Autumn Leaves, poetry by Manolis Aligizakis




ΠΑΡΕΛΘΟΝ
 
Κοιτάζοντας πίσω
με έκπληξη διαπιστώνω
πως όλα όσα άφησα χωρίς
καμιά προσπάθεια να τ’ αλλάξω
έμειναν ακριβώς όπως
η φύση τα `χε καλλιτεχνίσει
ποιός ήμουν τελικά εγώ
που κάποτε θέλησα του κόσμου
την ισορροπία να διαταράξω
από το βάθος της γοητευτικής
γυναίκειας ήβης μέχρι
το μάκρος του αντρικού πέους
χωρίς το μεγαλειώδες σχέδιο
του Πρωτομάστορα Θεού;
 
 
PAST
 
Looking back
I see in wonder
that all I left
without trying to change them
remained as beautiful
as nature had crafted them
who was I after all
that once I wished to shift
the balance of the universe
by changing the depth
of the beautiful cove
of a woman’s body
to the length of a man’s penis
without the Grand Master’s plan?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s