Titos Patrikios-Selected Poems



Μυρουδιά νοσοκομείου.

Άρρωστοι απ’ τους κανονικούς θαλάμους

λιάζονται στην αυλή

μ’ ένα παλιό παλτό, μια χλαίνη πάνω απ’ τις πιτζάμες.

Τώρα στο διπλανό μαγέρικο

θα ρίχνουν έρνα τούλι πάνω στ’ απούλητα φαγιά

κι ένα παιδί σφυρίζοντας στις σκάλες…

Τον ξέρω εγώ το δρόμο του σπιτιού σου

όταν μαζευόμαστε στο αντικρινό οικόπεδο

να χαρτοπαίξουμε τα κλεμένα λόγια σου.

Το δρόμο — μα για ποιό δρόμο λέω;

Ά, θα τη σπάσω τούτη την άδεια σιωπή

θα φτιάξω ένα σχήμα από την απουσία σου

να το χαλάω όποτε θέλω εγώ.

Μυρουδιά νοσοκομείου και φυλακής κι αρρώστιας —

άς μην έχω πια στις τσέπες

ούτε δυο κέρματα κουβέντας σου.

Καλά λοιπόν.



Smell of hospital

sick people from the regular rooms

relax in the sunny courtyard;

they wear an old coat,

or an army overcoat over their pajamas.

Now they cover the unsold food stuff

with tulle in the next cookhouse

while a boy whistles at the stairway.

I know the path to your house

since we used to gather in the opposite lot

to play cards with your stolen words.

The path — which path am I referring to?

Ah, I’ll break this lone silence

I’ll create a shape from your absence

to change at my whim.

Smell of hospital and imprisoned sickness;

Perhaps I might not have

two coins of your talk

in my pockets.

Ok then.

Let’s go.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s