Tasos Livaditis-Poems

ΠΑΝΑΡΧΑΙΗ ΑΝΤΙΔΙΚΙΑ

       Θέλω να πω ότι κάθε νύχτα έπρεπε να τα παίζω όλα — και

μάλιστα χωρίς να `ναι κανείς στην άλλη πλευρά του τραπεζιού —

κανείς; αστείοι που είμαστε — αντίκρυ μου εκεί, κάθε νύχτα, στέκε-

ται ο Θεός, εγώ προσπαθώ να του ξεφύγω, εφευρίσκω πανουργίες

θανάσιμα αμαρτήματα, κάνω αποτρόπαιες σκέψεις, αλλά Εκείνος

με διεκδικεί ολόκληρο, λυσσάω που δεν μπορώ να βρω μια υπεκφυ-

γή, μια διέξοδο…

     Ώσπου αρχίζει να ξημερώνει. Ανοίγω τότε το παράθυρο και

άθελά μου χαμογελώ. Ο Θεός, για μια ακόμα φορά, με κέρδισε με

την καινούργια μέρα του.

ANCIENT CONTROVERSY

    I mean to say that every night I had to gamble everything and

indeed with no one at the other side of the table — no one? How

funny are we — opposite me, there, every night God stood. I try to

escape Him; I device schemes, deadly sins, I think out of the world

thoughts but He claims the whole of me; I rage that I can’t find an

excuse, a way out.

     Until dawn comes. Then I open the window and unconsciously

smile. God for another time has won me over with His new day. 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s