Yannis Ritsos-Poems, Selected Books, Volume II

YANNIS RITSOS-Poems, Selected Books, Volume II

Αγρύπνια//Vigilance

Ο Καιρός Είναι στη Βροχή//Rain is coming

(Απόσπασμα)

Ύστερα μονομιάς σταμάτησε ο αγέρας

κι ακούστηκε το κλάψιμο του σκύλου στην αυλή του κρεμασμένου

κ’ ύστερα ακούστηκε στην κάμαρα ο ήχος του ρολογιού

σαν τη βροχή που πέφτει στάλα-στάλα στη μελανιασμένη θάλασσα.


Να ρίξεις μια κουβέρτα ακόμα στο κρεβάτι.

Τα ξημερώματα έχει ψύχρα. Λοιπόν τί λέγαμε;

Ά, ναι, παρά λίγο να ξεχάσω αυτό το γράμμα.

Τόφερε ο ταχυδρόμος το απόγευμα. Θάναι ίσως απ’ την αδερφή σου.


Τα γόνατα σου κ΄’ατου απ’ το τραπέζι είναι έτσι πικραμένα

όπως είναι οι κουλούρες του καραβόσκοινου στο μουράγιο

             το χειμώνα

κι όπως είναι οι λάμπες που ξεχάστηκαν αναμένες την αυγή

σε μια παραλιακή κάμαρα με το άδειο κλουβί των καναρινιών

και με το σβησμένο τσιγάρο στομν τσίγκινο νιφτήρα.


Μα εγώ δε θέλω, δε μπορώ εδώ μέσα.

Τούτη η φωτογραφία που νύσταξε μες στο χαμόγελο της,

η μικρή λάμψη στα παρατημένα ματογυάλια του παππού

το φλυτζάνι του καφέ με τ’ αποτσίγαρα, η παλιά εφημερίδα —

Πώς ν’ αναποδογυρίσεις το ρπόσωπο της βραδιάς μες

          στον καθρέφτη;

Πάλι τα ματογυάλια, τ’ αποτσίγαρα — τα ίδια.

Τίποτα δεν αλλάζει μέσα στον καθρέφτη.

(Excerpt)

Then suddenly the wind stopped

and the dog’s yelp was heard in the yard of the hanged

man, then the sound of the clock was heard

in the room like rain falling drop by drop in the

            darkened sea.

Put another blanket on the bed

it’s cold in the morning hours. Then, what were

we saying? Ah, yes, I almost forgot that letter.

The postman brought it in the afternoon. Perhaps it’s

            from your sister.

Your knees look so sad under the table like

the coiled ropes of a ship in the harbour during

          the winter

like the lamps that were left lighted at dawn

in a room next to the shore with the empty canary cage

and the burnt out cigarette in the metal sink.

But I don’t want, I can’t stay inside here.

This picture that felt sleepy in its smile,

the light shine on grandfather’s forgotten glasses  

the coffee cup with the cigarette butts, the old

            newspaper.

How can you invert the idol of the evening in the mirror?

The glasses again, the cigarette butts — all the same;

nothing changes inside this mirror.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s