Νίκος Δόικος: Όνειρο III

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Όνειρο III

Τον Μάη μια φλόγα μ’ ανάστησε
Φουρτούνα μέσα στις φλέβες μου
Κατέλαμψε η πλάση στα πέρατα
Κάθε νύχτα σιγοκαίει το ίδιο δέντρο

Τις μάχες αναπόλησα που χαράξανε
Τρεις άσβεστες πληγές στα στήθη μου
Παρασύρθηκα (είπα τότε) στην ορμή των ανέμων
Κάθε νύχτα σφαδάζει το ίδιο όνειρο

Στην κορφή του Καύκασου μ’ αλυσόδεσαν
Μα οι πληγές μου τα βράδια γιατρεύονταν
Στις φτερούγες του αετού ζυγιάστηκα
Κάθε νύχτα φέγγει το ίδιο όνειρο

Και σαν πρώτα ο πόνος γύρισε μέσα μου
Βρήκε την οργή μου και ζευγαρώσανε
Τους δυνάστες μαζί να χαλάσουν
Κάθε νύχτα καλπάζει το ίδιο όνειρο

Τις μάχες αναπόλησα που χαράξανε
Τρεις άσβεστες πληγές στα στήθη μου
Παραδόθηκα (τώρα ξέρω) στην ορμή των ανέμων
Και τ’ όνειρο αναθρώσκει ως κατάλευκο άτι

Από τη συλλογή Επιστροφή στον 21ο αιώνα (2019) του Νίκου Δόικου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Νίκος Δόικος

View original post

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s