Katerina Anghelaki Rooke-Selected Poems



Εκτείνεται η μορφή σου

σαν τις πάλλευκες αίθουσες του πατρικού.

Τα περιστέρια μεταλάβαιναν απ’ τα χέρια σου

κι άφηναν στα μάτια τον οίκτο

για τα ερπετά και τα μικρά της γης.

Ανθούσαν γαριφαλένια τα μεσημέρια σου

και περιπλανιόσουν με το άστρο της νύχτας

στις ψηλές κολόνες στολίζοντας τες.

Τώρα ακουμπάς στην περηφάνια

τράπεζα αγία των αναστεναγμών.


Your face extends

like the whitewashed rooms

of the family home.

The doves were taking communion

from your hand and they were leaving

in your eyes compassion for

the crawlers and little earth beings.

Your high-noon bloomed like carnations

and you saunter among the tall columns

decorating them under the night stars.

Now you lean on pride

the altar of sighs

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s