Images of Absence, poetry by Manolis Aligizakis


Μόνο μια παιδική ηλικία είχα

που πάνω της εμπιστεύτηκα

το τρυφερό φιλί της μάνας

το απαλό της χέρι

στο γρατζουνισμένο γόνατο

τα Κυριακάτικα σιδερωμένα ρούχα

τη μυρωδιά της θάλασσας

απ’ ανοιχτό παράθυρο

προτού όλα γίνουν

χαμηλωμένα φώτα πόλης

σαν την ελπίδα και τον όρκο που έκανα

με κάθε τρόπο να τα καταφέρω

μια μέρα να καλοκαθίσω

στων χορτασμένων το τραπέζι


I had only one childhood

onto which I entrusted

the tenderness of my mother’s kiss

her soft hand over my scraped knee

the Sunday clothes always ironed

smell of sea

from the open window

before everything was floodlit

under dimmed city lights

my hope and the oath I took

one way or another

to someday sit comfortably

at the big table of the satiated

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in: Logo

You are commenting using your account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s