Tasos Livaditis-Selected Poems

ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ

      Εκείνοι, βέβαια, είχαν φύγει, μα ο θάνατός τους είχε μείνει

εδώ και φτεροκοπούσε μέσα στις κάμαρες, έπρεπε να προστατεύω

με το χέρι τα μάτια μου για να διαβώ. Έτσι, δεν είδα τίποτα απ’

τον κόσμο.

     Μόνο, καμιά φορά, όταν ήμουν πολύ θλιμένος, η νεκρή μητέρα

κοίταζε, χαμογελώντας, πάνω απ’ τον ώμο μου, το παιδί πού

στέκει πίσω μας (κι ήταν τόσο απροσδόκητο που `χαμε μεγαλώσει),

έγερνα τότε στην καρέκλα και καθόμουν εκεί, βλέποντας τη

μαύρη σκιά των δέντρων να κατεβαίνει, γιατί το μόνο που έχει στον

κόσμο κανείς είναι να γείρει κάπου και να κλάψει το παιχνίδι που

έμενει στη μέση.

OWNERSHIP

     Those of course had left, but their death had remained here and it

fluttered inside the rooms, I had to raise my arm to protect my eyes

in order to pass through. For this reason I saw nothing of the world.

     Only sometimes when I was very sad my dead mother smiled and

looked over my shoulder the child standing behind us (even though

it was so inattentive that we had grown) then I would lean on the chair

and sit there seeing the black shade of the trees descending because

the only thing one has in the world is someplace to lean and cry

for the game that remained unfinished.

Constantine P. Cavafy-Poems

ΕΝ ΤΗ ΟΔΩ

Το συμπαθητικό του πρόσωπο, κομάτι ωχρό

τα καστανά του μάτια, σαν κομένα

είκοσι πέντ’ ετών, πλην μοιάζει μάλλον είκοσι

με κάτι καλλιτεχνικό στο ντύσιμο του,

τίποτε χρώμα της κραβάτας, σχήμα του κολλάρου,

ασκόπως περπατεί μες στην οδό

ακόμη σαν υπνωτισμένος απ’ την άνομη ηδονή

από την πολύ άνομη ηδονή που απέκτησε.

IN THE STREET

His likeable face, kind of pale;

his brown eyes, kind of sleepy;

twenty five years old, but he looks more like twenty;

with something artistic in his clothes,

a bit of color in his tie, the shape of his collar—

aimlessly he walks the streets,

as if still hypnotized by the questionable delight,

the carnal delight he has just enjoyed.

Daily Dose of Bhagwad Gita

Be Inspired..!!

Quotes on Gita :‘If one reads Bhagavad-Gita very sincerely and with all seriousness, then by the grace of the Lord the reactions of his past misdeeds will not act upon him’Lord Shiva to Parvatidevi, Gita-Mahatmya.

No other philosophical or religious work reveals ,in such a lucid and profound way, the nature of consciousness, the self, the universe and the Supreme. I will shall read (Youtube Link Attached) and write Gita verses from the book “Bhagvan-Gita As It Is” by Swami Prabhupada everyday.

Bhagavad Gita – Chapter 2- Verse 17

Chapter 2 – Contents of the Gita Summarised

Text 17 – That which pervades the entire body you should know to be indestructible. No one is able to destroy that imperishable soul.

Purport – This verse more clearly explains the real nature of the soul, which is spread all over the body. Anyone can understand what is spread all…

View original post 712 more words

Το ελληνικό «Κόκκινο Κάστρο» και η εντυπωσιακή ιστορία του

ΕΛΛΑΣ

Γιατί ονομάστηκε έτσι

Η Ελλάδα είναι γεμάτη από κάστρα και φρούρια που το καθένα έχει τη δική του μοναδική και ξεχωριστή ιστορία. Κάστρα διάσημα όπως το Κάστρο των Ιωαννίνων και άλλα λιγότερο γνωστά αλλά με εξίσου ενδιαφέρουσα ιστορία και χαρακτηριστικά. Ένα από αυτά είναι το περίφημο «Κόκκινο Κάστρο» το οποίο μάλιστα βρίσκεται σε κοντινή απόσταση από την Αθήνα.


View original post 313 more words

Titos Patrikios-Selected Poems


 
ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑΡΙΟ
Ι
Βρήκα ένα καλοκαίρι
μ’ αλλόκοτους ανέμους και βροχές
μα οι παλιοί λένε πως πάντα αυτό το μήνα
έχει στα βορινά νησιά παρόμοια γυρίσματα.
Τα βράδια μαζευόμαστε στο καλύβι
με την καλαμωτή σκεπή και το μοναδικό παράθυρο
πίνουμε τσάι, καφέ όταν υπάρχει
συζητάμε.
«Παραλλάζει ο θάνατος
δε μένει πάντα ο ίδιος.
Αλλιώτικος όταν πηγαίνεις καταπάνω του
μ’ άλλους χιλιάδες, σίγουρος για τη νίκη,
αλλιώτικος όταν τον περιμένεις μόνος μέσα στη νύχτα
ξέροντας πως το ξημέρωμα ακόμ ααρηεί.»
«Πάντα ίδιος είναι ο θάνατος
μόλις τον δεις να ξεπροβάλλει.»
«Πεθαίνουμε γιατί παλιώνουμε.»
«Ζούμε γιατί παλεύουμε
γιατί δεν μπορούμε να μην παλαίψουμε
όπως δεν μπορούμε να μην ανασάνουμε.»
Κατοικούσα χρόνια
κοντά στο σιδηροδρομικό σταθμό
κι άκουγα τα σφυρίγματα των τραίνων
πολύ πριν το διαβάσω στα ποιήματα.
Εδώ το πλοίο έρχεται μια φορά την εβδομάδα
κι εμείς ξαναμοιράζουμε
τα ονόματά μας και το σπίτι μας.
 
NOTEBOOK
I
I discovered a summer with
strange winds and rain
though the elders say that during
this month it always turns nasty
in the northern islands.
During the night we gather
in the shack with the cane roof and
its only window, we drink tea, coffee
whatever is available,
we talk.
‘Death camouflages, it never
stays the same. It’s different
when you charge against it with
a thousand others, certain for victory,
different during the night
when you alone wait for it knowing
that daybreak is still far away’
‘Death is always the same
when you see it coming’
‘We die since we get old’
‘We live because we fight
since we can’t but fight like
we can’t live without breathing’
I lived near the train station for years
and I was hearing the train whistles
long before I read them in the poems.
The ship comes here once a week
and we keep on sharing
our names and our house.

https://www.amazon.com/dp/B08L1TJNNF
 

Στην Ζώμινθο της Κρήτης, το πρώτο μινωϊκό κέντρο που εντοπίστηκε σε βουνό

ΕΛΛΑΣ

Πρωτοσέλιδη σε ένα διεθνές αρχαιολογικό – και διαδικτυακό – περιοδικό, το αμερικανικό «Αrchaeology Μagazine», βρίσκεται μια ελληνική ανασκαφή. Πρόκειται για την ανασκαφή της Ζωμίνθου, που υλοποιείται τα τελευταία χρόνια στον Ψηλορείτη της Κρήτης, σε υψόμετρο 1.200 μέτρων, από τους αρχαιολόγους Γιάννη και Εφη Σακελλαράκη, οι οποίοι έχουν φέρει στο φως το πρώτο μινωικό κέντρο που εντοπίστηκε ως σήμερα σε βουνό. Γιατί μέχρι πρότινος ήταν γνωστό ότι οι αρχαίοι Μινωίτες ήταν καλοί ναυτικοί, για ορεσίβιους όμως δεν τους ήξερε κανείς. Ιδού όμως που η θεωρία αυτή αλλάζει χάρη στα πολυάριθμα ευρήματα της ανασκαφής στη Ζώμινθο, τα οποία αποτελούν τα πρώτα αποδεικτικά στοιχεία.

ανασκαφή
«Τα λογιστικά αρχεία με τη γραμμική Β γραφή από το Ανάκτορο της Κνωσού αναφέρουν χιλιάδες προβάτων μαζί με τα ονόματα των βοσκών τους! Ωστόσο, η γη όπου έβοσκαν αυτά τα πρόβατα ήταν πάντα ένα μυστήριο. Η Ζώμινθος όμως και οι γειτονικές περιοχές της έχουν μεγάλα βοσκοτόπια, έτσι θα…

View original post 614 more words

Deep Insights on Death

Be Inspired..!!

Death has been with humanity since the dawn of time and yet when it strikes, it brings with it a shocking reality check as though it was happening for the first time. We all know death is inevitable to all living and yet live as though it was distant and something that happens to others. The moment you are born, death is the one thing that is certain and definite to happen and this knowledge should influence how we live and the values we adopt in life. To live positively, learn to accept death.

Here are certain deep insights on death :

  • Natural – Death is a natural part of life’s cycle of development.
  • Wholeness – The paradox is that death makes life whole.
  • Surrender & Acceptance – Surrender to nature, and accept that you just won’t get around to some things.
  • Just Visiting – You are just a visitor on…

View original post 162 more words

George Seferis-Collected Poems

Mythistorema

Γ´

Μέμνησο λουτρών οις ενοσφίσθης

Ξύπνησα με το μαρμάρινο τούτο κεφάλι στα χέρια
που μου εξαντλεί τους αγκώνες και δὲ\εν ξέρω πού να
τ᾿ ακουμπήσω.
Έπεφτε το όνειρο καθὼς έβγαινα απὸ το όνειρο
έτσι ενώθηκε η ζωή μας και θα είναι πολὺ δύσκολο να ξαναχωρίσει.

Κοιτάζω τα μάτια. Μήτε ανοιχτὰ μήτε κλειστὰ
μιλώ στο στόμα που όλο γυρεύει να μιλήσει
κρατώ τα μάγουλα που ξεπέρασαν το δέρμα.

Δεν έχω άλλη δύναμη
τα χέρια μου χάνουνται και με πλησιάζουν
ακρωτηριασμένα.

III

         Remember the baths where you were murdered

I woke up with this marble head in my hands

that exhausts my elbows and I don’t know where

         to lean it.

It was falling in the dream as I was coming out of the dream

thus our lives joined and it will be very difficult for it to

         separate again.

I gaze in the eyes; neither open nor closed

I speak to the mouth that keeps trying to speak

I touch the cheeks that have gone through the skin.

I don’t have any other strength;

my hands disappear and come back near me

         mutilated.

Autumn Leaves, poetry by Manolis Aligizakis

ΡΟΥΤΙΝΑ

Είπες συχνά πως έπρεπε

ν’ αλλάξουμε συνήθειες

είπες θ `ταν καλό

καινούρια αρχή να κάναμε

νέο σκοπό ο κόσμος

πως χρειαζόταν

από της φύσης τα στοιχεία

βοήθεια να λάβει

κι από φίλους κι άσπονδους εχθρούς

μα πάντα καθισμένος

σε πολυθρόνα έμενες

και υποστήριζες πεποίθησή σου

κρατώντας πάντοτες σφιχτά

της πολυθρόνας το χειρομοχλό

ROUTINE

Often you said, we need

to change our habits

a new beginning to commence

new purpose our life needed

help from its elements

from foes and friends

and all along

you stayed sat

in lush recliner and

always you upheld

your beliefs while

tightly in hand

you held

the recliner’s lever