Yannis Ritsos-Poems, Selected Books, Volume II

ΦΙΛΟΚΤΗΤΗΣ//PHILOCTETES, Poetry by Yannis Ritsos, translated by Manolis Aligizakis

Πώς θα το αντέξουμε το βλέμμα της Ελένης,
πίσω απ’ τα σκοτεινά, σπιθίζοντα πέπλα της,
μέσα στο μελιχρό φέγγος των άστρων, στην ανερεύνητη νύχτα,
ενώ οι κωπηλάτες θα σιωπούν και τα κουπιά θα χτυπάνε
τα μυστικά, ωκεάνια τύμπανα της επιστροφής, στο ρυθμό του ανεπίστρεπτου;

Γι’ αυτή την ώρα, τουλάχιστον, μείνε κοντά μας. Αυτό μας χρειάζεται
περισσότερο ακόμη κι απ’ τα όπλα σου. Και το γνωρίζεις.
Ιδού το προσωπείο που σου έφερα. Φόρεσέ το. Πηγαίνουμε.

How can we now endure Helen’s eyes, behind her dark,

sparkling veils, amid the light brightness of the stars

in the unfathomable night, as the rowers keep silent

and the oars beat the ocean’s secret drums of return

in the rhythm of no return?

Stay with us, stay awhile. This we need

even more than your weapons. And you know it.

Here is the mask I’ve brought for you. Put it on.

            Let us go.

Tasos Livaditis-Poems, translated by Manolis Aligizakis

ΓΥΜΝΑ ΧΕΡΙΑ

     Κανείς δε θα μάθει ποτέ με πόσες αγρύπνιες συντήρησα τη ζωή

μου, γιατί έπρεπε να προσέχω, κινδυνεύοντας κάθε στιγμή απ’ την

καταχθόνια δύναμη, που κρατούσε αυτήν την αδιατάρακτη τάξη,

φυσικά, όπως ήμουν φιλάσθενος, τέτοιες προσπάθειες με κούραζαν,

προτιμούσα, λοιπόν, πλαγιασμένος να βλέπω κρυμμένο το μυστικό

που φθείρουμε ζώντας, και πώς θα επιστρέψουμε με άδεια χέρια

      και συχνά αναρωτιόμουν, πόσοι να υπάρχουν, αλήθεια, στο σπί-

τι, καμιά φορά, μάλιστα, μετρούσα τα γάντια τους για να το εξα-

κριβώσω, μα ήξερα πως ήταν κι οι άλλοι, που πονούσαν με γυμνά

χέρια, άλλοτε πάλι έρχονταν ξένοι που δεν ξανάφευγαν, κι ας μην

τους έβλεπα, έβλεπα, όμως τους αμαξάδες τους που γερνούσαν και

πέθαιναν έξω στο δρόμο,

       ώσπου βράδιαζε σιγά σιγά, κι ακουγόταν η άρπα, που ίσως,

βέβαια, και να μην ήταν άρπα, αλλά η αθάνατη αυτή θλίψη που

συνοδεύει τους θνητούς.

EMPTY HANDS

     No one will ever learn with how many nights in vigil I maintained

my life as I had to be careful at every moment in danger of the sinister

power that preserved this undisturbed order, of course, as I was prone

to sickness such efforts tired me, therefore I preferred to lay down and

watch after the hidden secret we wear out in our lives and how we’ll

return with empty hands

     and often I asked myself how many people really live in the house

in fact sometimes I counted their gloves to confirm it although I knew

there were the others who were in pain with empty hands; again at

other times foreigners would come never to leave again even if I

couldn’t see them however I saw their carriage men growing old and

dying out in the street

     until night slowly came and you could hear the harp that perhaps,

most certainly, wasn’t an harp but the immortal sorrow that escorts

the mortals.

Έκτωρ Κακναβάτος, Τέσσερα ποιήματα

To Koskino

ΣΤΟΧΑΣΤΙΚΗ ΕΝΑΤΕΝΙΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩ ΜΑΝΗΣ

Πρώην υπερσυντέλικος, όψέ πλατωνιστής

φυσώντας άγριος μπουνέντης

κι ό δείκτης του γαγγραινιασμένος

κι όμως άτάραχος

πέρασε μέσα άπ’ τό ταμπούρλο

σαν όξφορδιανή περούκα

δπως ή αιωνιότητα γίνεται περιστέρι

κατά τα είωθότα.

***

ET DONA FE RENTES

Μήν πεις της πέτρας

πού κάθισε πάνω της ή καταχνιά

μήν πεις πώς κάπου

είναι το νερό κατσίκι

μέ γένι πετροκάρβουνο

το μάτι νυχτοκρούσταλλο

καί άστροκέρατα σαΐτες

μήν πεις της πέτρας

άπ’ τον καημό της θά σχιστεί

θά βγει καπνός

καί θειάφι

κι ό σελασφόρος Άγαμέμνονας

νά ύπερασπίσει τήν πλατυποδία του στή νυοστή

έθνοσυνέλευση των πανελλήνων.

***

ΓΟΡΙΛΕΣ

Λοιπόν : οί έμμισθοι εσείς

οι διακηρυξίες οί άβανταδόροι έπιμεληθείτε

της ύπακοής καί της άνυποψίας των μακάρων,

οί επόπτες έπιμεληθείτε των χορδών

της άφωνίας των έντέρων

καί των άποφράξεων, έπιμεληθείτε

της εύθυβολίας,

μέ τό μήκος του τό πιο μαβί

πάλι μέ κυάνιο ό ουρανός

μέ σημαδεύει.

***

TAPIXEΥEIN

Η δύναμή τους…

View original post 74 more words

Ηραίο της Σάμου: O μεγαλύτερος ναός της αρχαιότητας

ΕΛΛΑΣ

Ο Ηρόδοτος ανέφερε ότι ήταν ο μεγαλύτερος ναός στην Ελλάδα. Είχε 155 γιγάντιους κίονες ύψους 20 μέτρων και ήταν αφιερωμένος στη θεά Ήρα, η οποία σύμφωνα με έναν από τους μύθους, γεννήθηκε στη Σάμο κάτω από μια ιτιά στις όχθες του ποταμού Ιμβράσου.

View original post 280 more words