Yannis Ritsos//Γιάννης Ρίτσος

Manolis

Ritsos

ΑΠΟΥΣΙΑ

Το ξύλινο άλογο, η ξύλινη βασίλισσα, ο ξύλινος πύργος, τα δέντρα

επάνω σε άσπρα και μαύρα πλακάκια, χαραγμένα με ακρίβεια,

η πειθαρχία των ξύλινων στρατιωτών. Πρωτοβουλίες ελαττωμένες.

Η σκακιέρα αφημένη στην ταράτσα. Υγρασία. Ένα φεγγάρι

μιας επίπλαστης άνοιξης κ’ η αρχαία κουκουβάγια. Τα χέρια,

τα αντίπαλα και ισόπαλα, μετέωρα στον αέρα, αόρατα, ενωμένα

σε χειραψία καταναγκαστική μιας μοιρασμένης, ανύπαρκτης νίκης

επάνω απ’ το κενό, το μετρημένο δήθεν. Οι δυο παίκτες

ίσως περάσαν στο λουτήρα. Ακούγεται θόρυβος νερού. Ο υπη-

ρέτης

βγαίνει με το μεγάλο κηροπήγιο, τ’ ακουμπάει στο τραπέζι,

κάθεται στη βαθειά πολυθρόνα, βγάζει τόνα του παπούτσι,

κλείνει τα μάτια, αφουγκράζεται τις νυχτοπεταλούδες πλάι στη

φλόγα,

τα γλιστερά σκουλήκια κάτω απ’ το χώμα, ανάμεσα στις ρίζες,

ανοίγει τα μάτια, κοιτάει το κερί, βγάζει και τ’ άλλο του παπούτσι.

ABSENCE

The wooden horse, the wooden queen, the wooden tower, the trees

on the white and black tiles, accurately incised,

the…

View original post 131 more words

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s