Yannis Ritsos-Poems, Selected Books, Volume II

Yannis Ritsos_cover4

ΦΙΛΟΚΤΗΤΗΣ//PHILOCTETES

by Yannis Ritsos/Translated by Manolis Aligizakis

 

Σου μίλησα πολύ για τη μητέρα, — ίσως να διέκρινα στα χέρια σου, φίλε μου,
κάτι απ’ το φέγγος των χεριών της. Ό,τι άγγιζε
γινόταν άξαφνα μακρινή μουσική — δεν αγγιζόταν,
μόνο ακουγόταν πια μήτε κι αυτό. Δεν απόμεινε τίποτα —
λησμονημένος ήχος, αίσθηση αόριστη — όχι γνώση.

Άλλαξε ο φωτισμός μετά — φωτιές καταυλισμών, τα γυμνά σώματα
κόκκινα, κατακόκκινα απ’ τις φλόγες, σα ματωμένα,
σα γδαρμένα απ’ το δέρμα τους — πιο σάρκινα και ζωώδη,
πιο αδιάντροπα κι ερωτικά, σαν ένα μεγάλο σφαγείο
που άντερα κι αμελέτητα κρέμονταν στα τσιγκέλια μες στη νύχτα,
ανάμεσα στ’ αστέρια, που η φωτιά τα ξεθώριαζε,
ενώ, στ’ αυλάκια δίπλα, κύλαγαν
αίματα, σπέρματα, ούρα, περιττώματα, βρομόνερα,
κι οι σκιές καλπάζανε μακριά μες στην κόκκινη λάμψη,
ώσπου έβγαινε η σελήνη μαλακιά και υγρή σαν ένα αιδοίο
κι άρχιζε η τύψη κι η μετάνοια κι η δημιουργία.

I’ve talked about my mother a lot, my friend, perhaps

I saw something of the light of her hands in yours. Everything

she touched suddenly transformed to distant music — never

to be touched again, it was only heard, if that. Nothing was left

but a forgotten sound, a vague emotion — no knowledge.

 

Since then the lighting changed; camp fires, naked bodies

red, totally red from the flames, smeared with blood,

flayed of all their skin — more sensual and beastly

more erotic and shameless as in a big butcher shop

with internals and testicles on hooks hanging in the night

among the stars that were faded by our fire while blood,

sperm, urine, feces, dirty water flowing in ditches

next to us and the shadows galloped far away in red flashes

until the moon appeared, soft and moist like a vagina

and the remorse commenced, the regret too and creativity.

 

The Sons of Odysseus Part 4, Telegonos

SENTENTIAE ANTIQUAE

(This is a continuation of a search for all the children of Odysseus)

In our version of Hesiod’s Theogony, Telegonos appears in a disputed line as one of the sons of Kirkê and Odysseus. It is thought that the line was interpolated to keep Hesiod ‘current’ with the Cyclic poem the Telegony by Eugammon of Cyrene (which is lost):
“Kirkê, the daughter of Helios, Hyperion’s son,
After having sex with Odysseus, gave birth to
Agrios and Latînos, blameless and strong.
And she also gave birth to Telegonos thanks to golden Aphrodite.
Her sons rule far away in the recess of the holy islands
Among the glorious Tursênians.”

Κίρκη δ’ ᾿Ηελίου θυγάτηρ ῾Υπεριονίδαο
γείνατ’ ᾿Οδυσσῆος ταλασίφρονος ἐν φιλότητι
῎Αγριον ἠδὲ Λατῖνον ἀμύμονά τε κρατερόν τε•
[Τηλέγονον δὲ ἔτικτε διὰ χρυσῆν ᾿Αφροδίτην•]
οἳ δή τοι μάλα τῆλε μυχῷ νήσων ἱεράων
πᾶσιν Τυρσηνοῖσιν ἀγακλειτοῖσιν ἄνασσον.

West (1966, 434-5) considers the…

View original post 1,832 more words

Η σπηλιά με το ιερό της Ευρυνόμης, στους καταρράκτες της Νέδας

ΕΛΛΑΣ

Σε ένα απόμακρο σπήλαιο της αρχαίας Αρκαδίας βρισκόταν το ιερό της Ευρυνόμης, της θεάς που σύμφωνα με τον αρχαίο μύθο δημιούργησε τον κόσμο. Στην αρκαδική μυθολογία η Ευρυνόμη είχε περίοπτη θέση.

View original post 427 more words