Autumn Leaves, poetry by Manolis Aligizakis

Manolis

ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ

Επειδή πολλές φορές αναρωτηθήκαμε

γιατί γεννηθήκαμε χωρίς στον ήλιο μοίρα

ξέραμε όλοι τη σημασία της καταστροφής

που ζούσαμε απ’ τα πανάρχαια χρόνια

κι η αθωότη των παιδιών σηματωρός μας

την ώρα που τόσο τρομαγμένοι κρύβαμε

τα μάτια πίσω απ’ τις προαιώνιες μάσκες

κι αλήθεια ποτέ δεν μάθαμε

το νόημα της αλληλεγγύης

κι ακόμα καλύτερα

που ποτέ δεν σκύψαμε

μπροστά σtους άλλους, εκείνους

που `λεγαν πως είχαν τα κλειδιά

της ευτυχίας μας στις τσέπες τους

κι εκείνος, με το ακρωτηριασμένο χέρι,

έπιασε την κιμωλία κι άρχισε να γράφει

στον πίνακα συνθήματα ανέγνωρα

και `μεις δεν έμενε τίποτε άλλο παρά

να υψώσουμε και πάλι μπαϊράκι

και πάλι να πάρουμε τα βουνά μέχρι

που να περάσει κι αυτή η καταιγίδα

STORM

Because time and again

we asked ourselves why we were poor

we knew the meaning of destruction

we had lived since the ancient days

the children’s innocence remained

our guideposts when…

View original post 95 more words

Kiki Dimoula/translated by Manolis Aligizakis

Manolis

kiki-dimoulaΚΕΝΟ

Με τη σφεντόνα διαίσθηση
ρίχνουμε θάνατο στη σωτηρία μας
εκ των ενδεχομένων.
Το κρίμα το σηκώνει ατάραχη η πείρα.
Τα περασμένα ψιχαλίζουν μέσα μας
τη μοχθηρία του φευγαλέου.

Καταιγίδα τώρα πέφτει πάνω μας
το απραγματοποίητο.
Λουζόμαστε με μελαγχολία
καθώς ξυπνάμε
στην ανελέητη κάψα της ανάγκης.

VOID

With our sense a slingshot

we slaughter the possibility

of our salvation

the collected experience carries the sin

the past drizzles

the hatred of fleeting inside us

Now the unaccomplished falls upon us

like the tempest

and we bathe in melancholy

as we wake up

to the merciless stress of the need

NEO-HELLENIC POETRY, an ANTHOLOGY 1750-2018, translated by Manolis Aligizakis, Ekstasis Editions, 2018

View original post

Yannis Ritsos/translated by Manolis Aligizakis

Manolis

Ritsos_front large

ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΑΝΕΙΠΩΤΟΥ

Εικόνες, λόγια, τζάμια, σκιές—προφάσεις, προφάσεις,

ίσως για να ειπωθεί κάποια στιγμή το ανείπωτο, με τρόπο

που να μη φαίνεται ειπωμένο. Γι’ αυτό, του Τέλη του αρέσει

να κάθεται στο καφενείο το απόγευμα παρατηρώντας

τις πλάτες αυτών που παίζουν τάβλι. Πίσω απ’ τη τζαμαρία

περνάνε τα ωραία γειτονόπουλα που ξαφνικά πετάξαν μπόι,

περνάνε οι ποδοσφαιριστές κι εκείνα τα πανέξυπνα αγόρια

οι μικροπωλητές με τα πανέρια τους ολόγιομα τσατσάρες, βώλους,

πλαστικά αεροπλανάκια κι αραπάδες. Συχνά, κατά το βράδυ,

τους κλείνουν οι αστυφύλακες στα κρατητήρια. Την άλλη μέρα,

ο χάλκινος δισκοβόλος της πλατείας ήταν βρεγμένος μ’ όλο που

δεν είχε βρέξει.

 

PART OF THE UNSAID

Images, words, windowpanes, shadows – pretences, pretences,

perhaps that the unsaid will be said at some moment in such a way

that it doesn’t seem said. For this, Telis likes

to sit at the cafe in the afternoon and observes

the backs of the…

View original post 87 more words

Το Κάστρο της Χίου

ΕΛΛΑΣ

Το Κάστρο της Χίου (γνωστό και ως Φρούριο) βρίσκεται βόρεια του κέντρου της πόλης. Πρόκειται για ένα από τα σημαντικότερα αξιοθέατα του νησιού και αναπόσπαστο μέρος της πόλης όχι μόνο πολεοδομικά, αλλά και ιστορικά. Γι’ αυτό άλλωστε εξακολουθεί να κατοικείται μέχρι τις μέρες μας, αποτελώντας ένα ζωντανό τμήμα της.

View original post 387 more words

Ginsberg’s Visionary Illuminations under Cézanne

A R T L▼R K

Today we celebrate the 175th anniversary of Paul Cézanne’s birthday. The famous Post-Impressionist was born on the 19th of January 1839 in Aix-en-Provence, France. His life-long adventure with painting resulted in a breakthrough theory on the modes of perception of reality. His phenomenological approach towards nature, and its impact on the creative process, has inspired many artists, art theorists, but also writers and poets. Probably, one of the most interesting and thought-provoking cases of inspiration drawn from Cézanne is that of Allen Ginsberg.

41A7M2XT4PLDuring his Columbia University days, sometime around 1948, Ginsberg claimed to have experienced “several visionary illuminations under the spiritual guidance of what he perceived as the poet William Blake’s raised-from-the-dead, spectre voice.” (Paul Portugés, Allen Ginsberg’s Paul Cézanne and the Pater Omnipotens Aeterna Deus; [in:] Lewis Hyde, On the Poetry of Allen Ginsberg). His “visionary illuminations” were most likely caused by the use…

View original post 933 more words