Red in Black, poetry by Manolis Aligizakis

ΝΩΧΕΛΕΙΑ

Καλίγραμμη αμαρτία

νωχελικό που απλώνεις το δεξί πόδι

τ’ αριστερό μισοϋψωμένο

και το σεντόνι αγωνιά

να σκεπάσει το ερωτικό

κενό ανάμεσα στις γάμπες σου

που ο αέρας πλημυρίζει

καλπάζει η ανάπνοια σου καυτή

υπεροχής απόσταγμα

ρυθμός κυματιστός

την ήβη σου που καταυγάζει

έτοιμο ηφαίστειο να εκραγεί

μονοστιγμές αθανασίας

που πάντα μαρτυρούν

γυναίκα και θεά μια οντότητα

στον έρωτα παραδομένη

NONCHALANCE

You stretch your leg indolently

sinful calligraphy

the left half raised

leave bed-sheet shivering

to cover the lust

between your thighs

a void that the wind fills

your hot breathing gallops

overtaking distillate

coaches your mound

in rhythmic undulation

of a volcano ready to explode

momentary deathlessness

that witnesses

a goddess and a woman

surrendering to Eros

Yannis Ritsos-Poems, Selected Books, Volume I

ELENI

Βλέπω κι εσένα μ’ ένα πρόσωπο εμβρόντητο, αμήχανο, τεθλασμένο
απ’ τις αργές κινήσεις του μαύρου νερού, — πότε φαρδαίνει,

πότε επιμηκύνεται το πρόσωπό σου
με κίτρινες ραβδώσεις. Τα μαλλιά σου σαλεύουν προς τα πάνω
σαν ανάστροφη μέδουσα. Μα υστέρα λέω: «είναι μονάχα μια πέτρα,
μια μικρή, πολύτιμη πέτρα». Όλο το μαύρο συστέλλεται τότε,
στεγνώνει κι εντοπίζεται σ’ έναν ελάχιστο κόμπο, — τον νιώθω
εδώ, λίγο πιο κάτω απ’ το λαρύγγι μου. Και νά με πάλι
στην κάμαρά μου, στο κρεβάτι μου, πλάι στα γνωστά μου φιαλίδια
που με κοιτούν ένα ένα κατανεύοντας· — είναι οι μόνοι βοηθοί μου
στην αγρύπνια, στο φόβο, στη θύμηση, στη λησμοσύνη, στο άσθμα.

I also see you being awkward with your thunderstruck distorted

             face

by the slow undulations of the black water; sometime widening

             sometime elongating your face

with yellow streaks Your hair writhes upward

like an upside-down Medusa But then I say: ‘it’s only a stone

a small and precious stone’ Then all blackness contracts and

              dries up

and localizes in the smallest knot – I feel it

here just below my throat And here I am again

in my room on my bed next to my familiar little

               bottles

that look at me one by one agreeing – they are my only helpers

for insomnia fear memories forgetfulness asthma.

Πάπυρος με αρχαιοελληνική γραφή ανακαλύφθηκε στη Νεκρά Θάλασσα

ΕΛΛΑΣ

Σε μια ιδιαίτερα σημαντική ανακάλυψη προχώρησαν Ισραηλινοί αρχαιολόγοι, οι οποίοι ανακοίνωσαν πως βρήκαν δεκάδες κομμάτια περγαμηνών της Νεκράς Θάλασσας στα οποία είναι γραμμένο ένα βιβλικό κείμενο που είχε βρεθεί σε ένα έρημο σπήλαιο.

View original post 368 more words

Patrick Heron, Art Critic: Exploring the Limits of Abstraction

A R T L▼R K

9780714834443On the 20th of March 1999, iconic English artist, textile designer and critic Patrick Heron died in Zennor, Cornwall, aged 79. Heron is best remembered for his semi-abstract paintings featuring vibrant colourful compositions inspired by nature. Less known perhaps is his career as an art critic to the New Statesman and Nation in 1947–50, and London correspondent to Arts (New York) in 1955–8. Although the artist turned to abstract art under the influence of American abstract painting in 1956, in his criticism he wrote extensively about the distinction between two approaches to abstraction, which, even though stylistically similar, diverged from the point of view of the subject. As early as 1949, Heron had made a distinction between the ‘pure’ Mondrianesque abstraction of the 1930s and a highly individual abstract-figurative vision, which, nevertheless, relied on the perception of the outside world:

“Most purely abstract artists believe that the plastic work of art should…

View original post 1,017 more words