Autumn Leaves, poetry by Manolis Aligizakis




ΠΑΡΕΛΘΟΝ
 
Κοιτάζοντας πίσω
με έκπληξη διαπιστώνω
πως όλα όσα άφησα χωρίς
καμιά προσπάθεια να τ’ αλλάξω
έμειναν ακριβώς όπως
η φύση τα `χε καλλιτεχνίσει
ποιός ήμουν τελικά εγώ
που κάποτε θέλησα του κόσμου
την ισορροπία να διαταράξω
από το βάθος της γοητευτικής
γυναίκειας ήβης μέχρι
το μάκρος του αντρικού πέους
χωρίς το μεγαλειώδες σχέδιο
του Πρωτομάστορα Θεού;
 
 
PAST
 
Looking back
I see in wonder
that all I left
without trying to change them
remained as beautiful
as nature had crafted them
who was I after all
that once I wished to shift
the balance of the universe
by changing the depth
of the beautiful cove
of a woman’s body
to the length of a man’s penis
without the Grand Master’s plan?

Constantine P. Cavafy-Poems

ΘΥΜΗΣΟΥ, ΣΩΜΑ…

Σώμα, θυμήσου όχι μόνο τo πόσο αγαπήθηκες

όχι μονάχα τα κρεββάτια όπου πλάγιασες

αλλά κ’ εκείνες τες επιθυμίες που για σένα

γυάλιζαν μες στα μάτια φανερά

κ’ ετρέμανε μες τη φωνή—και κάποιο

τυχαίον εμπόδιο τες ματαίωσε.

Τώρα που είναι όλα πια μέσα στο παρελθόν,

μοιάζει σχεδόν και στες επιθυμίες

εκείνες σαν να δόθηκες—πώς γυάλιζαν,

θυμήσου, μες στα μάτια που σε κύτταζαν

πώς έτρεμαν μες στην φωνή, για σε, θυμήσου, σώμα.

REMEMBER, BODY…

Body, remember not only how much you were loved,

not only the beds where you lay down,

but also those desires that shone,

so clearly in the eyes that looked at you

and trembled in the voices—desires

that some chance obstacle forestalled.

Now that everything is in the past,

it seems as if you gave yourself

to those desires—remember,

how they gleamed in the eyes that looked at you;

body, remember, how they trembled in the voices.

George Seferis-Collected Poems

Mythistorema

Ε`

Δεν τους γνωρίσαμε ήταν η ελπίδα στο βάθος που έλεγε
πως τους είχαμε γνωρίσει απὸ μικρὰ παιδιά.
Τους είδαμε ίσως δυο φορὲς κι έπειτα πήραν τα καράβια,
φορτία κάρβουνο, φορτία γεννήματα, κι οι φίλοι μας
χαμένοι πίσω απὸ τον ωκεανὸ παντοτινά.
Η αυγὴ μας βρίσκει πλάι στην κουρασμένη λάμπα
να γράφουμε αδέξια και με προσπάθεια στο χαρτὶ
πλεούμενα γοργόνες ή κοχύλια
το απόβραδο κατεβαίνουμε στο ποτάμι
γιατὶ μας δείχνει το δρόμο προς τη θάλασσα,
και περνούμε τις νύχτες σε υπόγεια που μυρίζουν κατράμι.
Οι φίλοι μας έφυγαν ίσως να μην τους είδαμε ποτές, ίσως
να τους συναπαντήσαμε όταν ακόμη ο ύπνος
μας έφερνε πολὺ κοντὰ στο κύμα που ανασαίνει
ίσως να τους γυρεύουμε γιατὶ γυρεύουμε την άλλη ζωή,
πέρα απὸ τ᾿ αγάλματα.

V

We didn’t know them

deep inside it was hope that said

we had met them in early childhood.

Perhaps we had seen them twice and then they went to the ships

cargoes of coal, cargoes of crops and our friends

vanished beyond the ocean forever.

Daybreak finds us beside the tired lamp

drawing on paper, awkwardly, painfully

ships, mermaids or conches;

at dusk we go down the river

because it shows us the way to the sea

and we spend our nights in cellars smelling of tar.

Our friends have left us

perhaps we never saw them, perhaps

we encountered them when sleep

still brought us very close to the breathing wave

perhaps we search for them because we search for the other life,

beyond the statues.

Βύρων Λεοντάρης, Ζωή – χωρίς να ζούμε

To Koskino

Φωτογραφία: Κυριάκος Σιφιλτζόγλου

Τόσα φιλιά- μα δίχως χείλη
τόσοι φρουροί- μα δίχως πύλη
τόσοι αγώνες- δίχως μάχη
Κρυφά θα φύγει δίχως να ‘χει Έρωτας

δίχως ν’ αγαπάμε.
Έλα λοιπόν κι απόψε, ας πάμε
Τι μπέρδεμα η ζωή μας, τι ιστορία… δική σου ή άλλη…

Τι σκαλίζεις Ήμασταν θάλασσα κι έχουμε γίνει Ξύσε το λούστρο των νυχιών σου,

-Είμαστε μεσοπόλεμος σου λέω, λοιπόν κι απόψε, ας πάμε πάλι κάπου

τόσες αφές- μα δίχως χέρια
τόσες ειδήσεις- δίχως περιστέρια
τόσες μαγείες- δίχως θάμα.αφήσει ούτε ένα ίχνος η γενιά μας…
Ζωή- χωρίς ποτέ να ζούμε.

να χορέψουμε ή να σκοτωθούμε.
-Σάμπως να υπάρχει πια Ιστορία τα σπλάχνα του ραδιοφώνου;
σάπια βροχή και τιποτένια.

το ρίμελ, το make up και μίλησέ μου.
ανίατα μεσοπόλεμος… Ας πάμε να χορέψουμε ή να σκοτωθούμε…

View original post

Πώς γινόταν η εξόρυξη του ελληνικού λευκού μαρμάρου, πώς το σμίλευαν οι αρχαίοι

ΕΛΛΑΣ

Το μάρμαρο, λιτό, απέριττο, καθαρό, ολόλευκο, ήταν στενά συνδεδεμένο με τις κοινωνικές, θρησκευτικές και οικονομικές εκδηλώσεις της ζωής των Ελλήνων από την προϊστορική περίοδο.


View original post 655 more words

Daily Dose of Bhagwad Gita

Be Inspired..!!

Quotes on Gita :‘If one reads Bhagavad-Gita very sincerely and with all seriousness, then by the grace of the Lord the reactions of his past misdeeds will not act upon him’Lord Shiva to Parvatidevi, Gita-Mahatmya.

No other philosophical or religious work reveals ,in such a lucid and profound way, the nature of consciousness, the self, the universe and the Supreme. I will shall read (Youtube Link Attached) and write Gita verses from the book “Bhagvan-Gita As It Is” by Swami Prabhupada everyday.

Bhagavad Gita – Chapter 2- Verse 20

Chapter 2 – Contents of the Gita Summarised

Text 20 – For the soul there is neither birth nor death at any time. He has not come into being, does not come into being, and will not come into being. He is unborn, eternal, ever-existing and primeval. He is not slain when the body is slain.

Purport – Qualitatively…

View original post 667 more words

The landscape blockbusters of Frederic Edwin Church

A R T L▼R K

51KQR790DFL._SX385_On the 4th of May 1826, American landscapist Frederic Edwin Church was born in Hartford, Connecticut. He was a central figure in the Hudson River School of American landscape painters, combining natural sciences with a spiritual dimension in his works. Early on, Church dropped his teacher Thomas Cole’s predilection for allegory, in favour of a more accurate exploration of the sublime grandiosity of the natural landscape. He continued the tradition of American pastoral settings, captured in minute detail and imbued with romantic qualities, a style meant to capture the wild realism of an unsettled America before its disappearance and the awe felt by the viewer/explorer upon finding it. The whole idea was though to glimpse at these majestic vistas undisturbed by human presence; in these open and empty scenes, the horizon lay low and the sky dominated the picture. The brushstrokes were eliminated by careful overworking offering these…

View original post 561 more words