Ασημίνα Λαμπράκου, Δύο ποιήματα

To Koskino

ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΟ ΣΤΗ ΣΟΛΩΝΟΣ

Τα μεσημέρια στη Σόλωνος

αγκομαχούν πίσω απο κουρασμένες εξατμίσεις

Δημόσια στενότητα, πίσω από τα τζάμια

Αψίσες δηλωτικές

προτιμήσεων κι ισοδύναμων πεποιθήσεων

Τραπεζάκια μικρά, λιανά

πάνω τους χώρος ενός πακέτου από τσιγάρα

και δυο αγκώνων άγγιγμα

Τα μεσημέρια στη Σόλωνος

γλιστρούν και χάνονται στις σχισμές των υπονόμων

Το χέρι γωνιωδώς προτεταμένο του προσώπου

Πρόσωπο δουλεμένο απ’ τον χρόνο

Δάκτυλα καταλλήλως κεκαμένα

ως υποδοχείς τσιγάρου και μιαν άφεση καλέσματος

Μάτια μισόκλειστα στις ακοές, συνταιριασμένα λες

στο μαύρο φόντο της αψίσας πίσω της

«…καταραμένοι ποιητές»…

ίσα που πρόλαβα να διακρίνω

πάνω της γραμμένο με άσπρο

σαν από τον καπνό νόμιζες

Τα μεσημέρια στη Σόλωνος

γλιστρούν σε οδόστρωμα βρεγμένο από βαλβολίνες

κι ευθύβολη αδιαφορία

Κι αυτός

«…εκατό χιλιάδες ευρώ η αξία του οικοπέδου»…

ακούστηκε να λέει, σκυμμένος ελαφρά κοντά της

-γι άλλα θα περίμενες.

Εκεί

στα μικρά καφέ της Σόλωνος

η εφηβεία ενηλικιώθηκε,

με παρατεταμένες κρίσεις

πανικόβλητης αυτοκριτικής

Καταραμένοι οι ποιητές

View original post 120 more words

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s