Yannis Ritsos-Poems, Selected Books, Volume II

ΦΙΛΟΚΤΗΤΗΣ//PHILOCTETES, Yannis Ritsos, translated by Manolis Aligizakis

Μπορώ να σου δείξω το σημάδι της ζώνης πάνω στο σώμα μου —
σφραγίδα ενός μικρού τροχού — το χαραγμένο αποτύπωμα της πόρπης.
Ω, ναι, η ελευθερία είναι πάντα κλειστή, περισφίγγει
ολόκληρο το σώμα — και τη φτέρνα οπωσδήποτε.
Το σφίξιμο, άλλωστε, της ζώνης, υποχρεώνει το στήθος να φαρδαίνει.
Αυτή η βαθιά κι οδυνηρή απομάκρυνση, που λίγο λίγο ημερεύει.

Όμως, ας μας φυλάξουν οι θεοί να μη γίνουμε αιχμάλωτοι
έστω και της πιο ωραίας ακόμη αποκάλυψης, μη χάσουμε για πάντα
την τρυφερήν αφέλεια των μεταμορφώσεων
και την έσχατη πράξη του λόγου. Ίσως αυτό να σε φόβιζε μόνον
μέσα στην πλήρη μοναξιά σου, — κι η έλλειψη των αντικειμένων, λέω,
όχι για χρήση σου, μα για επαφή, για σύγκριση και για παράσταση,
για αδελφική παρομοίωση του απέραντου και στάθμιση του αστάθμητου.

Γι’ αυτό, τουλάχιστον, γύρνα μαζί μας. Τον περήφανο πόνο
της ασυντρόφιαστης αγιοσύνης σου, δε θα τον μαρτυρήσω σε κανέναν.
Κανένας δε θα καταλάβει ούτε κανένας ποτέ θα τρομάξει
απ’ την ανέγγιχτη ευφροσύνη της ελευθερίας σου. Το προσωπείο της δράσης,
που σου ’χω φέρει κρυφά μες στο γυλιό μου, θα καλύψει
το διάφανο, μακρινό πρόσωπό σου. Φόρεσέ το. Πάμε.

I can show you the belt’s mark on my body, seal

of a small circle, the incised mark of the clasp.

Ah, yes, freedom is always buckled and it tightens

around the whole body, and of course, the heal.

Besides, the tightening of the belt forces the chest

              to expand,

that deep, painful separation that slowly lessens.

However, may the gods keep us from falling prisoners

to even the most beautiful revelation, that we wouldn’t lose

forever the tender innocence that transforms actuality

and the ultimate value of logos. Perhaps this alone

frightened you in your chosen isolation. And the lack

of objects, I think, not for your own use but rather

for a contact, comparison and presentation; for brotherly

images of the infinite and calculation of the incalculable.      

For this reason, do come with us. I promise never to reveal,

to anyone, the graceful suffering of your lonely sainthood.

No one will ever comprehend the unstained glory of your

freedom or will ever be frightened of it. The mask of action,

which I have hidden here in my pack, will conceal

your distant diaphanous face. Put it on. Let us go.  


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s