Constantine P. Cavafy-Poems


Σώμα, θυμήσου όχι μόνο τo πόσο αγαπήθηκες

όχι μονάχα τα κρεββάτια όπου πλάγιασες

αλλά κ’ εκείνες τες επιθυμίες που για σένα

γυάλιζαν μες στα μάτια φανερά

κ’ ετρέμανε μες τη φωνή—και κάποιο

τυχαίον εμπόδιο τες ματαίωσε.

Τώρα που είναι όλα πια μέσα στο παρελθόν,

μοιάζει σχεδόν και στες επιθυμίες

εκείνες σαν να δόθηκες—πώς γυάλιζαν,

θυμήσου, μες στα μάτια που σε κύτταζαν

πώς έτρεμαν μες στην φωνή, για σε, θυμήσου, σώμα.


Body, remember not only how much you were loved,

not only the beds where you lay down,

but also those desires that shone,

so clearly in the eyes that looked at you

and trembled in the voices—desires

that some chance obstacle forestalled.

Now that everything is in the past,

it seems as if you gave yourself

to those desires—remember,

how they gleamed in the eyes that looked at you;

body, remember, how they trembled in the voices.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in: Logo

You are commenting using your account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s