Autumn Leaves, poetry by Manolis Aligizakis

ΑΡΝΗΣΗ

Δισταχτικά το φεγγαρόφωτο
θρονιάζεται στο κομοδίνο
περίγραμμα του φλογισμένου της κορμιού
στο έρημο κρεβάτι απλωμένο

σαν ασύστολος επιδρομέας
η χινοπωριάτικη αύρα κλεφτά
ορμά απ’ το μισάνοιχτο παράθυρο
τις γάμπες της να δει, που απαλά
τρίβονται η μια πάνω στην άλλη

τα δυο της δάχτυλα κυλούν
αργά πάνω στην υγρή ήβη

ακούσια συνωμοσία ανέμου
και παραθυρόφυλλου, δημιουργούν
ένα τρίξιμο θλιμμένο
που στην πραγματικότητα τη φέρνει

παλμοί καρδιάς ανακλώνται
στου καθρέφτη την ανταύγεια
και πέφτοντας στο πάτωμα νεκροί
θρηνούν άδικη μοίρα κι αυτήν ακόμα
του ονείρου τη χαρά μου αρνήθηκες.

DENIAL

Hesitant moonlight enters

to sit on the night table

outline of her conflagrated body

laid on the deserted bed

shameless raider

the autumn breeze sneaks through

the half open window

to observe her two thighs

softly rubbing against each other

two fingers travel over

her wet mound

involuntary conspiracy of wind

and window shutter

create sorrowful creak

that brings her to consciousness

heart beats bounce off

the gleaming mirror to fall

dead onto the carpet crying

unfair life even this dreamy

pleasure you deny me.

AUTUMN LEAVES, poetry by Manolis Aligizakis, Ekstasis Editions, 2014

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s