Daily Dose of Affirmation

Be Inspired..!!

Each day you can journey from your Alpha (it begins with you) to your Omega, which in the teachings of Pierre Teilhard de Chardin, is the point within each of us where our inner spiritual nature meets our outer worldly nature.

It is with this thought I bring to you daily dose of affirmations for your mind and soul. An affirmation a day, keeps the therapist away!!! Here are your affirmation for today :

  • I surround myself and humanity with healing energy.
  • I am aware that I am capable of manifesting miracles.
  • I choose to focus on that which I can manage, my vibration, my thoughts and my perceptions.
  • I am gentle with myself through these times.

You are protected by the universal power.

View original post

Apollinaire and the Theft of the Mona Lisa


51I6rMCPXiLOn the 21st of August 1911, the most famous painting in the world, the Mona Lisa, was stolen from the Louvre. The absence of the painting was first noticed by the painter Louis Beroud, who in the morning of the 22nd of August made his way to the Salon Carré where the Mona Lisa had been on display for five years. However, in place of the image of the coy smiling La Gioconda, he found an empty wall. He reported the occurrence to one of the guards who assumed that the painting was taken to be photographed for marketing purposes. Within a few hours, however, it became clear that the artwork had vanished from the Louvre!

The press coverage that followed was enormous, strangely enough contributing to an even bigger popularity of the painting. “The Parisian newspapers bemoaned the loss of a national treasure and filled their pages for several…

View original post 655 more words

Salvatore Quasimodo



When birds came to stir the leaves
of the bitter trees beside my house
(blind nocturnal birds
boring their nests in the barks)
I faced the moon
and saw a tall schooner.

At the island’s rim the sea was salt;
the earth extended, ancient conches
glittered thrust into the rocks
on the roadstead of dwarf lemon trees.

And I told my love (my child was stirring in her,
And, for that, she had the sea within her soul continuously):
“I’m tired of all these wings that beat
in time to oars, and of the owls
that howl a dog’s lament
when wind of moon is in the cane brakes.
I want to leave I want to leave this island.”
And she: “O love, it’s late: let’s stay.”

Then slow I set myself to count
the strong surges of sea waterπουλιά,φύλλα,ανακατεύ
the air bore up into my eyes

View original post 169 more words

Ποιο μικρό νησί αποκαλείται «καπέλο του Βενιζέλου»;


Έχει έκταση μόλις 4 στρέμματα – Δείτε εντυπωσιακές εικόνες από ψηλά

Η ελληνική ακτογραμμή είναι αδιαμφισβήτητα πλούσια και τα «διαμαντάκια» πολλά. Κάποια είναι καλά κρυμμένα και πολύ πιο κοντά από όσο φαντάζεσαι.

View original post 311 more words

Γιάννης Ρίτσος & Χρήστος Λεοντής, Και να αδερφέ μου (με τις Μαρία Σουλτάτου & Εύα Κοταμανίδου)

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Η Μαρία Σουλτάτου τραγουδά και η Εύα Κοταμανίδου απαγγέλλει το ποιητικό σκέλος του τραγουδιού «Και να αδερφέ μου» από το μουσικό έργο «Καπνισμένο τσουκάλι» του Χρήστου Λεοντή σε ποίηση Γιάννη Ρίτσου.

Το ηχητικό απόσπασμα στο βίντεο είναι από μια παράσταση στη μουσική σκηνή Χαμάμ της Αθήνας γύρω στο 2006 και λόγω της συγκλονιστικής συμμετοχής της Εύας Κοταμανίδου (που ερμηνεύει το ποίημα και τραγουδιστικά) μπορεί κάλλιστα να θεωρηθεί ντοκουμέντο. Η φίλη μου Μαρία Σουλτάτου λέει πως ήταν μια μοναδική εμπειρία αυτή η μουσική παράσταση και, πρωτίστως, η συνεύρεσή της στη σκηνή με την Εύα Κοταμανίδου.

Στη μνήμη της σπουδαίας ηθοποιού Εύας Κοταμανίδου που πέθανε χτες (26 Νοεμβρίου 2020)

View original post

Bruce Lee: The philosopher and poet


On the 27th of November 1940, Bruce Lee was born in San Francisco’s Chinatown, US. Mostly known for his acting career and his masterful martial arts roles in such movies as The Big Boss(1971), Fist of Fury (1972), Way of the Dragon (1972),Enter the Dragon (1973) and The Game of Death(1973), Lee should be also remembered for his passionate approach to philosophy, art and poetry. All of these trails became important elements of his own life philosophy, which he summarised as follows: “Don’t get set into one form, adapt it and build your own, and let it grow, be like water. Empty your mind, be formless, shapeless – like water. Now you put water in a cup, it becomes the cup; You put water into a bottle it becomes the bottle; You put it in a teapot it becomes the teapot… Be water, my friend.”

View original post 646 more words

Tasos Livaditis-Selected Poems/translated by Manolis Aligizakis



ΩΣΤΟΣΟ, η είδηση που περιμέναμε έφτασε, και θα μπορούσε

ίσως ν’αλλάξει τη ζωή μας, αν δεν ήταν σε μια γλώσσα

άγνωστη, που κάποιοι που την ήξεραν είχαν πεθάνει, όλοι νέοι,

όμως ο κόσμος συγκινήθηκε, αφού στο τέλος ήταν μια πατρότητα

κι αυτή, κι όπως γίνεται συνήθως σ’ αυτές τις περιπτώσεις, ο

άνθρωπος που έψαχνε ανάμεσα στα παλιά πεταμένα πράγματα,

έξω απ’την πόλη, γύρισε και με κοίταξε κι όσο κι αν ήμουν

δύσπιστος, δεν μπόρεσα να μην αντιληφθώ το θησαυρό, γιατί το μήνα

Νοέμβριο οι νύχτες έχουν ολότελα μεγαλώσει, κι οι καυτές πατάτες

που συναλλάζαμε από χέρι σε χέρι άχνιζαν μέσα στο βράδυ, όπως

αυτός που προσεύχεται.

YET, the news we expected reached us and it could

perhaps change our lives if it wasn’t in an unfamiliar language;

whoever spoke it had died very young; however the crowd was

touched; it was finally just a matter of fatherhood and in such

View original post 75 more words

Autumn Leaves, poetry by Manolis Aligizakis



Όλη νύχτα άγρυπνη
υποσχέθηκες να μην κλάψεις
να οδηγήσεις στο κέντρο της πόλης

στο δικηγόρο, να ταχτοποιήσεις
τις τελευταίες εκρεμότητες.

Ξαφνικά αισθάνεσαι την παρουσία του
τόσο έντονα μέσα στο αυτοκίνητο
στο κάθισμά του που πάντα έλεγε
πως ήταν ο θρόνος του

και νοιώθεις σαν να κάθεσαι πάνω του
μέσα βαθειά η στύση του
σαν κείνη τη φορά χρόνια πίσω

που τον έκανες σέλα στον απόμερο
δρόμο του πάρκου και βγάζεις

το αυτοκίνητο στην άρκη του δρόμου
ο χτύπος της καρδιάς σου επιταχύνεται

και μια γλυκιά ζεστασιά σε συνεπαίρνει
από τη σπονδυλική σου στήλη

στη λεκάνη που ηδονινά κουνιέται
προς τα μπρός και προς τα πίσω.


All night long sleepless

you promised not to cry

to drive to downtown

to the family lawyer

and tie up loose ends

suddenly you sense his presence

so intensely in the car

on the driver seat

he used to call his kingdom

View original post 66 more words



Cloe and Alexandra_cover_aug265
Perfect Day

It wasn’t the seashore
of Salonica during the daybreak
so cleanly washed by
the hues of the rain
nor the sea
hoarse, violent,
wild lion with blue flames,
it wasn’t the benches in rows
with the fatty loneliness
of their emptiness,
it was that last night I dreamed
perhaps for once
for the first time, first time death
you entered my body
behind my soul
under the mouths of the body
you entered me and stayed.

Η τέλεια μέρα

Δεν ήταν η παραλία
Θεσσαλονίκη ξημερώματα
τόσο τέλεια ξεπλυμένη
στις αποχρώσεις της βροχής,
ούτε η θάλασσα
βραχνή, ορμητική
άγριο λιοντάρι με γαλάζιες φλόγες,
δεν ήταν οι φέτες τα παγκάκια
με την παχύρρευστη μοναξιά
του άδειου τους κενού,
ήταν πως χθες βράδυ ονειρεύτηκα
ότι έστω για μια φορά
φορά πρώτη, φορά θάνατος
ήρθες μέσα μου
πίσω από την ψυχή,
κάτω από τα στόματα του κορμιού,
ήρθες και έμεινες.
Sweet Afternoon

View original post 135 more words

Second Advent of Zeus, poetry by Manolis Aligizakis


Άφθονο πράσινο μας αφιέρωσε η Άρτεμις

τις μέρες που

γιορτάσαμε τα ένδοξα

κι ελεύθερα αρχαία χαρίσματα

της άνοιξης

ρεματιές με πικροδάφνες

βαθιές σχισμές γιομάτες

με του Έρωτα τραγούδια

έννοια εύκολη που αποκρυπτογραφήσαμε

όσο και το φιλί απαλής ήβης


την ώρα της εαρινής ισημερίας

αλήθεια όχι λιγότερο σπουδαία

από τη στήση μας

βαθιά στον υγρό της κόλπο

που ο νους μας πάντα ταξίδευε

ό,τι από πάντα έψαχνα να βρω

τόσο αθώο σαν τρεμουλιαστό χείλος

μιας παρθένας προτού φιληθεί

σαν την άλλη μεριά τ’ ουρανού

που κάτι εκεί κρυβόταν

σιμά και στην ψυχή μας

σιντριβάνι γιομάτο νομίσματα

όνειρα που εμφανιζόταν κατά

το τέλος μιας κουραστικής μέρας

άλλος ένα μάρτυρας

άλλη μια θυσία

άλλη μια ευλογία


Abundant the verdure Artemis graced upon us

the days when

we celebrated our glorious and

free ancient charms

of spring

ravines with oleanders

deep chasms filled

with the song of Eros

a meaning as easy to decipher

as kissing the soft mound

of a woman

time of vernal equinox

truth no less important than

our sexual arousal

deep in her moist cave

that our minds always travelled

what I always wanted

as innocent as the shivering lip

of a virgin just before the kiss

like the other side of the sky

where something hid

as close to our soul

as a wishing well full of coins

dreams that appear before

the end of a day’s toil

another martyr

another sacrifice

another blessing