George Seferis-Collected Poems

ΠΑΝΤΟΥΜ

Τ᾿ αστέρια κρατούν έναν κόσμο δικό τους
στο πέλαγο σέρνουν φωτιὲς τα καράβια
ψυχή μου λυτρώσου ἀπ᾿ τον κρίκο του σκότους
πικρή, φλογισμένη που δέεσαι με ευλάβεια.

Στο πέλαγο σέρνουν φωτιὲς τα καράβια
η νύχτα στενεύει και στέκει σαν ξένη
πικρή, φλογισμένη που δέεσαι με ευλάβεια
ψυχή μου γνωρίζεις ποιὸς νόμος σε δένει.

Η νύχτα στενεύει και στέκει σαν ξένη
στο μαύρο μετάξι τα φώτα έχουν σβήσει
ψυχή μου γνωρίζεις ποιὸς νόμος σε δένει
και τί θα σου μείνει και τί θα σ᾿ αφήσει.

Στο μαύρο μετάξι τα φώτα έχουν σβήσει
ακούγουνται μόνο του χρόνου τα σείστρα
και τί θα σου μείνει και τί θα σ᾿ αφήσει
αν τύχει κι αστράψει βουβὴ πολεμίστρα.

Ακούγονται μόνο του χρόνου τα σείστρα
μετάλλινη στήλη στου πόνου την άκρη
ἂν τύχει κι αστράψει η βουβὴ πολεμίστρα
ούτε όνειρο θα ῾βρεις να δώσει ένα δάκρυ.

Μετάλλινη στήλη στου πόνου την άκρη
ψηλώνει η στιγμὴ σα μετέωρο λεπίδι
ούτε όνειρο θα ῾βρεις να δώσει ένα δάκρυ
στο πλήθος σου τὸ άυλο ποὺυ σφίγγει σα φίδι.

Ψηλώνει η στιγμὴ σα μετέωρο λεπίδι
σαν τί να προσμένει να πέσει η γαλήνη;
στο πλήθος σου το άϋλο που σφίγγει σαν φίδι
δεν είναι ο ουρανὸς μηδὲ αγγέλου ευφροσύνη.

Σαν τί να προσμένει να πέσει η γαλήνη;
Σ᾿ ανθρώπους κλειστοὺς που μετρούν τον καημό τους
δεν είναι ουρανὸς μηδὲ αγγέλου ευφροσύνη
τ᾿ αστέρια κρατούν έναν κόσμο δικό τους.

PANTOUM

The stars hold a world of their own

ships carry fires over the pelagos

my soul, bitter inflamed though you pray devoutly

redeem yourself from the link of darkness.

Ships carry fires over the pelagos

the night narrows and stays as a stranger

my soul, bitter inflamed though you pray devoutly

you know the law that binds you.

The night narrows and stays as a stranger

the lights have gone out on the black silk

my soul, you know the law that binds you and

what will remain with you what it will leave you.

The lights have gone out on the black silk

only the sistrum of time is heard and

what will remain with you, what will leave you

if by chance the silent embrasure explodes.

Only the sistrum of time is heard

metallic column at the end of pain

if by chance the silent embrasure explodes

you won’t find a dream to shed a tear.

Metallic column at the edge of pain

the moment rises like an overhanging blade

you won’t find a dream to shed a tear

in your fleshless multitude that constricts like a snake.

The moment rises like an overhanging blade

what makes serenity wait and delays its coming?

In your fleshless multitude that constricts like a snake

there is neither heaven nor angelic delight.

What makes serenity wait and delays its coming?

Among solitaire people who count their sorrow

there is neither heaven nor angelic delight

the stars hold a world of their own.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s