are fashioned on the page. But the reed comes from a plant, while the quill comes from a bird; its tip is divided into two, with its unity preserved throughout its whole form. I think that this is on account of the mystery rite and signifies the Old and New Testaments on its two points, by which…

View original post 425 more words