Autumn Leaves, poetry by Manolis Aligizakis


Όλη τη νύχτα άγρυπνη

υποσχέθηκες να μη κλάψεις

να πάρεις τη φωτογραφία του

από το κομοδίνο

και στο μπαούλο να τη βάλεις.

Mα τώρα την κρατάς

στα χέρια σου σφιχτά

σαν να ζητάς την άδειά του

προτού να την φυλάξεις.

Αρκεί η μνήμη του στη σκέψη σου

και να που είναι τόσο δύσκολο

και τη φωτογραφία του κρατάς

λες κι ετοιμάζεσαι για να του πεις

της εβδομάδας τα καθέκαστα

και για τα εγγόνια σας

που ήρθαν για επίσκεψη

το περασμένο Σαββατοκύριακο.


All night long sleepless

you promised to take

his picture off

your night-table

to place it in your chest

away from your eyes’ tears

yet you hold it close to

your heart as though asking

for his approval before you let go

of his image enough said

to your mind by his presence

memory’s endless anguish and

loneliness you hope to forgo

though his picture remains

tightly in your grip as if he waits

for the story you’ll tell him of

your grandchildren who came

to visit last weekend

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in: Logo

You are commenting using your account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s