Red in Black, poetry by Manolis Aligizakis

ΚΑΦΕΣ

Καυτός αρωματικός καφές

αναριχώμενη ευωδία

μικροσκοπικά τραπέζια

τα πόδια μας ακουμπούσαν

και στα κρυφά μπλέκονταν

τότε που κάρφωσες τα μάτια σου

στα δικά μου κι’ η ανεπαίσθητη

κίνηση των χειλιών σου μαρτυρούσε

μια προσμονή ένα κάποιο έναυσμα

για το κλυδώνισμα του νου

στη μέση θάλασσας αγριεμένης

σ’ ερωτικό κυματισμό

κι ασίγαστη λαγνεία

κι αφήνοντας την κούπα του καφέ

το χέρι σου έβαλες πάνω στο δικό μου

σημάδι έτοιμη πως ήσουν

για του κορμιού τον υπέρβατο ρυθμό

COFFEE

Boiling hot aromatic coffee

upward whirling fragrance

tiny table

our legs were touching under it

entangling slowly

when your eyes

dived deep in mine

imperceptible movement of your lips

meant your anticipation

for my prodding

of your mind to lustful thoughts

erotic undulation amid

waves of a sea

angered and passionate

and leaving the cup of coffee

you put your hand over mine

sign that ready you were

for the transcending rhythm of Eros

Yannis Ritsos-Poems Selected Books

HELEN//ΕΛΕΝΗ


(Από μακριά κιόλας φαινόταν η φθορά — ασοβάντιστοι τοίχοι, πεσμένοι· ξεθωριασμένα παραθυρόφυλλα· τα κάγκελα του μπαλκονιού σκουριασμένα. Μια κουρτίνα σάλευε έξω απ’ το παράθυρο του πάνω πατώματος, κιτρινισμένη, κουρελιασμένη στο κάτω μέρος. Όταν πλησίασε, —δισταχτικός πάντα,— η ίδια εγκατάλειψη στον κήπο: θρασεμένα φυτά, σαρκώδη φύλλα, ακλάδευτα δέντρα· τα σπάνια λουλούδια πνιγμένα στις τσουκνίδες· τα σιντριβάνια χωρίς νερό, μουχλιασμένα· στα ωραία αγάλματα λειχήνες. Μια σαύρα ακινητούσε ανάμεσα στο στήθος μιας νεαρής Αφροδίτης, ζεσταμένη απ’ τις τελευταίες ακτίνες του ηλιογέρματος. Πόσα χρόνια πριν. Ήταν πολύ νέος τότε· — είκοσι δύο; εικοσιτριώ; Κι εκείνη; Ποτέ δεν μπορούσες να ξέρεις, — ήταν τόσο το φέγγος που ανάδινε, —σε τύφλωνε· σε διαπερνούσε·— δεν ήξερες πια τί ήταν, αν ήταν, αν ήσουν. Χτύπησε το κουδούνι της πόρτας. Άκουσε απέξω το κουδούνισμα, πολύ μοναχικό, μέσα σ’ ένα γνωστό του χώρο, άγνωστα τώρα διαρρυθμισμένο, με άγνωστες διακλαδώσεις, σε σκοτεινά χρώματα. Αργούσαν ν’ ανοίξουν. Κάποιος έσκυψε απ’ το πάνω παράθυρο. Δεν ήταν αυτή. Μια υπηρέτρια, — πολύ νέα. Σα να γέλασε. Έφυγε απ’ το παράθυρο. Αργούσαν πάλι. Ύστερα βήματα στη μέσα σκάλα. Ξεκλείδωσαν την πόρτα. Ανέβηκε. Μια μυρωδιά από σκόνη, σάπιους καρπούς, στεγνή σαπουνάδα, ούρα. Από δω. Κρεβατοκάμαρα. Ντουλάπα. Μετάλλινος καθρέφτης. Δυο σαραβαλιασμένες σκαλιστές πολυθρόνες. Τσίγκινο τραπεζάκι με φλιτζάνια του καφέ κι αποτσίγαρα. Κι εκείνη; Όχι, όχι, — δεν είναι δυνατόν. Γριά — γριά — εκατό, διακόσω χρονώ. Πριν από πέντε ακόμη χρόνια — Όχι, όχι, Το σεντόνι τρύπιο. Εκεί, ασάλευτη· καθιστή στο κρεβάτι· καμπουριασμένη. Μόνο τα μάτια της — ακόμη πιο μεγάλα, αυταρχικά, διεισδυτικά, άδεια).

Even from a distance the wear and tear was obvious – walls

with plaster half fallen discolored window shutters the balcony

railings rusted A curtain stirred a little outside the upper floor

window yellowed and in shreds at the bottom When he approached

– hesitating – the same sense of abandonment in the garden:

overgrown plants fleshy leaves unpruned trees the few remaining

flowers choked in the nettles the fountain dry and moldy lichen on

the beautiful statues A lizard stayed motionless between the breasts

of a young Aphrodite warmed up by the last sun rays of dusk How

many years had passed? He was young back then – twenty-two?

twenty-three? And her? You could never tell – her radiance was

so strong – it blinded you it pierced you – you never knew who

she was if she was if you were He rang the doorbell He heard the

sound of the doorbell ringing he felt so lonely in this familiar place

now differently arranged with unknown entanglements painted in

dark colors They were slow to open the door Someone leaned over

from the upper window It wasn’t her A servant – very young She

seemed as though she was laughing She left the window They were

still taking their time Then footsteps were heard on the stairway

inside They unlocked the door He went up Certain smell of dust

rotten fruit dried-up soap urine This way Bedroom closet Metal

mirror Two tattered engraved armchairs A small table made of

tin with coffee cups and cigarette butts And her? No no – it isn’t

possible An old – old – one two hundred years old But just five

years ago – No no The bed sheet full of holes There motionless

sitting on the bed bent over Only her eyes – larger than ever

autocratic piercing empty.

Μαργαρίτα Μηλιώνη, γυναίκες

To Koskino

γυναίκες που περνάτε τις λευκές σας νύχτες

νοσηλεύοντας αρρώστους

και το πρωί σάς βρίσκει μ’ ένα κόκκορα σφαγμένο

ανάμεσα στα σκέλη σας

γυναίκες που τακτοποιείτε τα συρτάρια σας

τα μυαλά σας τα ψώνια της λαϊκής

γυναίκες με άβυσσο την ψυχή να κατρακυλάνε

τα νεκρά έμβρυα που θάβετε κάθε πρωί

στον κήπο ή στην κατσαρόλα

γυναίκες φυτά λουλούδια φρούτα λαχανικά και όσπρια

γυναίκες έρμαια του καιρού και των ορμονών

γυναίκες που γεννηθήκατε σαν ελλείμματα

συμπληρώματα διατροφής και πλεονάσματα ενοχής

πάρε λίγη μαμά να έχεις

λίγη ερωμένη λίγη κόρη λίγη γύρη

λίγο βυζί να θηλάζεις τις νύχτες που φοβάσαι

κι ένα είδωλο να καθρεφτίζεσαι

η ηδονή ως παροχή υπηρεσιών

αλλά όχι ως αίτημα του κορμιού σας

γυναίκες μόνες στα σαράντα ή στα πενήντα

χωρίς τρόπο να σφραγίσετε το χάος ανάμεσα

στα πόδια σας και ο χρόνος να σας χλευάζει

γυναίκες που σας σμίλεψαν γυναίκες

υποταγμένες όπως η κοίτη στο ποτάμι

φτεροκοπάτε γύρω…

View original post 60 more words

Αρχαιολογία: πολιτική χωρίς στρατηγική

ΕΛΛΑΣ

Το νομοσχέδιο μετατρέπει πέντε μουσεία (φωτ. το Εθνικό Αρχαιολογικό Αθηνών) σε νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου. Τους δίνει αυτοτέλεια στη διαχείριση πόρων και στη χάραξη πολιτικής, αλλά τα αποσπά από την Αρχαιολογική Υπηρεσία. Φωτ. SHUTTERSTOCK

Γράφει ο Αγγελος Χανιώτης καθηγητής Αρχαίας Ιστορίας, Ινστιτούτο Προηγμένων Μελετών, Πρίνστον.

Το νομοσχέδιο που μετατρέπει πέντε εμβληματικά μουσεία (Εθνικό Αρχαιολογικό Αθηνών, Αρχαιολογικό Θεσσαλονίκης, Αρχαιολογικό Ηρακλείου, Βυζαντινό και Χριστιανικό Αθηνών, Βυζαντινού Πολιτισμού Θεσσαλονίκης) σε νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου από κάποιους χαιρετίστηκε ως μέτρο που δίνει στα μουσεία αυτοτέλεια στη διαχείριση πόρων και στη χάραξη πολιτικής, από άλλους επικρίθηκε επειδή τα αποσπά από την Αρχαιολογική Υπηρεσία. Και οι υπέρμαχοι και οι επικριτές κοιτάζουν ένα προβληματικό δέντρο και όχι το δάσος που νοσεί από καιρό. Το ότι ελληνικά μουσεία δεν έχουν αξιοποιήσει πλήρως το δυναμικό τους δεν οφείλεται στο νομικό τους καθεστώς, αλλά στη στελέχωση και λειτουργία της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, στις ανεπάρκειες της αρχαιολογικής παιδείας και στην έλλειψη ενιαίας…

View original post 644 more words

Daily Dose of Bhagwad Gita

Be Inspired..!!

Quotes on Gita :‘If one reads Bhagavad-Gita very sincerely and with all seriousness, then by the grace of the Lord the reactions of his past misdeeds will not act upon him’Lord Shiva to Parvatidevi, Gita-Mahatmya.

No other philosophical or religious work reveals ,in such a lucid and profound way, the nature of consciousness, the self, the universe and the Supreme. I will shall read (Youtube Link Attached) and write Gita verses from the book “Bhagvan-Gita As It Is” by Swami Prabhupada everyday.

Bhagavad Gita – Chapter 1- Verse 20

Chapter 1 – Observing the Armies on the Battlefield of Kuruksetra

Text 20 – At that time Arjuna, the son of Pandu, seated in the chariot bearing the flag marked with Hanuman, took up his bow and prepared to shoot his arrows. O King, after looking at the sons of Dhrtarastra drawn in military array, Arjuna then spoke to…

View original post 199 more words