Tasos Livaditis-Selected Poems

Κ’ ΗΤΑΝ μέρες που λιποψυχούσαμε, καθώς πέρα στο μεγάλο δρόμο

φαίνονταν κάποιοι να `ρχονται, τί καινούργια πράγματα μας φέρ-

      νουν, λέγαμε,

αφήστε μας στην τύχη μας, τί τους θέλουμε τους άθλιους, πανάρ-

      χαια νικημένοι, από τότε που βασίλεψε ο ήλιος

χωρίς να μας ρωτήσουν. Έτσι για να τραφούμε μας φτάνει ένα

      καθάριο μέτωπο,

κ’ είμαστε λιγομίλητοι ώς το βράδυ.

AND THERE were days when we lost heart when from far away 

in the great road some appeared coming our way; what news do

     they bring to us we asked?

Leave us in our misfortune, why do we want these deeds, we, since

     the ancient days defeated as the sundown came though

they never asked for our approval. Thus in order to survive a clear

     forehead was enough

and we spoke but a little until night fell.

Daily Dose of Bhagwad Gita

Be Inspired..!!

Quotes on Gita :‘If one reads Bhagavad-Gita very sincerely and with all seriousness, then by the grace of the Lord the reactions of his past misdeeds will not act upon him’Lord Shiva to Parvatidevi, Gita-Mahatmya.

No other philosophical or religious work reveals ,in such a lucid and profound way, the nature of consciousness, the self, the universe and the Supreme. I will shall read (Youtube Link Attached) and write Gita verses from the book “Bhagvan-Gita As It Is” by Swami Prabhupada everyday.

Bhagavad Gita – Chapter 2- Verse 9-10

Chapter 2 – Contents of the Gita Summarised

Text 9 – Sañjaya said: Having spoken thus, Arjuna, chastiser of enemies, told Kṛṣṇa, “Govinda, I shall not fight,” and fell silent.

Purport – Dhṛtarāṣṭra must have been very glad to understand that Arjuna was not going to fight and was instead leaving the battlefield for the begging profession. But Sañjaya…

View original post 305 more words

Αρχαία Γιτάνη Θεσπρωτίας

ΕΛΛΑΣ

Η Γιτάνη, δεύτερη – κατά χρονολογική σειρά – πρωτεύουσα της αρχαίας Θεσπρωτίας και έδρα του Κοινού των Θεσπρωτών, ταυτίζεται με τα ερείπια οχυρωμένου οικισμού στη νοτιοδυτική πλαγιά του βουνού της Βρυσέλλας, στη συμβολή του Καλπακιώτικου με τον ποταμό Καλαμά (αρχαίος Θύαμις). Από την προνομιακή της θέση ήλεγχε την έξοδο του πλωτού, τότε, ποταμού προς τη θάλασσα.  Στα εκατόν πενήντα περίπου χρόνια ζωής της, από την ίδρυσή της το 335/330 π.Χ. έως και την κατάληψή της από τους Ρωμαίους το 167 π.Χ., η πόλη αποτελούσε ένα από τα σημαντικότερα πολιτικά, διοικητικά και οικονομικά κέντρα της ευρύτερης περιοχής του Ιόνιου.

View original post 1,084 more words

Νίκος Δόικος, Η χαρά της αυγής αναβάλλεται

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Η χαρά της αυγής αναβάλλεται

Ξημερώνει παραθύρι να χαρώ την αυγή στο καλό μου.

Ακόμα έχω σημάδια του χθεσινού ήλιου στο μυαλό μου.

Κανείς δεν αναζήτησε τον δολοφόνο των αυτονόητων.

Βολεύτηκαν με τις επικουρικές οι συνδαιτυμόνες των ευνόητων.

Ανάμεσα σε τόσους ευδαίμονες περιττεύει το πάθος.

Ανάμεσα σε δυο δεισιδαίμονες δυσθεώρητον βάθος.

Γεννήθηκα στη θάλασσα παρά τη θέλησή μου. Δίπλα ο Άθως.

Παράτησα τα δαγκωμένα μου λευκά φτερά στην άμμο.

Μ’ εξόρισαν οδηγητή στις άορνες πηγές ψηλά στον Γράμμο.

Πληθαίνουν τώρα τ’ αδιέξοδα μπροστά στις εκβολές μου.

Ξημερώνει.

Η χαρά της αυγής αναβάλλεται παρά τις συμβουλές μου.

Από τη συλλογή Ρανίδες ύδατος και αίματος (ασκήσεις επί χάρτου) (2016) του Νίκου Δόικου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Νίκος Δόικος

View original post