Neo-Hellene Poets/An Anthology

Manolis

Neo-Hellene Poets_Feb62

Ποίημα Διονυσίου Σολωμού//Poem by Dionisios Solomos

ΑΝΑΜΝΗΣΗ

Τώρα ας παύσει της κιθάρας

η γλυκόφωνη φωνή

στην καρδιά μου τη θλιμένη

τη νεότητα ενθυμεί

Τη νεότητα που απέρασε

έτσι ογλήγορα από μας

χωρίς καν να μας αφήσει

στοχασμό παρηγοριάς

Μόνο μ’ άφησε η προδότρα

έναν άθλιο στοχασμό

που σφιχτά μου ζωγραφίζει

του θανάτου τον καιρό

Να το μάτι που τον ήλιο

πολεμάει να ματαϊδεί

και το στόμα να βαστάξει

την στερνή του αναπνοή

MEMORY

Stop the melodious chord

of the guitar

that reminds my youth

to my grieving heart

my youth that passed

so fast before me

without leaving

a consoling thought

the traitress left only

a wretched meditationthat expertly outlines to methe time of my death here’s the eye that cravesto see the sun againand the mouth that yearnsto retain its last breath  NEO-HELLENIC POETS, An Anthology of Modern Greek Poetry: 1750-2017, Translated by Manolis Aligizakis, Ekstasis Editions, 2017

View original post

Tasos Livaditis/translated by Manolis Aligizakis

Manolis

cover

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΘΑΛΠΩΡΗ

Ένα βράδυ πήρα απ’ το τραπέζι τα δυο μισοτελειωμένα φορέμα-

τα και τ’ ακούμπησα στον καναπέ, η γυναίκα μου ήταν μια φτωχή

μοδίστρα, το πρωί “γιατί” μου λέει, “έκανες αυτήν την ακαταστα-

σία;” “Λάθος” της λέω “ίσα ίσα που συμμάζεψα λίγο το σπίτι”

“αλλά γιατί;” “μα θα ερχόταν κόσμος” της λέω “ποιος κόσμος;”

μου λέει με παράπονο — αφού δεν έρχεται ποτέ κανείς” “φτωχή

μου κοπέλλα είσαι τρελλή;” της λέω “κάθε βράδυ έρχεται πολύς

κόσμος” “εδώ σ’ εμάς;” έκανε και τα μάτια της έλαμψαν.

Από τότε άρχισε να μιλάει μόνη της τα βράδια, ώσπου τη βά-

λαμε στο άσυλο. Εγώ πήγα στης μητέρας μου, δε θυμάμαι πού —

γριά γυναίκα ήταν βλέπεις

κι είχε πεθάνει.

FAMILY WARMTH

One night I took two unfinished dresses from the table and

put them on the couch my wife was a poor seamstress, in the morning

“why you created that mess?”, “on…

View original post 104 more words

Yannis Ritsos//Γιάννης Ρίτσος

Manolis

Ritsos

ΑΠΟΥΣΙΑ

Το ξύλινο άλογο, η ξύλινη βασίλισσα, ο ξύλινος πύργος, τα δέντρα

επάνω σε άσπρα και μαύρα πλακάκια, χαραγμένα με ακρίβεια,

η πειθαρχία των ξύλινων στρατιωτών. Πρωτοβουλίες ελαττωμένες.

Η σκακιέρα αφημένη στην ταράτσα. Υγρασία. Ένα φεγγάρι

μιας επίπλαστης άνοιξης κ’ η αρχαία κουκουβάγια. Τα χέρια,

τα αντίπαλα και ισόπαλα, μετέωρα στον αέρα, αόρατα, ενωμένα

σε χειραψία καταναγκαστική μιας μοιρασμένης, ανύπαρκτης νίκης

επάνω απ’ το κενό, το μετρημένο δήθεν. Οι δυο παίκτες

ίσως περάσαν στο λουτήρα. Ακούγεται θόρυβος νερού. Ο υπη-

ρέτης

βγαίνει με το μεγάλο κηροπήγιο, τ’ ακουμπάει στο τραπέζι,

κάθεται στη βαθειά πολυθρόνα, βγάζει τόνα του παπούτσι,

κλείνει τα μάτια, αφουγκράζεται τις νυχτοπεταλούδες πλάι στη

φλόγα,

τα γλιστερά σκουλήκια κάτω απ’ το χώμα, ανάμεσα στις ρίζες,

ανοίγει τα μάτια, κοιτάει το κερί, βγάζει και τ’ άλλο του παπούτσι.

ABSENCE

The wooden horse, the wooden queen, the wooden tower, the trees

on the white and black tiles, accurately incised,

the…

View original post 131 more words

Ο Κρητικός ήρωας Εμμανουήλ Στ. Τριπαλίτης (Τριπολιτάκης)

ΕΛΛΑΣ

Εμμανουήλ Στ. Τριπαλίτης (Τριπολιτάκης): Ο Ασηγωνιώτης ήρωας που θυσίασε τη ζωή του μαχόμενος για την υπεράσπιση του ελληνισμού της περιοχής Μοσχοπόλεως και Σίπισχας.

View original post 303 more words

Η ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα

ΕΛΛΑΣ

Ήταν Κυριακή 1 Δεκεμβρίου 1913. Η Κρήτη ολόκληρη γιόρταζε την επιστροφή της στο «σώμα» της Ελλάδας. Αιώνες σκλαβιάς, επαναστάσεις, ποταμοί αίματος, χιλιάδες άνθρωποι αυτοθυσία στο βωμό της ελευθερίας… Η ιστορία γύριζε σελίδα. Το νησί, μετά και την 15ετή περίοδο «αυτονομίας», που εγκαθιδρύθηκε μετά την επανάσταση του 1897 και τις φοβερές σφαγές των χριστιανών του Ηρακλείου, στις 25 Αυγούστου 1898 (η αυτόνομη Κρητική Πολιτεία ήταν, στην ουσία, μορφή διεθνούς κατοχής, ταυτόχρονα με ζωντανή την επικυριαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, για ένα μεγάλο διάστημα), ενωνόταν με την Ελλάδα. Την πρώτη ημέρα του Δεκεμβρίου του 1913 υψώθηκε στο φρούριο του Φιρκά, στα Χανιά, η ελληνική σημαία, παρουσία του βασιλιά της Ελλάδας Κωνσταντίνου, του πρωθυπουργού Ελευθερίου Βενιζέλου και της πολιτικής ηγεσίας της Κρήτης. Η Κρήτη ήταν πλέον τμήμα της ελληνικής επικράτειας….

View original post 1,086 more words

Folies Bergère: Populist Cosmopolitan Hub

A R T L▼R K

On the 30th of November 1886, The Folies Bergère staged its first revue in Paris. Located at 32 rue Richer in the 9th Arrondissement, and called Folies Trévise back then, it was finished as an opera house by the architect Plumeret in 1869. The venue was at the height of its popularity from the 1890’s Belle Époque to the 1920’s Années Folles. To start with, its shows included operettes, comic opera, popular songs and gymnastics, then a few years later it became the Folies Bergère (the Extravagant Shepherdess) borrowing the name of the nearby rue Bergère. The Belle Époque was a period of peace and optimism spurred on by industrial progress, and culturally exuberant. From the onset, there was “A generally well-intentioned effort on the part of the new leaders of the Republic to promote a bourgeois paradise for rich and poor alike with the result that only the…

View original post 716 more words