Yannis Ritsos-Poems, Selected Books, Volume III

EXILE DIARIES

7 Νοεμβρίου 1948

Η Κυριακή πέρασε ήσυχα. Τα παιδιά παίξαν μπάλλα.

Ζωγράφισα ένα κλωναράκι μυγδαλιά σε μια ξύλινη ταμπακιέρα.

Θαν του αρέσει λέω το μπαρμπα-Δρόσου.

Ίσως θαν του άρεσε πιότερο έναπουλί μ’ ανοιχτό στόμα.

Μ’ αρέσει να σκέφτουμαι τί θ’ άρεσε στο μπαρμπα-Δρόσο.

Είμαι χαρούμενος και το ξέρω πούμαι χαρούμενος.

Ένα καλό φεγγάρι μου φωτάει και γράφω.

Έχω ένα τηλεγραφόξυλο φίλο μου.

Ακούω κάτι κουδούνια — είναι τα πρόβατα

που βόσκουν πιο κάτου στο χωράφι. Τα πρόβατα

είναι τα μικρότερα αδέρφια μου. Σκέφτουμαι

ένα καινούργιο παραμύθι με πικροδάφνες

με πρόβατα, με μιαν άγρια κοπέλα

πούχει βραγμένες τις πλεξούδες της στο φεγγάρι.

Γιατί μιλάω ακόμα; Μήπως φοβάμαι;

Πρέπει να παώ για το συσσίτιο. Καληνύχτα φεγγάρι.

Καληνύχτα κουδούνια. Ο Πανούσης είναι ήσυχος.

EXILE DIARIES

7th of November/evening

We spent Sunday peacefully. Boys played soccer.

I drew an almond twig on a wooden cigarette case.

Uncle Drosos must like it, I thought.

Perhaps he’d like a bird with open beak.

I like to think of what uncle Drosos might like.

I’m joyous and I have sense of it and

that doesn’t stop me from being joyous.

The good moon lights my space and I can write;

I have made a friend of the telegraph pole;

I hear bells from a flock of lambs which

graze the field down there. The lambs are

my younger brothers. I imagine of a new fairy tale

with bitter oleanders, sheep, a wild girl

with her goldi-locks wet by the moon.

Why am I still talking? Am I afraid?

I have to go for the mess. Good night moon.

Good night bells. Panoussis is peaceful.

Yannis Ritsos-Poems, Selected Books, Volume I

YANNIS RITSOS-Poems, Selected Books, Volume I

ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ//REPLACEMENTS

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ

Μεγάλα δωμάτια παλιών αρχοντικών στην επαρχία

γεμάτα από σφυρίγματα μακρινών πλοίων, γεμάτα

από σβησμένες καμπανοκρουσίες; και βαθιούς χτύπους

πανάρχαιων ρολογιών. κανείς δεν κατοικεί εδώ μέσα

παρεξ οι σκιές, κι ένα βιολί κρεμασμένο στον τοίχο,

και τ’ άχρηστα χαρτονομίσματα σκίρπια στις πολυθρόνες

και στο ραδύ κρεβάτι με την κίτρινη κουβέρτα. Τις νύχτες

κατεβαίνει η σελήνη, προσπερνάει τους άπνοους καθρέφτες

και με τις πιο αργές χειρονομίες συγυρίζει πίσω απ’ τα τζάμια

τ’ αποχαιρετιστήρια σφυρίγματα των βυθισμένων πλοίων.

Farewells

Large rooms of old stately homes in rural areas

filled by whistles of faraway ships filled

with vanished bell chiming and deep sounds

of ancient clocks Nobody lives in here

other than shadows and a violin hanging on the wall

and the useless currency bills scattered on the armchairs

and on the large bed with the yellow blanket At night

the moon descends passes by the breathless mirrors

and with the slowest gestures places in order farewell

whistles of sunken ships behind the windowpanes

Yannis Ritsos-Poems, Selected Books, Volume II

YANNIS RITSOS-Poems, Selected Books, Volume II

Αγρύπνια//Vigilance

Ο Καιρός Είναι στη Βροχή//Rain is coming

(Απόσπασμα)

Κάτσε μπρος στο παράθυρο. Το πρωτοβρόχι συγχωρνάει τα δέντρα

        μες στο σούρουπο.

Ένα φύλλο κιτρινίζει στα χέρια σου. Δεν ξέρεις πια το βάρος της

        ημέρας.

Τα δυο κλειδιά στο τραπέζι συλλογιούνται όλα τα κλειδωμένα

         πράματα

την ώρα που γυρνάν οι αράχνες προς τα μέσα το δίχτυ τους

και το σταχτοδοχείο παίρνει τη θέση του στην κάμαρα

έτσι ακριβώς όπως ένα δέντρο παίρνει τη θέση του στον ουρανό.

Δω πέρα μια λέξη πέφτει αθόρυβα μες στη σιωπή

σα μια καμένη επιστολή απ’ τα δάχτυλα του λυπημένου.

Πιο καλά λοιπόν να μαζέψουμε τις μέρες μας, να τις διπλώσουμε

όπως διπλώνουμε τα καλοκαιριάτικα ρούχα μας να τα κρ΄θυψουμε

          στο μπαούλο,

να μαζέψουμε τα χέρια μας πάνου στα γόνατα

τώρα που χασμουριούνται τα σύγνεφα στις στέγες

τώρα που χύνεται η σιωπή τόσο βαθιά στο πρόσωπο σου

σαν τη σιωπή της κάμαρας του σπουδαστή

όταν απ’ έξω δυναμώνει η μπόρα.

(Excerpt)

Sit by the window. The first rain of the dusk

            forgives the trees.

One leaf turns yellow in your hands. You don’t know

             the day’s heaviness anymore.

Two keys, left on the table, think of all the locked

             things

as when the spiders return to their webs

and the ashtray returns to its position in the room

like a star returns to its position in the sky.

Here each word falls noiselessly in the silence

like a burned letter in the hands of the sad man.

We’re better off to gather our days, to fold them

as we fold our summer cloths before we place them

             in the chest,

to place our joined hands on our knees

now when the clouds yawn over the roofs

now when sorrow spreads over your face silently

like the silence in the room of the university student

while the tempest intensifies outside.

Neo-Hellene Poets, an Anthology of Modern Greek Poetry 1750-2018

Poem by Miltos Sachtouris

Το πράσινο απόγεμα

Εκείνο το πράσινο απόγεμα
ο θάνατος είχε βάλει, στόχο την αυλή μου
απ᾿ το νεκρό μου το παράθυρο
με το βελούδινο μου μάτι
τον έβλεπα να τριγυρνάει
γύριζε και παράσταινε τον κουλουρτζή
γύριζε και παράσταινε τον λαχειοπώλη
και τα παιδιὰ τίποτα δεν υποπτεύονταν
έπαιζαν με πιστόλια και τσίριζαν
αυτὸς πάλι γύριζε και πλησίαζε
και πάλι μάκραινε και έφευγε
ύστερα ξαναρχόταν
στο τέλος αγριεύτηκε
άρχισε να ουρλιάζει
έβαψε τα μάτια και τα νύχια του
φούσκωσε τα βυζιά του
άρχισε να μιλάει με ψιλὴ φωνὴ
έκανε σα γυναίκα…

τότε είναι που έφυγε οριστικὰ
ψιθυρίζοντας:

-Δεν είχα τύχη σήμερα
αύριο θα ξανάρθω

GREEN AFTERNOON

That green afternoon

Hades took aim at my yard

from my dead window

with my silky eye I saw Him

going around pretending to sell buns

he walked around pretending to be a lotto seller

the children didn’t suspect anything

they played with guns and they yelled

while Hades came close for awhile

then distanced himself for awhile

He then came back closer

at the end He got angry

He started to howl

He made up His eyes

He colored His nails

He inflated up his breast

He started talking in a high pitch voice

He acted like a woman

then He finally decided

to leave whispering:

I wasn’t lucky today

I’ll return tomorrow

Daily Dose of Bhagwad Gita

Be Inspired..!!

Quotes on Gita :‘If one reads Bhagavad-Gita very sincerely and with all seriousness, then by the grace of the Lord the reactions of his past misdeeds will not act upon him’Lord Shiva to Parvatidevi, Gita-Mahatmya.

No other philosophical or religious work reveals ,in such a lucid and profound way, the nature of consciousness, the self, the universe and the Supreme. I will shall read (Youtube Link Attached) and write Gita verses from the book “Bhagavad -Gita As It Is” by Swami Prabhupada everyday.

Chapter 2 – Text 63

Chapter 2 – Contents of the Gita Summarised

Text 63 – From anger, complete delusion arises, and from delusion bewilderment of memory. When memory is bewildered, intelligence is lost, and when intelligence is lost one falls down again into the material pool.

Purport – By development of Kṛṣṇa consciousness one can know that everything has its use in the service…

View original post 236 more words

Νάνος Βαλαωρίτης, Χρόνια και ζαμάνια

To Koskino

Δεν κατάλαβα διόλιου πώς πέρασε ο καιρός

Εκ των υστέρων φαίνονται όλα αλλοιώτικα
Είχα μια μεγάλη ανάγκη να μάθω τα καθέκαστα
Έκανα πίσω ολοταχώς για να πάω πιο γρήγορα μπρος
Εκείνη με κοίταζε μ’ ένα μάτι ανέκφραστο θολό

Ήμουν απ’ τους πρώτους που παραδέχτηκε πως είχε κάτι
Άρπαξα την τύχη μου απ’ τα μαλλιά την ώρα που πνιγόταν
Την κάθισα στο σκαμνί και μου μίλησε με λέξεις
Οι περισσότερες λέξεις ήταν γνωστές μα πολλές ήταν άγνωστες.

Πήρα λίγο πηλό κι έφτιαξα ένα κεφάλι για να σκεφτώ
Όταν το σκέφτηκα μου φάνηκε πολύ καλή ιδέα
Και προχώρησα χωρίς δισταγμό έως το τέλος
Το τέλος δεν ήρθε όπως όταν το περιμένει κανείς

Κάτι που γίνεται δεν είναι πάντοτε πριν από κάτι άλλο
Με τη γλώσσα οι σχέσεις μου είναι τώρα πιο ήρεμες
Παρακολουθώ ό,τι γίνεται χωρίς να δίνω πολλή σημασία
Έκανα πολλές προβλέψεις που δεν επαλήθεψαν διόλου

Ανεβαίνουμε σιγά σιγά μα δεν…

View original post 143 more words