Nostos and Algos, poetry by Manolis Aligizakis

ΞΕΝΙΤΕΙΑ

Τόσων λογιών γλώσες μιλούν

και μοιάζουν με πολύχρωμα

ψάρια σε υπαίθριο ενυδρείο

και δεν μπορώ σε ποιόν να βρω

σουσούμι να μη με φοβίζει

και το ρολόι να προσθέτει

γκρίζες σκιές στην κεφαλή μου

ρευματισμό στα κόκκαλα

γλυκόπονος που μ’ επισκέπτεται

όλο και πιο συχνά μ’ υπομονή

κι αναμφισβήτητα με τάξη

γράφοντας τ’ όνομά μου

σε κατοικίας προσωρινής

μπροστα την πόρτα

που γράφει —

μιαν άλλη πόρτα σου ετοιμάζω

την τελική, μα μη φοβάσαι!

FOREIGN LAND

They speak many languages

they resemble multi-colored fish

in a country fish-tank

and I can’t find a man’s shape

that doesn’t scare me like

the clock adding gray hues

on my head and

light arthritis in my joints

a sweet pain visits me every so often

patiently and with care

stitching my name

onto a residential dwelling’s

temporary door

that reads —

another door I prepare for you

the final, but don’t be afraid.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s