Οδυσσέας Ελύτης: Τι σημαίνει «Ελλάδα» και τι «ελληνισμός» για τον σπουδαίο ποιητή

ΕΛΛΑΣ

Η Ελλάδα είναι για τον ίδιο ένα είδος «έκστασης και θάμβους», ενώ η γλώσσα «ένα ξαφνικό αγκάλιασμα της ψυχής με τη δύναμη και το βάθος υποβολής των φθόγγων».


View original post 638 more words

Titos Patrikios-Selected Poems

ΑΣΚΗΣΕΙΣ

IV

                                                      Εδώ και τώρα

Ας πούμε θα χωρίσουμε το χρόνο,

υπολογίζουμε πέντε χρόνια ή παραπάνω

με διωγμούς, με βάσανα και μετά

το σίγουρο ευτυχισμένο μέλλον.

Ας πούμε θα χωρίσουμε τη γη

από τη μια μεριά οι πέτρες, η δίψα και τ’ αγκάθια

και πέρα απ’ τα φυλάκια η λευτεριά.

Τέτοιες τομές βολεύουν.

Όμως η γη δεν είναι δεν είναι λάσπη να την κόβουμε σε πλίθρες

ο χρόνος δεν είνα σπάγκος να τον ματίζουμε όπως θέμε

τα όρια δεν είναι πύλες στρατοπέδων.

Όσο κι αν αλλάζουν οι ώρες και το χώμα

εμείς ξέρουμε πού βρισκόμαστε

στην κάθε κρίσιμη στιγμή.

Παλεύουμε ενωμένοι, κι η ευτυχία

είναι στη σιγουριά μας για τη νίκη

για την εξασφάλιση της νίκης.

Ευτυχία εδώ και τώρα

ευτυχία όπου και να `ναι πάντοτε

ευτυχία μονάχα στν αγώνα.

EXERCISES

IV

                                         Here and Now

Let us try to separate time

into five, ten or more years

that we spent exiled or tortured and

to the upcoming happy future years.

Let us separate the earth

put the stones in one place,

the thirst and the thorny shrubs,

and freedom further away

from the guard posts;

such separations suit.

Yet the earth isn’t mud

to make bricks of it

time isn’t thread to be re-tied as we wish

the limits aren’t gates of exile camps.

We know where we are

in every critical moment

irrelevant of how time and soil change.

We’re united when we fight

and happiness is our certainty of victory

it lies in our endless battle

for securing our victory.

Happiness hear and now

happiness anywhere it might be found

happiness only in the struggle.

Lisa Suhair Majaj, Θραύσματα

To Koskino

Μια τεχνική αποτυχία ένα τρομερό ατύχημα ένα ατυχές
γεγονός λυπηρό αλλά αναγκαίο έπρεπε
να δράσουμε δεν είχαμε επιλογή

Οι δικαιολογίες συσσωρεύονται σαν μέλη σώματος (χάσκον σαγόνι με κίτρινα δόντια χωρισμένο από το κεφάλι του, λαιμός κομμένος κάτω από πηγούνι που απουσιάζει, καμένο σώμα ξεφλουδισμένο σαν τσουρουφλισμένο χαρτί, μυαλό χυμένο από ένα σπασμένο κρανίο παιδικού μεγέθους, κομμένο χέρι που ακόμα γραπώνει).

Τα μέρη δεν φτιάχνουν ένα σύνολο.
Συνεργεία διάσωσης μαζεύουν κεφάλια και χέρια απ’ τον δρόμο μέσα σε μαύρες σακούλες σκουπιδιών ξαπλώνουν αποκεφαλισμένα σώματα σε ασημένια φορεία νεκροτομείου, στοιβάζουν αποφύσεις δίπλα τους σαν χαμένα κομμάτια παζλ, μετά πάνε σπίτι και κρατάνε τα κεφάλια τους ανάμεσα στα χέρια τους.

Ίσως προσεύχονται για αμνησία. Ίσως ψάχνουν
για απαντήσεις: πόσα χέρια χρειάζονται για να σταματήσει να αιμορραγεί μια πληγή που δε σταματά να ματώνει, πώς να θυμηθείς το όνειρο μιας κανονικής ζωής. Μπορεί ένα σώμα δίχως κεφάλι δίχως χέρια να νανουρίσει ένα παιδί, να…

View original post 167 more words

Νίκος Δόικος, Στην βόλτα τ’ Αϊ-Θανάση

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Στην βόλτα τ’ Αϊ-Θανάση

Συναγωγή Αραγονία Μπετ Ακνέσετ
και Μπετ Καλ –καμάρι του Senor Σάκο– εκεί
πρωτοκοιτάχτηκαν ο Γιακόμπ με την Ματίλντα.
Κλεφτές ματιές, πίσω από τις κολόνες,
όταν δεν πρόσεχαν οι άλλοι. Στα δεκαέξι τους
ξεθάρρεψαν, μια δυο κουβέντες πεταχτές
στην βόλτα τ’ Αϊ-Θανάση.

Μόλις τελειώσαν το σχολείο, προχωρημένη Κατοχή,
είπαν μαζί να μοιραστούν χαρές και λύπες.
Κοσμοπλημμύρα στη Συναγωγή,
είκοσι Μάρτη του ’44, δικοί και φίλοι τους
καμάρωναν και τι συγκίνηση σαν έσπασε ποτήρι
ο γαμπρός, σ’ ανάμνηση «της του Ναού καταστροφής».
Εικοσιτέσσερις του Μάρτη μαζέψαν όλην
την Κοινότητα στα Βαλαλάδικα, δίπλα
στην βόλτα τ’ Αϊ-Θανάση.

Τους φόρτωσαν σε φορτηγά για Σαλονίκη και απ’ εκεί
για το Άουσβιτς, μαύρα βαγόνια κοπαδιών
στρωμένα μ’ άχυρο. Γαμήλιο ταξίδι.
Φτάσαν στις έντεκα τ’ Απρίλη.
Τους μοίρασαν γυναίκες κι άντρες χωριστά.
Πρώτη φορά που νιόνυμφοι χωρίζαν
ο Γιακόμπ με την Ματίλντα, σαν όταν τέλειωνε, παλιά,
η βόλτα τ’ Αϊ-Θανάση.

Ένα πρωινό τους…

View original post 133 more words

Η μάχη της Κρήτης και η σημασία της για την εξέλιξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου

ΕΛΛΑΣ

Γράφει ο Μιχάλης Στούκας

Οι στρατιωτικές δυνάμεις που βρίσκονταν στην Κρήτη τον Μάιο του 1941- Το γερμανικό σχέδιο για την κατάληψη της Μεγαλονήσου- Η επίθεση των επίλεκτων γερμανικών δυνάμεων στην Κρήτη- Η ηρωική αντίσταση των απλών ανθρώπων του νησιού- Το βατερλό των Γερμανών αλεξιπτωτιστών- Οι συνέπειες της μάχης της Κρήτης για τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και δηλώσεις θαυμασμού ξένων πολιτικών και στρατιωτικών για τους Έλληνες.


View original post 3,292 more words

Tasos Livaditis-Selected Poems

Κ’ ΗΤΑΝ μέρες που λιποψυχούσαμε, καθώς πέρα στο μεγάλο δρόμο

φαίνονταν κάποιοι να `ρχονται, τί καινούργια πράγματα μας φέρ-

      νουν, λέγαμε,

αφήστε μας στην τύχη μας, τί τους θέλουμε τους άθλιους, πανάρ-

      χαια νικημένοι, από τότε που βασίλεψε ο ήλιος

χωρίς να μας ρωτήσουν. Έτσι για να τραφούμε μας φτάνει ένα

      καθάριο μέτωπο,

κ’ είμαστε λιγομίλητοι ώς το βράδυ.

AND THERE were days when we lost heart when from far away 

in the great road some appeared coming our way; what news do

     they bring to us we asked?

Leave us in our misfortune, why do we want these deeds, we, since

     the ancient days defeated as the sundown came though

they never asked for our approval. Thus in order to survive a clear

     forehead was enough

and we spoke but a little until night fell.

Daily Dose of Bhagwad Gita

Be Inspired..!!

Quotes on Gita :‘If one reads Bhagavad-Gita very sincerely and with all seriousness, then by the grace of the Lord the reactions of his past misdeeds will not act upon him’Lord Shiva to Parvatidevi, Gita-Mahatmya.

No other philosophical or religious work reveals ,in such a lucid and profound way, the nature of consciousness, the self, the universe and the Supreme. I will shall read (Youtube Link Attached) and write Gita verses from the book “Bhagvan-Gita As It Is” by Swami Prabhupada everyday.

Bhagavad Gita – Chapter 2- Verse 9-10

Chapter 2 – Contents of the Gita Summarised

Text 9 – Sañjaya said: Having spoken thus, Arjuna, chastiser of enemies, told Kṛṣṇa, “Govinda, I shall not fight,” and fell silent.

Purport – Dhṛtarāṣṭra must have been very glad to understand that Arjuna was not going to fight and was instead leaving the battlefield for the begging profession. But Sañjaya…

View original post 305 more words

Αρχαία Γιτάνη Θεσπρωτίας

ΕΛΛΑΣ

Η Γιτάνη, δεύτερη – κατά χρονολογική σειρά – πρωτεύουσα της αρχαίας Θεσπρωτίας και έδρα του Κοινού των Θεσπρωτών, ταυτίζεται με τα ερείπια οχυρωμένου οικισμού στη νοτιοδυτική πλαγιά του βουνού της Βρυσέλλας, στη συμβολή του Καλπακιώτικου με τον ποταμό Καλαμά (αρχαίος Θύαμις). Από την προνομιακή της θέση ήλεγχε την έξοδο του πλωτού, τότε, ποταμού προς τη θάλασσα.  Στα εκατόν πενήντα περίπου χρόνια ζωής της, από την ίδρυσή της το 335/330 π.Χ. έως και την κατάληψή της από τους Ρωμαίους το 167 π.Χ., η πόλη αποτελούσε ένα από τα σημαντικότερα πολιτικά, διοικητικά και οικονομικά κέντρα της ευρύτερης περιοχής του Ιόνιου.

View original post 1,084 more words

Νίκος Δόικος, Η χαρά της αυγής αναβάλλεται

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Η χαρά της αυγής αναβάλλεται

Ξημερώνει παραθύρι να χαρώ την αυγή στο καλό μου.

Ακόμα έχω σημάδια του χθεσινού ήλιου στο μυαλό μου.

Κανείς δεν αναζήτησε τον δολοφόνο των αυτονόητων.

Βολεύτηκαν με τις επικουρικές οι συνδαιτυμόνες των ευνόητων.

Ανάμεσα σε τόσους ευδαίμονες περιττεύει το πάθος.

Ανάμεσα σε δυο δεισιδαίμονες δυσθεώρητον βάθος.

Γεννήθηκα στη θάλασσα παρά τη θέλησή μου. Δίπλα ο Άθως.

Παράτησα τα δαγκωμένα μου λευκά φτερά στην άμμο.

Μ’ εξόρισαν οδηγητή στις άορνες πηγές ψηλά στον Γράμμο.

Πληθαίνουν τώρα τ’ αδιέξοδα μπροστά στις εκβολές μου.

Ξημερώνει.

Η χαρά της αυγής αναβάλλεται παρά τις συμβουλές μου.

Από τη συλλογή Ρανίδες ύδατος και αίματος (ασκήσεις επί χάρτου) (2016) του Νίκου Δόικου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Νίκος Δόικος

View original post