Yannis Ritsos-Poems, Volume I

MOONLIGHT SONATA, by YANNIS RITSOS/translated by Manolis Aligizakis

Τούτο το σπίτι με πνίγει. Μάλιστα η κουζίνα
είναι σαν το βυθό της θάλασσας.
Τα μπρίκια κρεμασμένα γυαλίζουν σα στρογγυλά,
μεγάλα μάτια απίθανων ψαριών,
τα πιάτα σαλεύουν αργά σαν τις μέδουσες,
φύκια κι όστρακα πιάνονται στα μαλλιά μου
δεν μπορώ να τα ξεκολλήσω ύστερα,
δεν μπορώ ν’ ανέβω πάλι στην επιφάνεια
ο δίσκος μου πέφτει απ’ τα χέρια άηχος, – σωριάζομαι
και βλέπω τις φυσαλίδες απ’ την ανάσα μου ν’ ανεβαίνουν, ν’ ανεβαίνουν
και προσπαθώ να διασκεδάσω κοιτάζοντές τες
κι αναρωτιέμαι τι θα λέει αν κάποιος βρίσκεται
από πάνω και βλέπει αυτές τις φυσαλίδες,
τάχα πως πνίγεται κάποιος ή πως ένας δύτης ανιχνεύει τους βυθούς;
Κι αλήθεια δεν είναι λίγες οι φορές που ανακαλύπτω εκεί,
στο βάθος του πνιγμού, κοράλλια και μαργαριτάρια
και θησαυρούς ναυαγισμένων πλοίων,
απρόοπτες συναντήσεις, και χτεσινά και σημερινά μελλούμενα,
μιαν επαλήθευση σχεδόν αιωνιότητας,
κάποιο ξανάσαμα, κάποιο χαμόγελο αθανασίας, όπως λένε,
μιαν ευτυχία, μια μέθη, κι ενθουσιασμόν ακόμη,
κοράλλια και μαργαριτάρια και ζαφείρια,
μονάχα που δεν ξέρω να τα δώσω όχι τα δίνω,
μονάχα που δεν ξέρω αν μπορούν να τα πάρουν
πάντως εγώ τα δίνω.
Άφησέ με να έρθω μαζί σου.

This house suffocates me. Especially the kitchen which is

like a sea bottom The hanging coffeepots glitter

like round large eyes of exquisite fishes

the plates move slowly like jellyfish

seaweed and shells clutch at my hair – I can’t unstuck

         them any longer

I can’t rise up to the surface again –

the platter falls off my hands soundless – I slump

and see bubbles from my breath rising

           and rising

and I try to have fun watching them

and I wonder what one standing above could say seeing

           these bubbles

perhaps that someone has drown or that a diver explores the sea


And truly it is not just a few the times I have discovered it

the depths of drowning

corals and pearls and treasures of sunken ships

unexpected encounters and events of yesterday today and


a verification almost of eternity

a certain breather a certain smile of immortality as they say

certain happiness a euphoria even some enthusiasm

corals pearls and sapphires

only that I don’t know how to give them – no – I do give them

only that I don’t know whether they can receive them – anyway I

            give them

Let me come with you

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s