Neo-Hellene Poets, an Anthology of Modern Greek Poetry, 1750-2018

 

Ο ΣΩΤΗΡΑΣ

Μετρώ στα δάχτυλα των κομμένων χεριών μου
τις ώρες που πλανιέμαι στα δώματα αυτὰ τ᾿ ανέμου
δεν έχω άλλα χέρια αγάπη μου κι οι πόρτες
δε θέλουνε να κλείσουν κι οι σκύλοι είναι ανένδοτοι

Με τα γυμνά μου πόδια βουτηγμένα στα βρώμια αυτὰ νερὰ
με τη γυμνὴ καρδιά μου αναζητώ (όχι για μένα)
ένα γαλανὸ παράθυρο
πώς χτίσανε τόσα δωμάτια τόσα βιβλία τραγικὰ
δίχως μια χαραμάδα φως
δίχως μια αναπνοὴ οξυγόνου
για τον άρρωστο αναγνώστη

Αφού κάθε δωμάτιο είναι και μια ανοιχτὴ πληγὴ
πώς να κατέβω πάλι σκάλες που θρυμματίζονται
ανάμεσα απ᾿ το βούρκο πάλι και τ᾿ άγρια σκυλιὰ
να φέρω φάρμακα και ρόδινες γάζες
κι άν βρω το φαρμακείο κλειστὸ
κι άν βρω πεθαμένο το φαρμακοποιὸ
κι άν βρω τη γυμνὴ καρδιά μου στη βιτρίνα του φαρμακείου

Όχι όχι τέλειωσε δεν υπάρχει σωτηρία

Θα μείνουν τα δωμάτια όπως είναι
με τον άνεμο και τα καλάμια του
με τα συντρίμια των γυάλινων προσώπων που βογγάνε
με την άχρωμη αιμορραγία τους
με χέρια πορσελάνης που απλώνονται σε μένα
με την ασυχώρετη λησμονιὰ

Ξέχασαν τα δικά μου σάρκινα χέρια που κόπηκαν
την ώρα που μετρούσα την αγωνία τους

 

SAVIOR

 

I count the fingers of my severed hands

the hours I’ve spent on these windy roofs

I have no other hands, my love, and the doors

don’t close and the dogs are uncompromising.

 

With my naked legs deep in these dirty waters

with my naked heart I long (not for myself)

for a light-blue window

how have they built so many rooms

so many tragic books

without a shred of light

without a short breath of oxygen

for the sick reader

 

since each room is but an open wound

how can I descent the tumbled stairs again

among the bog and the wild dogs

to bring medicine and rosy gauzes

and if I find the pharmacy closed

and if I find the pharmacist dead

and if I find my naked heart on the window display of the pharmacy

 

no, no, it’s all over, there’s no salvation

 

the rooms will remain as they were

with the wind and its cane fields

with the ruins of glassy moaning faces

with their achroous bleeding

with porcelain hands opened towards me

with the unforgiving forgetfulness

 

they’ve forgotten my fleshy hands which were severed

as I was measuring their agony

Yannis Ritsos-Poems, Selected Books, Volume II-Review

Yannis Ritsos_cover4

YANNIS RITSOS-POEMS, SELECTED BOOKS, VOLUME II Review by John Wall Barger

Reviewed in the United States on August 18, 2020

This new translation of Yannis Ritsos (volume II) is another triumph for Manolis Aligizakis, the foremost Canadian translator of Greek poetry. He has undertaken an important project: unearthing the many poems of the wonderful Yannis Ritsos for a new audience. As Chryssa Nikolakis says in the introduction to this volume, “Ritsos’ poetry is purely humane and existential, but also deeply lyrical. It speaks boldly about the revolution, about the adventures of the social vision, about love and the beauty of life—about everything human—in an unparalleled, universal tongue.” Aligizakis is particularly deft in capturing the dense mythic language of Ritsos’ long poems, “Shape of Absence,” “Ismene,” “Phaedra,” and others. But my favorite part of this book might be the elegantly translated short poems from “Exercises.” Listen to this: “The wet hat of the sailor was tossed / in the waves / like rye bread thrown away / while men were hungry. // It was the war.” (“Brief Story”). And it’s a gorgeous book physically, with illustrations from classic painters, and introductions to help the reader unpack some of the more difficult contexts.

— John Wall Barger, lecturer, poet

 

Yannis Ritsos-Poems, Selected Books, Volume II

 

 

Yannis Ritsos_cover4

ΦΙΛΟΚΤΗΤΗΣ//PHILOCTETES

by Yannis Ritsos/Translated by Manolis Aligizakis

 

Τότε ακουγόταν ο θόρυβος του ποταμού κάτω απ’ τα δέντρα —
μια ηχητική δροσιά — χωρίς να ρωτά πού πηγαίνει.
Οι φωτιές σβήναν λίγο λίγο. Μεγάλα πουλιά, κοιμισμένα
επάνω στα κλαδιά, μισάνοιγαν πότε πότε τα μάτια τους
κι ένα ελάχιστο φέγγος περνούσε στα φύλλα.

Οι άντρες ψειρίζανε τα στήθια και τα σκέλια τους·
οι έφηβοι, άτριχοι σχεδόν, σεμνοί σαν προσβλημένοι,
ένιωθαν κάθε τόσο δυο ισχυρά τινάγματα στις ρώγες του στήθους τους
σα να τους κάρφωναν δυο ηδονικές σαΐτες πάνω στη νύχτα
κι οι μυώνες της κοιλιάς τους σαν σκοινιά τούς έσφιγγαν στη μέση. Οι φρουροί
έβγαζαν τα σαντάλια τους και τρίβανε τα δάχτυλά τους
φτιάχνοντας κάτι μαύρα, λιπαρά σβολάκια, που τα ζύμωναν ώρες,
εύπλαστα κι αναπαυτικά, σα μυστικά αγαλμάτια,
και τα σφεντόνιζαν αθόρυβα στη νύχτα. Ύστερα,
μυρίζοντας τα δυο τους δάχτυλα, ρουθούνιζαν για ώρα,
ωραίοι, κτηνώδεις, ναρκωμένοι, ώς να τους πάρει ο ύπνος.

Then the roar of the river was heard under the trees,

the echo of freshness — no any word about where

it was headed.

The campfires were put out slowly. Big birds, sleeping

on branches, half-opened their eyes from time to time

and a light glimmer slipped between the leaves.

 

Men deloused their chests and their inner thighs;

ephebes, with hardly any hair on their bodies, so

modest and easily offended, would often feel two

strong twinges at the nipples of their chests, as if

darts of passion nailed them during the night

and the muscles of their bellies felt tight around

their waists like ropes. The guards took off their sandals,

and rubbing two fingers between their toes they molded

some black greasy clods that they kneaded endlessly

into mystic statuettes comforting and pliant, before

they slung them noiselessly into the night. Then,

the handsome, brutish and torpid guards, smelling

their fingers, they sniffed them for hours until

they fell asleep.

Yannis Ritsos-Poems, Selected Books, Volume II

Yannis Ritsos_cover4

Χαίρομαι πολύ που οι συντάκτες της εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ παρουσίασαν στους αναγνώστες τους το δεύτερο τόμο μετάφρασης μου ποιημάτων Γιάννη Ρίτσου. Με τιμά ιδιαίτερα, σαν Έλληνας της διασποράς, που μια εφημερίδα της πατρίδας αναγνωρίζει τη δουλειά μου.///I’m moved and honored seeing this beautiful article by the daily Athens newspaper TA NEA which presented my translation of Yannis Ritsos-Poems, Selected Books, Volume II to their readers.

Ο Γιάννης Ρίτσος μεταφρασμένος στον Καναδά από τον Μανώλη Αλυγιζάκη

 

Initiation//Μύηση

117239941_2692523934407664_728711259600284342_n
“Lovers-2”, painting by Leonid Afremov, https//afremov.com
My poem INITIATION from the book Autumn Leaves, Ekstasis Editions, translated in Chinese by William Zhou, and presented in his blog as a poem of the week, was read 27,000 a record views for one poem
Το ποίημα μου ΜΥΗΣΗ απ’ τη συλλογή Autumn Leaves, σε μετάφραση στην Κινεζική γλώσσα από τον William Zhou, διαβάστηκε 27.000 φορές (αριθμός ρεκόρ για ένα ποίημα) στον ιστότοπο του.
ΜΥΗΣΗ
Ονειρεμένη εικόνα
ασυνόρευτη του πεύκου
διαλογισμός και αχλή
αφή δαχτύλων και πνοών
που ζουν θεσπέσιους ήχους
κι εγώ στα μάτια σου
ψάχνω να βρω
σε δάκρυ
ασύλληπτη
κι απόκρυφη
τη μύηση του χρόνου.
Manolis Aligizakis, Cretan
INITIATION
Dreamy, border-less image
of a cypress in meditation
feathery touch
of fingers and breaths
heavenly sounds
experienced
and in your eyes,
in your teardrop,
I want to discover
the inconceivable
and cryptic
initiation of time.
Manolis Aligizakis (Crete)
Translation by the author
“Lovers-2”, painting by Leonid Afremov, https//afremov.com
《情人2》列奥尼德·阿夫雷莫夫绘
启始
无边无际,
冥想中一棵
柏树的梦幻形象,
经历过的
手指和呼吸的
羽毛般的触感,
天国的声音
而飘落你眼里,
落进你的眼泪,
我想发现
这不可思议
和隐晦的
时间的启始。
原 作:克里特岛 马诺里斯·阿利吉萨基斯
英 译:作者自译
汉 译:中 国 周道模 2020-8-7

Δέκα από τα ωραιότερα ηλιοβασιλέματα της Ελλάδας

ΕΛΛΑΣ

Από πού θα δείτε τον ήλιο να βουτά στη θάλασσα; Σε ποιες παραλίες αξίζει να μείνετε μέχρι αργά; Ποιο είναι το ωραιότερο ηλιοβασίλεμα του Ιονίου; Τι εννοείτε αν συμπεριλαμβάνεται και η Οία;

View original post 1,023 more words

Η Αμφίσβαινα

ΕΛΛΑΣ

Εξώφυλλο: απεικόνιση Αμφίσβαινας Εθνική Βιβλιοθήκη της Ολλανδίας.

Γράφει ο Χείλων

Η Αμφίσβαινα (αμφί+βαίνω) ήταν μυθολογικό ερπετό με δύο κεφαλές στα άκρα του, του οποίου τα μάτια έλαμπαν σαν κεριά και ήταν απρόσβλητο στο κρύο. Σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία, η Αμφίσβαινα γεννήθηκε από το αίμα που έσταξε από το κεφάλι της Μέδουσας που κρατούσε στο χέρι του ο Περσέας καθώς πετούσε φορώντας τα φτερωτά σανδάλια πάνω από την Λιβυκή έρημο.

View original post 685 more words

Themistocles Says ‘F**k School!’

SENTENTIAE ANTIQUAE

Plutarch, Themistocles (2):

“It is agreed that even when he was a boy he was full of energy, naturally intelligent, bold in his purpose, and political. When he found himself with some free time or leisure from his studies, he did not play or trifle around like the other children, but he was found developing and putting together certain speeches to himself. The speeches were either accusations or defenses of the other children. For this reason, his teacher used to say to him, ‘You will not be small – definitely, you will be either a great good or a great evil.’ When he came to learn those subjects which are directed to develop character, or afford pleasure, or instill a liberal grave, he learned them reluctantly and with little enthusiasm, but he was clearly keen on those speeches which had to do with intelligence or action at an exceptionally early…

View original post 125 more words