Titos Patrikios-Selected Poems



Δυο πόδια αναπαύονται

σταρένια, γερτά από το πεζούλι.

Κι ο κήπος με το πιο καλό πηγάδι, τις ροδακινιές.

Βαθύσκιωτα πόδια, πόδια σιωπηλά

να σκίζουνε με μια μικρή τους κίνηση το φως.

(Ούτε αναζήτηση ούτε προέκταση

μη με ρωτάς άν είδα

μη με ρωτάς άν ξέρω.)

Δυο γυμνωμένα πόδια που αναπαύονται

αντίκρυ στο ηλιοβασίλεμα.


Two wheaten legs rest

leaning on the ledge and

the orchard with the good water well

and the peach trees.

Shadowy legs, silent feet which

rip the light with each tiny movement;

(no quest nor extension

don’t ask me whether I saw

whether I know)

two naked legs rest

opposite the sundown.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s