Neo-Hellene Poets, an Anthology of Modern Greek Poetry 1750-2018

Neo-Hellene Poets, an Anthology of Modern Greek Poetry 1750-2018

Poems by Odysseus Elytis


Δεν ξέρω πια τη νύχτα φοβερή ανωνυμία θανάτου.

Στον μυχό της ψυχής μου αράζει στόλος άστρων.

Έσπερε φρουρέ για να λάμπεις πλάι στο ουρανί

αεράκι ενός νησιού που με ονειρεύεται

ν’ αναγγέλω την αυγή από τα ψηλά του βράχια

τα δυο μάτια μου αγκαλιά σε πλέουνε με το άστρο

της σωστής μου καρδιάς. Δεν ξέρω πια τη νύχτα.

Δεν ξέρω πια τα όνειρα ενός κόσμου που μ’ αρνιέται

καθαρά διαβάζω τα όστρακα τα φύλλα τ’ άστρα

η έχτρα μου είναι περιττή στους δρόμους τ’ ουρανού

εξόν κι αν είναι τ’ όνειρο να με ξανακοιτάξει

με δάκρια να διαβαίνω της αθανασίας τη θάλασσα

Έσπερε κάτω απ’ την καμπύλη της χρυσής φωτιάς σου

τη νύχτα που είναι μόνο νύχτα δεν την ξέρω πια.



I don’t know the night horrible anonymity of death

a fleet of stars moor in the inlet of my soul

that you, guarding Hesperus, may shine next to the sky

light breeze of an island dreaming of me

pronouncing the dawn from its high rocks  

my two eyes sail you in an embrace with the star

of my true heart: I don’t know the night anymore

I don’t know the name of a world that denies me

clearly I read the ostracons the leaves the stars

hatred is superfluous to me in the roads of the sky

unless it is the dream looking at me again

in tears that I pass through the sea of immortality

oh Hesperus, under the contour of your golden fire

the night which is only night I don’t know anymore.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in: Logo

You are commenting using your account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s