George Seferis-Collected Poems



Μέμνησο λουτρών οις ενοσφίσθης

Ξύπνησα με το μαρμάρινο τούτο κεφάλι στα χέρια
που μου εξαντλεί τους αγκώνες και δὲ\εν ξέρω πού να
τ᾿ ακουμπήσω.
Έπεφτε το όνειρο καθὼς έβγαινα απὸ το όνειρο
έτσι ενώθηκε η ζωή μας και θα είναι πολὺ δύσκολο να ξαναχωρίσει.

Κοιτάζω τα μάτια. Μήτε ανοιχτὰ μήτε κλειστὰ
μιλώ στο στόμα που όλο γυρεύει να μιλήσει
κρατώ τα μάγουλα που ξεπέρασαν το δέρμα.

Δεν έχω άλλη δύναμη
τα χέρια μου χάνουνται και με πλησιάζουν


         Remember the baths where you were murdered

I woke up with this marble head in my hands

that exhausts my elbows and I don’t know where

         to lean it.

It was falling in the dream as I was coming out of the dream

thus our lives joined and it will be very difficult for it to

         separate again.

I gaze in the eyes; neither open nor closed

I speak to the mouth that keeps trying to speak

I touch the cheeks that have gone through the skin.

I don’t have any other strength;

my hands disappear and come back near me


Autumn Leaves, poetry by Manolis Aligizakis


Είπες συχνά πως έπρεπε

ν’ αλλάξουμε συνήθειες

είπες θ `ταν καλό

καινούρια αρχή να κάναμε

νέο σκοπό ο κόσμος

πως χρειαζόταν

από της φύσης τα στοιχεία

βοήθεια να λάβει

κι από φίλους κι άσπονδους εχθρούς

μα πάντα καθισμένος

σε πολυθρόνα έμενες

και υποστήριζες πεποίθησή σου

κρατώντας πάντοτες σφιχτά

της πολυθρόνας το χειρομοχλό


Often you said, we need

to change our habits

a new beginning to commence

new purpose our life needed

help from its elements

from foes and friends

and all along

you stayed sat

in lush recliner and

always you upheld

your beliefs while

tightly in hand

you held

the recliner’s lever