Titos Patrikios-Selected Poems


Τ’ άστρα τρελαίνονται κι αφρίζουν

σαν τον επιληπτικό φαντάρο

που του `ρθε κρίση την ώρα των ασκήσεων.

Το `κανε ψέμματα, δεν το `κανε…

Πάντως δε γλίτωσε πηγαίνοντας στο αναρρωτήριο.

Ποτέ δε θα γλιτώσουμε

;αν αρρωστήσουμε ή αν φύγουμε.

Ήθελα να το πω του διπλανού μου

μα εκείνος τραγουδούσε εμβατήρια.


The stars go crazy and spume

like the soldier who had

an epileptic attack during the exercises.

Was it true or he pretended?

However he didn’t escape the exercises

by going to the camp hospital.

We shall never escape if we get sick or die.

I wanted to say this to the man next to me

but he kept on singing marching paeans.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s