Red in Black, poetry by Manolis Aligizakis

ΤΟ ΧΡΕΟΣ


Απ’ τ’ ανοιχτό παράθυρο ατένισε
την απεραντωσύνη του γαλάζιου ουρανού
μια ασκητική ηρεμία απλωνόταν
στο πρόσωπο του καθώς έτριβε
πάνω απ’ το νεροχύτη του
σε μια πλαστική σακκούλα
τα ξερά απομεινάρια του ψωμιού
που μάζευε όλη την εβδομάδα
μετά από προσεχτικό κι επίμονο τρίψιμο
στο τέλος είχε μια καλή χούφτα ψίχουλα.

Χαμογέλασε ικανοποιημένος, έβαλε
τα παπούτσια του, πήρε τη σακκούλα
και περπάτησε τριάντα μέτρα
προς τ’ ανατολικά του σπιτιού του
εκεί στο μεγάλο βράχο
που είχε κι ένα πλάτωμα στη μια μεριά
κι εκεί επάνω άδειασε
με προσοχή τα ψίχουλα του.
Με το ίδιο φωτεινό χαμόγελο
γύρισε στο σπίτι, έμεινε μερικά λεπτά
κι αφού πρόσεξε πως άρχισαν να πεταρίζουν
στο βράχο ένα σμάρι σπουργίτες
πήρε τον κατήφορο προς το χωριό.
Έφτασε νωρίς σήμερα στο καφενείο
ελαφρός σαν τον αγέρα, θα `λεγες
πως αιωρούνταν πάνω απ’ τη γη
κι είχε στα μάτια του ένα χαμόγελο
με την ευδαιμονία της Οικουμένης όλης

έκανα το χρέος μου, είπε

κι είδα στα μάτια του ένα σμάρι σπουργίτες
να τιτιβίζουν λες και μάθαιναν αρχαία ελληνικά
λες και μάθαιναν τη νέα γλώσσα της αγάπης

DUTY

He looked at the immenseness
of the blue horizon
through his open window
ascetic serenity spread on his face
as he was rubbing over his sink
a plastic bag with his leftover
pieces of bread collected
over a week and after a persistent
rubbing and squeezing he ended up
with one hand-full of crumbs.

He smiled, put on his shoes, then
he walked to the east of the house,
about thirty yards distance,
to a huge boulder with a flat area
on one side where he emptied
his crumbs carefully. With the same
happy smile he walked back to the house
he stood by the door and after he noticed
a flock of sparrows that rushed
to the bread crumbs, he walked out
toward the village. He arrived early
at the café. He looked as if he was
floating in the air and he had
the same smile on his lips
as if the bliss of the whole Universe
was bestowed unto him


my duty, he said to me

and I saw a flock of sparrows in his eyes
a flock of birds chirping as if learning ancient Greek
as if learning the new language of LOVE

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s