Yannis Ritsos-Poems, Selected Boooks, Volume I

MOON LIGHT SONATA

Τώρα τα διπλώνω στα τέσσερα, στα οχτώ, στα δεκάξι
ν’ απασχολώ τα δάχτυλά μου. Και τώρα θυμήθηκα
πως έτσι μετρούσα τη μουσική σαν πήγαινα στο Ωδείο
με μπλε ποδιά κι άσπρο γιακά, με δύο ξανθές πλεξούδες
κρατημένη απ’ το χέρι μιας μικρής φίλης μου ροδακινιάς
όλο φως και ροζ λουλούδια,
(συγχώρεσέ μου αυτά τα λόγια κακή συνήθεια) –
κι οι δικοί μου στήριζαν μεγάλες ελπίδες στο μουσικό μου τάλαντο.
Λοιπόν, σου’ λεγα για την πολυθρόνα
ξεκοιλιασμένη φαίνονται οι σκουριασμένες σούστες, τα άχερα
έλεγα να την πάω δίπλα στο επιπλοποιείο,
μα που καιρός και λεφτά και διάθεση τι να πρωτοδιορθώσεις; –
έλεγα να ρίξω ένα σεντόνι πάνω της, – φοβήθηκα
τ’ άσπρο σεντόνι σε τέτοιο φεγγαρόφωτο. Εδώ κάθισαν
άνθρωποι που ονειρεύτηκαν μεγάλα όνειρα,
όπως κι εσύ κι όπως κι εγώ άλλωστε,
και τώρα ξεκουράζονται κάτω απ’ το χώμα
δίχως να ενοχλούνται απ’ τη βροχή ή το φεγγάρι.
Άφησε με να έρθω μαζί σου…

Now I fold them in four in eight in sixteen

to keep my fingers busy And now I remember

that’s how I kept the beat in music long ago at

Music School with a blue uniform and white collar with

two blond braids – eight sixteen thirty-two sixty-four

held by the hand of a small peach tree a friend of mine

full of light and rosy flowers

(forgive me for these words – bad habit) – 32 – 64 – and

       my family had

so many hopes for my music talent So I was saying to you

       about the armchair –

disemboweled – the rusted springs are visible the straw –

I thought of taking it to the furniture shop next door

but who has the time the money and desire – what can you

fix first? – I thought of throwing a sheet on it – but I was afraid

of the white sheet in this moonlight Here sat

people who dreamed great dreams like you and like me

and now they rest under the earth without being disturbed by

       rain or moon

Let me come with you

Übermensch, poetry by Manolis Aligizakis

ΕΠΩΔΟΣ

Εμείς οι ηγέτες κι εμείς που ακολουθούμε

οι τυφλοί φονιάδες και τα τυφλά θύματα

Εγώ ο άθεος κι εγώ ο ευλαβής

ο πλούσιος και ο αποθαρρυμένος

Εμείς οι εγωϊστές κι εμείς οι ταπεινοί

οι σύμμαχοι και οι αντίπαλοι

Εγώ η γνώση κι εγώ η άγνοια

ο μεγαλοπρεπής κι ο άθλιος

Εμείς οι ονειροπόλοι εμείς κι οι ονειρομάντες

οι αιώνεια περιπλανώμενοι και οι οικόσιτοι

Εγώ το σπουδαίο σύμφωνο εγώ και το φωνήεν

ο αχανής ωκεανός και το κρυφό ακρογιάλι

Εμείς οι πρίγκιπες κι εμείς οι επαίτες

οι μισαλλόδοξοι κι οι αλτρουϊστές

Εγώ ο ήρωας κι εγώ ο προδότης

ο ερπόμενος κι ο αετός

Εμείς τα πρόβατα εμείς και τα λιοντάρια

οι κοινωνικοί κι οι ασκητές

Εγώ το ελεύθερο πνεύμα κι εγώ ο φανατικός

ο ορθοστατών κι ο σκούληκας

Εμείς οι ανθρωποκεντρικοί και τ’ ανθρωποειδή

οι αυταρχικοί κι οι μαριονέττες

Εγώ του Θεού παιδί και συγγενής διαβόλου

ο επίμοχθος εργάτης κι ο τεμπέλης

Εμείς οι μύστες κι εμείς οι μυημένοι

εμείς οι σχοινοβάτες κι εμείς οι Υπεράνθρωποι.

EPODE

We the leaders and we the followers

the blind killers and the blind victims

I the atheist and I the pious

the filthy rich and the despondent

We the egotistical and we the humble

the allies and the enemies

I the knowledge and I the ignorance

the palatial and the squalor

We the dreamers and we the dreamless

the forever roamers and the domesticated

I the important consonant and I the vowel

the wide ocean and the secluded cove

We the princes and we the beggars

the bigots and the altruists

I the hero and I the traitor

the serpent and the eagle

We the sheep and we the lions

the socialites and the hermits

I the free spirited and I the fanatic

the man erectus and the worm

We the anthropocentric and we the anthropoid

the autocratic and the marionettes

I the child of God and Devil’s cousin

the arduous worker and the tedious

We the initiates and we the initiated

the ropewalkers and the Ubermenschen

Constantine P. Cavafy-Poems

ΙΩΝΙΚΟΝ

Γιατί τα σπάσαμε τ’ αγάλματα των

γιατί τους διώξαμε απ’ τους ναούς των

διόλου δεν πέθαναν γι’ αυτό οι θεοί.

Ω, γη της Ιωνίας, σένα αγαπούν ακόμη

σένα η ψυχές των ενθυμούνται ακόμη.

Σαν ξημερώνει επάνω σου πρωϊ αυγουστιάτικο

την ατμόσφαιρα σου περνά σφρίγος απ’ την ζωή των

και κάποτ’ αιθέρια εφηβική μορφή

αόριστη, με διάβα γρήγορο,

επάνω από τους λόφους σου περνά.

IONIAN

Although we broke their statues,

and drove them out of their temples,

the gods did not die out at all because of that.

Oh land of Ionia, it is you they still love,

it is you their souls still remember.

When dawn comes on you of an August morning

the vigor of their lives goes through your atmosphere;

and at tines the ethereal figure of a youth,

obscure, with quick steps

passes over your hills.

Daily Dose of Bhagwad Gita

Be Inspired..!!

Quotes on Gita :‘If one reads Bhagavad-Gita very sincerely and with all seriousness, then by the grace of the Lord the reactions of his past misdeeds will not act upon him’Lord Shiva to Parvatidevi, Gita-Mahatmya.

No other philosophical or religious work reveals ,in such a lucid and profound way, the nature of consciousness, the self, the universe and the Supreme. I will shall read (Youtube Link Attached) and write Gita verses from the book “Bhagvan-Gita As It Is” by Swami Prabhupada everyday.

Bhagavad Gita – Chapter 2- Verse 14-15

Chapter 2 – Contents of the Gita Summarised

Text 14 – O son of Kuntī, the nonpermanent appearance of happiness and distress, and their disappearance in due course, are like the appearance and disappearance of winter and summer seasons. They arise from sense perception, O scion of Bharata, and one must learn to tolerate them without being disturbed.

Purport…

View original post 474 more words

To κρασί και ο τρύγος στην αρχαιότητα

ΕΛΛΑΣ

Γράφει ο ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΔΕΜΟΣ

Ο τρόπος της κατασκευής του κρασιού στην αρχαία Ελλάδα διαδιδόταν παράλληλα με την καλλιέργεια των αμπελιών. Ο Ησίοδος, ποιητής του διδακτικού έπους (Θεογονία, Έργα και Ημέραι), δίνει για τον τρύγο τις εξής συμβουλές: «Όταν μαζέψης τα σταφύλια, πήγαινέ τα στο σπίτι σου. Άφησέ τα στον ήλιο πέντε ημέρες και την έκτη κλείσε μέσα σε δοχεία τα δώρα του Βάκχου». (στίχοι 610 και εξής).

View original post 1,356 more words

Ασπίδα του Βρασίδα: Η ιστορία πίσω από ένα πανέμορφο και καταγάλανο τοπίο

ΕΛΛΑΣ

Κάθε γωνιά της Ελλάδας είναι γεμάτο ιστορία. Γνωστή ή λιγότερο γνωστή. Σε βουνά, παραλίες και νησιά έχουν γραφτεί γεγονότα που μπορείς να συνειδητοποιήσεις ακόμη περισσότερο αν βρεθείς εκεί. Θαυμάζοντας τις ομορφιές μιας περιοχής, έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να γνωρίζουμε και διάφορα ιστορικά γεγονότα που συνέβησαν εκεί. Όπως για παράδειγμα συμβαίνει σε μια πανέμορφη παραλία της Ελλάδας. Ο λόγος για την παραλία Ασπίδα του Βρασίδα. Ή αλλιώς μια από τις πιο ιστορικές παραλίες της Ελλάδας. Μια παραλία με ιστορίες από την αρχαιότητα.


View original post 339 more words