Roberto Garcia de Mesa, Ποιήματα

To Koskino

Θα δεις τα πολιτικά παιχνίδια από την ασφάλεια της υφασμάτινης γωνιάς σου. Θα δεις την παράσταση των καλών τρόπων από έναν τόπο μυστικό, πανευτυχής που είσαι ώριμος και διεστραμμένος ταυτόχρονα. Θα δεις το πτώμα σου να περνά μπροστά απ’ το σπίτι σου. Θα το χαιρετήσει και αύριο θα ‘ναι μια καινούρια μέρα.

*

Ξέρω μια ασθένεια που πιέζει τα μάτια, που ερεθίζει τις κόγχες του νου. Αυτή η ασθένεια λέγεται σιωπή και κρύβει μέσα της την κρίση που τιμά κάθε άνθρωπο.

*

Όποιoς προσπαθεί να ξεφύγει από τον εαυτό του, ψάχνει να βρει απελπισμένα κάτι να τον κρατήσει στη ζωή· μια πνοή, μια εφήμερη δόξα. Αλλά όχι. Η φευγαλέα ανάμνηση παραμένει αήττητη. Η ανάμνηση άπιαστη και το μέλλον αβέβαιο. Έτσι ακριβώς. Η ύπαρξη είναι για τους πττημένους.

*

Όταν αρχίζει μια παρτίδα στο σκάκι, ο στρατιώτης είναι πιο κοντά στο κέντρο· επομένως, έχει περισσότερες πιθανότητες να σπάσει τη σκακιέρα στη…

View original post 193 more words

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s