Constantine Cavafy-Poems


Την εργασία μου την προσέχω και την αγαπώ.

Μα της συνθέσεως μ’ αποθαρρύνει σήμερα η βραδύτης.

Η μέρα μ’ επηρέασε. Η μορφή της

όλο και σκοτεινιάζει. Όλο φυσά και βρέχει.

Πιότερο επιθυμώ να δω παρά να πω.

Στην ζωγραφιάν αυτή κοιτάζω τώρα

ένα ωραίο αγόρι που σιμά στη βρύση

επλάγιασεν, αφού θ’ απέκαμε να τρέχει.

Τί ωραίο παιδί, τί θείο μεσημέρι το έχει

παρμένο πια για να το αποκοιμίσει.—

Κάθομαι και κοιτάζω έτσι πολλήν ώρα.

Και μες στην τέχνη πάλι, ξεκουράζομαι απ’ την δούλεψη της.


I love my work and I’m careful with it.

But today the slow pace of composition discourages me.

The day has affected me. It grows

steadily darker with wind and rain,

until I’d rather see than speak.

In this painting I am looking at now,

a handsome youth is lying down

next to the spring, worn out from running.

How handsome he is; a divine noon

has overtaken him and put him to sleep.—

I stand and stare at him for a long time.

And again in my art I find rest from the labour of making it.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in: Logo

You are commenting using your account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s