Tasos Livaditis-Selected Poems

Η ΝΥΧΤΑ άλλοτε στη λησμονιά κι άλλοτε σε πυρετικά ρόδα μας


σαν τη διωγμένη αγάπη, και τότε, πίσω απ’ το ανείπωτο, στέκε-

     ται ακόμα πιο βαρύ

αυτό που πρέπει να πεις, κι ο νικημένος έβλεπε κι άλλον ένα ίσκιο

     να πηγαίνει δίπλα του

γιατί δε χωρούσε τόση θλίψη σ’ έναν άντρα. Ώσπου το πρωί οι


πανάρχαια μνηστευμένοι τις γωνιές των δρόμων, ξανάπαιρναν τα

     δικαιώματά τους

κι έπρεπε σαν έναν άλλο, πιο μεγάλο ουρανό, ν’ αντέξουμε

την καθημερινή μας ιστορία.

THE NIGHT led us sometimes to forgetfulness and other

       times into feverish roses

like the love you give up and then behind the unsaid heavier


what you have to say and the defeated saw another shadow

       that walked along with him

because such sorrow was too much for just one man. Until at dawn

       the beggars,

since the ancient days engaged to the corners of the streets, reclaimed

      their rights

and we had to endure our everyday history like a different, wider


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s